Thursday, 4 February 2010
કિતને લોગોં કો ચિન્તા રહતી હૈ અપને નામ કી
Thursday, 28 January 2010
ઍક ન બન પાઍં તો જીરો હો જાઍં
શબ્દ ઔર અંકોં મેં કિતના ફર્ક હૈ ઇસકા ગહરાઈ સે અનુભવ હાલ હી મેં હુઆ જબ હિસાબ-કિતાબ મેં ઉલઝના પड़ા। કિસી કો સમ્માનિત કરના હો, ઉસકે કાર્ય કી પ્રશંસા કરની હો તો લંબી ચૌड़ી બાત કી અપેક્ષા કામ કરને કે મામલે મેં નંબર વન કહને સે હી કામ ચલ જાતા હૈ ઔર સારી કમિયાં ગિનાની હોં તો બિલ્કુલ જીરો હૈ કહ કર ભી રાહત પાઈ જા સકતી હૈ। વૈસે શૂન્ય હોના કિતના પીड़ાદાયી હૈ, કોઈ ઇસ અકેલે જીરો સે પૂછે ઇસમેં અસુરક્ષા કા ભાવ ભી ઇતના જ્યાદા કિ અંકોં કી ભીड़ મેં અકેલા રહ હી નહીં સકતા। પહલી ફિલ્મ સે હી કોઈ દર્શકોં કા દિલ જીત લે તો વહ જીરો સે હીરો હો જાતા હૈ, લેકિન જબ આપ બડે તીસમાર ખાં કહલાને કે બાદ ભી અપને સાથ વાલોં કા વિશ્વાસ નહીં જીત પાતે તો ઐસે હીરો કી અસલિયત ભી જીરો હી હોતી હૈ। અકેલા ઍક અકड़કર ખड़ા રહે તો અન્ત તક અકેલા હી રહતા હૈ, ઉસે પતા હોતા હૈ, ઍક સે ઍક જુड़કર હી દો યા ગ્યારહ હો સકતે હૈં। અકેલે ઍક બને રહના બેહદ ચુનૌતીપૂર્ણ હોતા હૈ, ઇસકે લિઍ કિતના સંઘર્ષ કરના હોતા હૈ, યહ નંબર ઍક પર રહને વાલોં કો દેખકર હી સમઝા જા સકતા હૈ। ઍક નંબર યહ ભી સિખાતા હૈ કિ હમ અનેક હોકર ભી ઍક હો સકતે હૈં। લેકિન ઇસ અકેલે ઍક કો ભી જીરો કી મદદ બિના પૂર્ણતા નહીં મિલ પાતી યા કહેં કિ ઍક-દૂસરે કે માન-સમ્માન મેં વृદ્ધિ કે લિઍ દોનોં મેં આપસી સમઝ બની હોતી હૈ। નૌ મેં ઍક જુड़તે હી શૂન્ય દસ મેં બદલ જાતા હૈ। નિન્યાનવે મેં ઍક જુड़તે હી દો જીરો સૌ હોને કા માન બઢા દેતે હૈં ઔર કભી ઍક હજાર કે આગે શૂન્ય તો દૂર છોટા સા પॉઇંટ (દશમલવ) લગ જાઍ તો હજાર હોને કે ગુરૂર પર પાની ફિર જાતા હૈ। શબ્દ કી તરહ અંક ભી હમેં બહુત કુછ સિખાતે હૈં। ઍક સે દસ કે અંકોં મેં અરબ-ખરબ છુપે હૈં, લેકિન ઇન અંકોં મેં અપને ઍક, દો, તીન હોને પર ન તો હીન ભાવના ન હી જીરો મેં અરબ-ખરબ કી ક્ષમતા વાલા ઘમણ્ડ નજર આતા હૈ। મુઝે લગતા હૈ હમ સબ ઍક કી તરહ અપની અકड़ મેં રહને સે મુક્ત હો નહીં પાતે, ઇસલિઍ જીરો જૈસી મહાનતા કા મર્મ ભી નહીં સમઝ પાતે। હમ દોસ્ત તો જીરો જૈસા ચાહતે હૈં જો અપને સુખ-દુખ ભુલાકર હમારા માન બઢાતા રહે, જો મિલે મુઝે હી મિલે। હમ બાકી લોગોં કે લિઍ ઍક સે અનેક હોના નહીં ચાહતે। હમ અપને લિઍ તો હમેશા દો કા ભાવ રખતે હૈં, લેકિન જબ લોગ હમસે સાત કી અપેક્ષા રખતે હૈં, તબ સાથ દેને કે બદલે હમ નો કી મુદ્રા મેં આ જાતે હૈં। નૌ કો હમ નો (ઇંકાર) કી તરહ અપના લેતે હૈં। હમ ભૂલ જાતે હૈં કિ ઍક સે આઠ તક કા કड़ા સંઘર્ષ કરને કે બાદ હી નૌ પહુંચ પાતા હૈ દસ કી સીઢી પર। યે સારે અંક જાનતે હૈં કિ ઍક-દૂસરે કે સાથ, સહયોગ, સમર્પણ ભાવ સે હી સફલતા કે શિખર તક પહુંચા જા સકતા હૈ। દસ કી ગિનતી હમ સબને સીખી તો બચપન મેં હી હૈ, તબ ગુરુજનોં ને અંકોં કી ઇસ ઍકજુટતા કા રહસ્ય બતાયા ભી હો તો હમેં યાદ નહીં। ક્યોંકિ વહ વક્ત રટને કા થા।વૈસે અંકોં કે ઇસ ગણિત કો જીવન મેં ઉતારને કે લિઍ જિતના ભી સમય મિલે ઉસી મેં હમેં સન્તોષ કરના ચાહિઍ। કાલિખ કા ઍક જરા સા છીંટા સફેદ કાગજ પર અલગ સે હી નજર આ જાતા હૈ। ઇસે હમ સમઝતે તો હૈં લેકિન અંજાને મેં હી અપને જીવન કી ઇસ ગિનતી મેં કિતને દશમલવ લગાતે રહતે હૈં હમેં હી પતા નહીં હોતા। જીવન ભર હમ નંબર વન કે લિઍ દૌड़તે હૈં, કુછ સફલ હોતે ભી હૈં, તો અહં કી ચિકનાઈ કે કારણ લંબે સમય ખડે નહીં રહ પાતે। ઍક ન બન પાને કી સત્યતા સમઝ આને કે બાદ ભી હમ અન્ય કિસી કે લિઍ સહયોગી નહીં બનતે। યદિ હમારા શૂન્ય કી તરહ સ્વભાવ હો જાઍ તો ન સુખી હોને પર દંભ હોગા ન મુસીબતોં મેં ઘિરે રહને કા મલાલ કિતના દુર્ભાગ્ય જુड़ા હૈ હમ સબ કે સાથ, બચપન મેં જોड़-ઘટાવ સીખ તો લિયા લેકિન સમઝ નહીં પાઍ ઔર ઍક, દો, નૌ સે શૂન્ય કા અર્થ સમઝને કી ઉમ્ર મેં પહુંચતે-પહુંચતે હમ મેં સે જ્યાદાતર કી ઉલ્ટી ગિનતી શુરૂ હો જાતી હૈ। દસ...નૌ...તીન...દો...ઍક...
અગલે હપતે ફૈરૂં, ખમ્મા ઘણી-સા...



