
ઉમેશ ચતુર્વેદી
પચાસ કરોડ઼ હિંદી ભાષિયોં કે દેશ મેં અગર હિંદી કી સબસે લોકપ્રિય પત્રિકા હંસ બારહ હજાર કે આસપાસ હી બિકતી હો તો, હિંદીભાષિયોં કે સાહિત્યિક સંસાર પર સવાલ ઉઠેંગે હી। કિસી ભી ભાષા કી રચનાશીલતા કી સબસે બેહતર પ્રતિનિધિ ઉસકી સાહિત્યિક પત્રિકાઍં હી હોતી હૈં। નિશ્ચિત તૌર પર ઇસ મોર્ચે પર હિંદી કા પૂરા પરિદृશ્ય નિરાશાજનક હૈ। હિંદી કી લોકપ્રિય પત્રકારિતા મેં જિસ તરહ દૈનિક અખબારોં કી ભૂમિકા બઢ઼તી જા રહી હૈ, વહ નિશ્ચિત તૌર પર હિંદી કે લિઍ બેહતર સંકેત તો હૈ। લેકિન ઇસ લોકપ્રિયતા કે બરક્સ હિંદી મેં કમ સે કમ સાહિત્યિક પત્રકારિતા કો લેકર પાઠકોં મેં સંસ્કાર વિકસિત નહીં હો પાઍ હૈં। હિંદી મેં જબ ભી ઇસકી તરફ ધ્યાન દિયા જાતા હૈ, સબસે પહલા ધ્યાન રાજભાષા કો લેકર સરકારી ઉદાસીનતા કી ઓર હી જાતા હૈ। રાજભાષા બનને કે બાવજૂદ નીતિ નિયંતાઓં ઔર સત્તા વિમર્શ મેં હિંદી કી ભૂમિકા વૈસી નહીં હો પાઈ હૈ, જૈસી અંગ્રેજી કી હૈ। રચનાશીલતા ઔર રચનાત્મકતા સે જુડ઼ે વિમર્શ કો લેકર હિંદીભાષી રાજ્યોં કો છોડ઼ દેં તો કેંદ્રીય સ્તર પર હિંદી સાપેક્ષ માહૌલ અભી બનના બાકી હૈ। લેકિન સિર્ફ ઇસી વજહ સે યહ માન લિયા જાય કિ હિંદી કે લિઍ સાહિત્યિક પત્રકારિતા કા માહૌલ નહીં રહા તો યહ નિષ્કર્ષ અધૂરા હી માના જાઍગા।
હિંદી મેં આજ ભી લોકપ્રિય કિતાબોં કા સંસ્કરણ હજાર સે દો હજાર તક હી હોતા હૈ। સાહિત્યિક પત્રકારિતા પર ચર્ચા કે વક્ત હિંદી પ્રકાશન જગત કી ઉદાસીનતા પર ભી ધ્યાન જાના સહજ હી હૈ। યહ સચ હૈ કિ હિંદી કી કમાઈ ખાને વાલે પ્રકાશકોં ને ભી હિંદી કે સાહિત્યિક સંસ્કાર કો વિકસિત કરને મેં કોઈ ખાસ યોગદાન નહીં દિયા। આજાદી કે તત્કાલ બાદ ચૂંકિ માહૌલ રાષ્ટ્રીયતા સે ઓતપ્રોત થા, લિહાજા ઉસ વક્ત હિંદી કે લિઍ સોચને-મરને વાલે લોગ થે। ઉસ માહૌલ કા હી અસર થા કિ ઉસ વક્ત હિંદી મેં સાહસિક પહલ કરને કી જિદ્દ કા બોલબાલા થા। લેકિન જૈસે-જૈસે ઉદારીકરણ કી તરફ હમારે કદમ બઢ઼તે ગઍ, હિંદી કી રચનાશીલતા કો લેકર જિદ્દીપન મેં કમી આતી ગઈ। સાહસિક પહલ તો અબ સિર્ફ અંગ્રેજી કી હી બાત હૈ। યહ કહના કિ સિર્ફ ઇસકે ચલતે હી હિંદી મેં લોકપ્રિય સાહિત્યિક પત્રકારિતા કે ક્ષિતિજ કા ફૈલાવ નહીં હુઆ તો યહ ભી અતિશયોક્તિ હી હોગી। હાલાંકિ યહ ભી ઍક કારણ જરૂર હો સકતા હૈ।
આજ હિંદી કે કુછ ઉત્સાહી કાર્યકર્તા તર્ક દેતે નહીં થક રહે હૈં કિ જબ ભાસ્કર, જાગરણ, અમર ઉજાલા, રાજસ્થાન પત્રિકા, હિંદુસ્તાન, સરસ સલિલ, પ્રતિયોગિતા દર્પણ, ગृહશોભા લાખોં કી સંખ્યા મેં બિક સકતે હૈં તો હિંદી કી કોઈ સાહિત્યિક પત્રિકા ક્યોં સાત સે દસ હજાર કી સંખ્યા તક ભી નહીં પહુંચ પાતી। લેકિન યહ તર્ક ભી ઍકાંગી હી હૈ। ક્યોંકિ જો સામગ્રી સરસ સલિલ મેં છપ સકતી હૈ, વહ કિસી સાહિત્યિક પત્રિકા કી સામગ્રી નહીં હો સકતી। દરઅસલ હર પ્રકાશન ઔર વિષય વિશેષ કા અપના અનુશાસન હોતા હૈ। બચ્ચોં કી પત્રિકા મેં સમોસે બનાને કી વિધિયાં યા ફિર લિપસ્ટિક લગાને કે તરીકે કી જાનકારી નહીં દી જા સકતી। વૈસે હી મહિલા પત્રિકાઓં મેં રાજનીતિક ભંડાફોડ઼ કી સામગ્રી દેના ભી અટપટા હી લગેગા। કુછ યહી હાલત સાહિત્યિક પત્રકારિતા કી ભી હૈ। વહાં હર તરહ કી સામગ્રી દેના સંભવ હી નહીં હોગા। ઐસે મેં કિસી સાહિત્યિક પત્રિકા કી કિસી લોકપ્રિય પત્રિકા સે તુલના હી બેમાની હોગા। લેકિન દિલ્લી મેં હાલ હી મેં હુઈ ઐસી ઍક ગોષ્ઠી મેં ઐસી તુલના કી ગઈ તો હંગામા મચ ગયા।
હિંદી મેં સાહિત્યિક પત્રકારિતા કે સામને આજ પ્રસાર કા જો સંકટ દિખ રહા હૈ, ઉસકે દો કારણ હૈં। પહલા તો વિચારશીલતા કો ભૌતિક યાની આર્થિક પ્રશ્રય દેને વાલે ઉદાર હાથોં કી કમી હો ગઈ હૈ। ઉદારીકરણ કે દૌર મેં ઇસ તથ્ય પર ગૌર ફરમાને કી કહીં જ્યાદા જરૂરત હૈ। વૈચારિકતા સે ઓતપ્રોત સાહસિક પહલ કરને વાલે લોગોં કી કમી ભી હમારે ઇસ પિછડ઼ેપન કે લિઍ જિમ્મેદાર હૈ। વૈસે તો હર તરહ કી પત્રકારિતા પાઠક કેંદ્રિત હી હોતી હૈ। લેકિન સાહિત્યિક પત્રકારિતા પર પાઠક કો સંસ્કારિત કરને ઔર વૈચારિકતા સે લૈસ કરને કી જિમ્મેદારી ભી હોતી હૈ। વૈસે યહ કામ ક્ષેત્ર વિશેષ કે નિયંતાઓં ઔર ભાષા કી કમાઈ ખાને વાલે વર્ગ કા ભી હૈ, તાકિ વે અપની ભાષા કો જિમ્મેદાર ઔર વૈચારિક રચનાશીલતા કા વાહક બના સકેં। દુર્ભાગ્ય સે ઇસ મોર્ચે પર કોઈ કામ નહીં હુઆ હૈ। જાહિર હૈ કિ પાઠકીય સંસ્કારહીનતા ભી આજ સાહિત્યિક પત્રકારિતા કી રાહ મેં રોડ઼ા બનકર ખડ઼ી હૈ। જિસ અંગ્રેજી મેં કિતાબોં કી બિક્રી કે આંકડ઼ે ગિનાતે હમ અપની હિંદી મેં ઐસે ભવિષ્ય કી ચિંતા કરતે રહતે હૈં, પૈસા, પાઠકીયતા ઔર ઉદારીકરણ કે બાવજૂદ વહાં ભી સાહિત્યિક પત્રકારિતા કી કોઈ બહુત જ્યાદા બેહતર સ્થિતિ નહીં હૈ। વહાં ભી અગર કલા અકાદમિયાં યા ટ્રસ્ટ ઔર વિશ્વવિદ્યાલય મદદ નહીં કરતે તો ગ્રાંટા યા ન્યૂયાર્કર જૈસી પત્રિકાઓં કે સહજ પ્રકાશન કા અનુમાન ભી નહીં લગાયા જા સકતા। જબકિ ભારત મેં હી અંગ્રેજી કી કિસી કિતાબ કા પાંચ હજાર સે જ્યાદા કા સંસ્કરણ નિકલતા હૈ।
તો ક્યા યહ માન લિયા જાય કિ હિંદી કી સાહિત્યિક પત્રકારિતા મેં સર્વત્ર ઘટાટોપ અંધેરા હી અંધેરા હૈ। ફિલહાલ ભલે હી ઐસા લગ રહા હો, લેકિન સચ તો યહ હૈ કિ ઍક બાર ફિર હિંદી કી કમાઈ ખા રહે લોગોં પર હી ઇસ અંધેરે સે બાહર નિકલને કી જિમ્મેદારી હૈ। બડ઼ે અખબાર સમૂહ, સંસ્થાનિક ઘરાને ઔર વિશ્વવિદ્યાલય અગર પૂંજી કા આધાર મુહૈયા કરાઍં તો હિંદી સાહિત્યિક પત્રરકારિતા મેં રચનાશીલતા કો નયા આયામ મિલેગા। તબ શાયદ હમેં પાઠકોં કા રોના ન રોને કા કોઈ કારણ ભી નહીં રહ પાઍગા।



