shukrawara, ३ sitambar २०१०

nirdesh

amarika ke prasiddh lekhak mark twen ke ghar men ek bar chori ho gaee . usake bad unhonne apane ghar ke bahar ek bord laga diya jis par likha - ''is ghar men ab ek hi wastu churane layak rahi hai, wah hai chandi ki tashtari jo rasoeeghar men rakhi alamari ke sab se upari khane men rakhi hai . pas hi men ek daliya men billi ke bachche hain . yadi koee sajjan daliya bhi le jana chahe to billi ke bachchon ko kisi kapade se dhak jaye . lekin kisi prakar ka shor n machaye, anyatha ghar ke logon ko asuwidha hogi . bad men use bhi ho sakati hai .'' yah bord tangane ke bad pifar kabhi unake yahan chori nahin huee .

rawiwara, १५ agast २०१०

prerana

aajadi ki ६३win warshagath par aapako hardik shubhakamananye.
swatantrata sangram ke un dinon ki bat hai, jab jaliyanwala bag men janaral dayar ne hajaron nirdosh bharatiyon par goliyan chalawaee thin aur dharati khoon se lal ho gaee thi . jab bhagatasinh ne yah suna, us samay unaki umr kewal 12 warsh thi . agale din wah ghar se skool jane ke liye nikale, par skool n jakar jaliyanwala bag gaye. wahan dharati abhi tak lal thi . wah wahin baith gaye aur ek shishi men khoon se sani mitti bharane lage . mitti bhar kar shishi jeb men rakh li aur wahin baith kar ghanton sochate rahe . jab un ka dhyan toota to sham ghir aaee thi . skool men kab ki chhutti ho chuki thi .
                                        jab wah deri se ghar pahunche to bahan ne poochha, ''itani der kahan laga di ?'' '' jaliyanwala bag gaya tha,'' fir unhonne shishi jeb se nikali . bahan ne poochha, ''is men kya hai?'' '' yah shahidon ka khoon hai.'' ''isase kya hoga?'' bhagatasinh ne shishi ko majabooti se pakadate huye drdata se kaha,''mujhe prerana milegi.'' usi prerana ka parinam tha ki samay aane par wah hansate hansate matrbhoomi ke liye shahid ho gaye .

shukrawara, ३० julaee २०१०

prasiddh lekhak

angrejon ka jamana tha . angrej gawarnar ne prasiddh lekhak premachand ko rayasahab ki upadhi dene ki ghoshana ki. premachand yah sunakar pareshan ho gaye . unaki patni ne kaha,'' isamen pareshan hone ki kya bat hai? jab upadhi mil rahi hai to leni chahiye .''
premachand ne kaha, ''abhi tak main janata ke liye likhata tha . lekin fir sarakar ke paksh men likhana hoga.''
unhonne gawarnar ko likha, ''mujhe janata ka rayasahabi manjoor hai, sarakar ka nahin .''

brhaspatiwara, ८ julaee २०१०

nishchay

wallabh bhaee patel ka bachapan ganw men bita tha . wah jis ganw men rahate the, wahan koee angreji skool nahin tha . isaliye  angreji padane wale widyarthi nity 10-11 kilomitar paidal chal kar doosare ganw jate the . garmiyon men subah 7 baje skool lagata tha . isaliye sooryoday se pahale hi ghar se nikal kar kheton se hote huye jana padata tha . ek khet ki med par lage patthar se akasar kisi n kisi ko thokare lag jati thi . ek din usi kheti ki med par karane ke bad chhatron ki ek toli ne dekha ki unamen se ek sathi kam hai . daraasal wallabh bhaee patel pichhe chhoot gaye the . toli mud kar lauti to dekha ki wallabh bhaee patel ki khet ki med par kisi chij se jor aajamaish kar rahe hain . sathiyon ne aawaj di, ''tum pichhe kyon rook gaye ?'' ''bas yah patthar hata loon .'' wallabh bhaee patel ne wah patthar hataya aur sathiyon ke sath chalate huye bole, ''raste ke is patthar se akasar adachan padati thi . andhere men jane kitanon ke pairon men choten aaee hongi . aate jate chot lage aur rookawat pade, aisi chij ko hata dene ke siwa koee chara nahin . mainne nishchay kiya tha ki aaj ise hata kar hi aage badhoonga . isaliye rook gaya tha .''

budhawara, २३ joon २०१०

haunsala

roos ke ek wayuyan injiniyar ki pahale mahayuddh men ek tang kat gaee thi. doosare mahayuddh ke dauran wah aspatalon men ghayalon ko dekhane pahunche . unhonne marijon ko haunsale banaye rakhane ke liye kaha, ''nakali tang ka fayada yah hai ki chot lagane par mahasoos nahin hoti .''
yah sunakar unhonne apana bent ek aadami ko de kar kaha ki ise jor se meri tang par maro . usane bahut jor se bent mari, injiniyar ne hansate huye kaha,'' dekho, mujhe koee asar nahin huaa.'' is par sab hans pade . kamare se bahar nikalate hi unake mukh par pida ke chinh ubhar aaye . unake sathi afasar ne karan poochha to unhonne kaha, ''usane galat tang par bent mar diya tha.''

brhaspatiwara, १७ joon २०१०

spashtawadita

balagangadhar tilak bachapan se hi satyawadi ewan nirbhik swabhaw ke the . bachapan men unaki kaksha ke kuchh widyarthiyon ne moongafali khakar chhilake farsh par idhar-udhar faik diye . adhyapak ne aa kar dekha ki farsh par chhatron ne kooda failaya huaa hai . unhonne chhatron ko dantate huye kaha, ''yah moongafali ke chhilake kis-kis ne fenke hain ?'' sab ladake chup rahe . kisi ne bhi apani bhool kubool nahin ki to adhyapak ne gusse men ladakon se hath khulawaye aur do-do dande lagaye .
jab bal gangadhar tilak ki bari aaee to wah namratapoorwak spasht shabdon men bole, ''sara, mainne moongafali nahin khaee . ataः chhilake fenkane ka sawal hi paida nahin hota . main aparadhi nahin hoon . isaliye main mar nahin khaunga .'' fir batao, ''moongafali kisane khaee hai ?'' ''sara, mujhe chugalakhori ki aadat pansad nahin hai . isaliye main kisi any chhatra ka nam bhi nahin loonga .'' lekin mar bhi nahin kha sakata .'' unaki spashtawadita ne unhen skool se nikalawa diya . lekin unake isi gun ne unhen aage chal kar bharat mata ka mahan sapoot bana diya .

shaniwara, १२ joon २०१०

ahinsa ka pujari

gandhi ji hamesha apane sath lathi rakha karate the . ek bar jawahar lal neharu apane pita motilal neharu ke sath gandhi ji se milane gaye . sham ho chuki thi . gandhi ji ke kamare men ek diya jal raha tha . jaise hi we donon kamare men ghuse, diya bujh gaya . neharu darawaje ke pas padi lathi se takara gaye. neharu ne poochha, ''bapu aap to anhisa ke pujari hain . fir aap yah lathi apane sath kyon rakhate hain?'' ''tumhare jaise uddand ladakon ko sidha karane ke liye |'' gandhi ji ne jawab diya .

mangalawara, ८ joon २०१०

lagan

tamas elawa edisan ek mahan waijnyanik the . un dinon wah storej baitari banane men lage huye the . pachchis bar unhonne prayatn kiya, par wah apane uddeshy men safal n ho sake .
jab unhonne chhabbisawin bar prayatn karana prarambh kar diya to ek aadami ne unase poochha, ''aap ise banane ki 25 bar koshish kar chuke hain aur asafal rahe hain . itana samay aur parishram aapane wyarth men hi ganwaya . isase aap ko kya mila?''
yedisan muskarate huye tapak se bole, ''25 aise ‘tarike’ jinase storej baitari kisi halat men nahin ban sakati .''