આરજૂ

તૂ કૈસા તેરા મૈક઼દા કૈસા સાકી,
તુઝસે મિલકર ભી હૈ અબ પ્યાસ બાકી|

અબ ક્યા કરેગેં મૈક઼દે કા સાકી|
ન પીને કી આરજૂ ન અબ તશનગી બાકી|

જબ દો ક઼દમ ચલને કો હૈ મજબૂર,
ન સફરે શૌક ન અબ મંજિલે તલબ બાકી|

ગુલિસ્તાઁ કો લગ ગઈ ખિજા કી નજ઼ર,
ફૂલોં મેં શગુફ્તગી ન અબ તાજગી બાકી|

ખવાહિશે તો હૈ ફિત્રતે નફસ કી તડ઼ફ
ન રંજો અલમ ન અબ દર્દો સિતમ બાકી|

ઇસ ખુદપરસ્ત જહાં મેં અબ 'શકીલ',
ન દોસ્તી ન કિસી સે અબ દુશ્મની બાકી|

બિજલિયાઁ

હમ પર યે જુલ્મત કહાઁ તક,
યે જફા યે સિતમ કહાઁ તક|

યે તેરે હુસ્ન કી અદાઍ હૈ' શકીલ',
તેરા ગ઼મ આખ઼િર ઉઠાયે કહાઁ તક|

સિતમ હૈ યા કરમ આજમાઍ કહાઁ તક,
જખ્મે દિલ અપને ગિનાયે કહાઁ તક|

તોહમત હૈ હમ પર બે-વફાઈ કા તેરા,
ગિલા અપને દિલ કા સુનાયે કહાઁ તક|

યે હુસ્નોં અદાયોં કી ઘટાઍ કહાઁ તક,
યે બિજલિયાઁ હમ પર ગિરેગીં કહાઁ તક|

બેગાના

ઇશ્ક઼ મેં લોગ હમેં દીવાના કહને લગે ,

અપને હી ખુદ હમેં બેગાના કહને લગે|

આશિક઼ોં કો કબ બખ્શા હૈ જમાને ને,
હર અદા કો હી આશિક઼ાના કહને લગે|

જો ગુજરે હમ તેરે દર સે જબ ઍક દમ,
તેરે દર કો હમારા આસ્તાના કહને લગે|

ઇશ્ક઼ તો ફિત્રત હૈ ઇંસા કે મિજાજ કી,
ક્યોં સબ હમેં ઉનકા દીવાના કહને લગે|

કિસકા જ઼ોર ચલા હૈ ભલા ઇશ્ક઼ પર,

મુહબ્બત કો ક્યોં ગ઼મ ઉઠાના કહને લગે|

હુસ્ન કો હૈ કહાઁ તબો-તાબ ઇશ્ક઼ કે બિના,

ક્યોં હમારે કલામ કો સૂફ઼િયાના કહને લગે|

ફના હૈ હર જર્રા ઇસ કાયનાતે જહાઁ કા,
હમારે ઇશ્ક઼ કો ક્યોં અફસાના કહને લગે|

ખ઼ુદા મહફૂજ઼ રખે ઇશ્ક઼ કો હર દિલ મેં,
હમારે દિલ કો ક્યોં આશિયાના કહને લગે|

આખોં મેં કશિશ,સીને મેં તપિશ હૈ ફિત્રતે દિલ,
ફિર ક્યોં'શકીલ' હમેં સબ દીવાના કહને લગે|

આવારગી

મૈ સે સેર હોતી હૈ હર રોજ઼ તશનગી મેરી,
ખૂબ મજ઼ે સે ગુજ઼ર રહી હૈ અબ જ઼િંદગી મેરી|


પૂજતા હૂઁ બુતખાને મેં જાકર દેવતાઓં કો,
ખુદા વાહિદ પર મુનહસિર કહાઁ બંદગી મેરી|


જિસસે ચાહતા હૂઁ તબિયત બહલાતા હૂઁ અપની,
જિસસે ચાહતા હૂઁ બુઝા લેતા હૂઁ દિલ લગી |


મન્જિલોં સે ભી આગે મન્જિલે જ઼િંદગી મેરી,
મન્જિલ કી જુસ્તજૂ હૈ અબ આવારગી મેરી|


મૈ ભી પીતા હૂઁ ઔર સાકી ભી હૈ સાથ મેરે ,
બડ઼ા હી લુત્ફ઼ દેતી હૈ જ઼િંદગી-ઍ-મૈકશી મેરી|


પી કે બદા અક્સર નશે મેં ડૂબા રહતા હૂઁ,
કિતની મહફૂજ઼ હૈ ગર્દિશે દૌરા સે બેખુદી મેરી|


હશોખિરદ કો ભી અબ હૈ જરૂરત મેરી,
હસદ હૈ જ઼માને કો અબ જિન્દજી મેરી|


મેરી પરવાજ઼ મેં બલાન્દિયાઁ હૈ ફ઼લક કી'શકીલ'
આસમાઁ પર મુતમવ્વિજ હૈ અબ દીવાનગી મેરી|

(મૈ-શરાબ, તશનગી-શરાબ કી પ્યાસ, સેર-સંતુષ્ટિ, વાહિદ-કેવલ ઍક, બદા- શરાબ,હશોખિરદ- અક્લ ઔર તમીજ, મુતમવ્વિજ- મૌજ મારતા હુઆ, હસદ-ઈર્ષ્યા

મિજાજે ગ઼મ

મિજાજે ગ઼મ કી જિન્હેં કોઈ ખ઼બર નહી હોતી,
ખ઼ુશી મેં ભી કહી ઉન્હેં ખ઼ુશી મય્યસર નહી હોતી|

જો જલતે હૈ ચિરાગ઼ બન કે તેરી મહફિલ મેં,
ઉનકે ઘર મેં કભી ચિરાગે રૌશની નહી હોતી|

ગ઼મ-ઐ- ઇશ્ક મેં જબ તક ન હુસ્ન શામિલ હો,
ગ઼મ-ઐ- મોહબ્બત મેં કભી દિલકશી નહી હોતી|

બે-વફાઈ કે ઇસ જહાઁ મેં વફા કા નામ ન લે,
વફા કે નામ સે અબ હમેં કોઈ ખ઼ુશી નહી હોતી|

મેહરબનિયા તો બड़ી ચીજ઼ હૈ દોસ્તી કે પહલૂ મેં,
દુશ્મની મેં ભી તો અબ કુછ શાઇસ્દગી નહી હોતી|

શરીકે ગ઼મ બનાને ચલે હો જહાઁ મેં કિસે 'શકીલ'
શરીકે ગ઼મ યે દુનિયા કભી કિસી કે નહી હોતી|

ઉમ્રે હયાત

ઉમ્રે હયાત કી જબ શામ આતી હૈ,
ન નમાજ ન તૌબા કામ આતી હૈ|

તેરી રહબરી ભી રહજ઼ની સે કમ નહી,
મેરી આવારગી ભી રહનુમાઈ કે કામ આતી હૈ|

ઉજાલા હી નહી સબ કુછ રાહે તમન્ના મેં,
તીરગી હો તો અક્સર બસીરત કામ આતી હૈ|

સમઝ લેતે હૈ હમ મુશ્કિલોં કો મુસીબત,
મુશ્કિલેં હી અક્સર મુસીબતોં કે કામ આતી હૈ|

ઉનકી વાદા ખિલાફી પે હૈ ક્યો હંગામા બરપા,

ખુદગર્જી ભી તો આજ઼માને કે કામ આતી હૈ|

વફા કી તો સબ કરતે હૈ ઉમ્મીદ 'શકીલ',
બે-વફાઈ ભી તો દુશ્મની નિભાને કે કામ આતી હૈ|

( હયાત-જ઼િંદગી,રહબરી-પથ-પ્રદર્શન,રહજ઼ની-લૂટેરાપન,
તીરગી-અંધકાર,બસીરત-દિલ કી નજર/પ્રતિભા,ખુદગર્જ઼ી-સ્વાર્થપરતા )

યાર

તુમ દિલ મેં યાર બન કે રહતે હો,
તન્હાઇયોં મેં ખયાલ બન કે રહતે હો|

દિલોં કી કશિશ કહાઁ હૈ નુમાયાઁ,
જિગર મેં તુમ દર્દ બન કે રહતે હો|

ચેનો-કરાર સે તૌબા મેરી તૌબા ,
સકૂન મેં ભી બેચેન બન કે રહતે હો|

નજરે મિલે યા ઝુકે જ઼મી પર,
તુમ આઁખોં મેં નૂર બન કે રહતે હો|

શબ કી તારિકિયોં મેં હૈ સન્નાટા ,

નીંદ મેં તુમ ખ્વાબ બન કે રહતે હો|

ગમે જુદાઈ હો યા મિલન કી ખ઼ુશી,
તુમ દિલ મેં લહૂ બન કે રહતે હો|

કિસ કો સુનાયે દાસ્તાઁ-ઍ-દિલ,
તુમ કહીં રહો મગર નજર મેં રહતે હો|

યૂઁ તો તગ઼ય્યુરાતે ખયાલ હૈ બહુત,
મગર તુમ તસવ્વુર બન કે રહતે હો|

યે જ઼રૂરી નહીં'શકીલ' તુમ કુછ કહો,
ખામોશ મગર તુમ જુબાં પર રહતે હો|

( તગ઼ય્યુરાતે-બદલાવ )