ਵਿਨੀਤ, ਤੁਮਸੇ ਸਾਰ੍ਵਜਨਿਕ ਰੂਪ ਸੇ ਈਰ੍ਸ਼੍ਯਾ ਵ੍ਯਕ੍ਤ ਕਰਤਾ ਹੂਂ. ਇਤਨਾ ਔਰ ਬੇਹਤਰ ਨ ਲਿਖ ਪਾਨੇ ਕਾ ਮਲਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਤਾ ਹੈ. ਤੁਮ ਉਸ ਅਵਧਾਰਣਾ ਕਾ ਘਨਘੋਰ ਅਪਵਾਦ ਹੋ ਜੋ ਜ਼੍ਯਾਦਾ ਲਿਖਨੇ ਪਰ ਉਲ-ਜੁਲੂਲ ਲਿਖਨੇ ਲਗਤਾ ਹੈ. ਇਤਨੀ ਔਥੇਂਟਿਸਿਟੀ ਕੇ ਸਾਥ ਲਿਖਾ ਕਮ ਹੀ ਮਿਲਤਾ ਹੈ. ਲੋਗ ਲਿਖਤੇ ਹੁਏ ਝਾਲਮੁਢੀ ਬਨਾਨੇ ਲਗਤੇ ਹੈਂ. ਵਹੀਂ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ ਤੇਲ.
ਬਢਿਯਾ ਲਿਖੇ. ਏਕ ਭੀ ਮਹਤ੍ਤ੍ਵਪੂਰ੍ਣ ਬਾਤ ਨ ਛੂਟਨੇ ਦਿਯਾ. ਦਰਅਸਲ, ਬਹਸ ਕਾਯਦੇ ਸੇ ਹੋ, ਇਸਕੇ ਲਿਏ ਤਥ੍ਯੋਂ ਕਾ ਹੋਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਸਬਸੇ ਪਹਲੇ ਔਰ ਏਕ੍ਸਕ੍ਲੂਸਿਵ ਬਨਾਨੇ ਕੇ ਚਕ੍ਕਰ ਮੇਂ ਮੀਡਿਯਾ (ਤਮਾਮ ਪ੍ਰਜਾਤਿਯੋਂ ਕੀ) ਜਿਸ ਤਰਹ ਸੇ ਖ਼ਬਰੋਂ ਕੀ ਵਾਟ ਲਗਾਤੇ ਹੈਂ, ਉਸਕਾ ਅਸਰਦਾਰ ਅਸਰ ਇਨ ਡॉਟਕॉਮੋਂ ਪਰ ਦਿਖਨੇ ਲਗਾ ਹੈ. ਲਗਨੇ ਲਗਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕਪ੍ਰਿਯਤਾ ਕੇ ਫਿਰਾਕ ਮੇਂ ਯੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਕੇ ਆਗੇ ਖੋਲਕਰ ਬਿਛ ਜਾਨੇ ਕੋ ਤੈਯਾਰ ਹੋ ਚਲੇ ਹੈਂ.
'ਕਿਸੀ ਭੀ ਬਹਸ ਕੀ ਪੂਰ੍ਵਪੀਠਿਕਾ ਕ੍ਯਾ ਹੋਤੀ ਹੈ, ਸ਼ਾਯਦ ਮੈਂ ਜਾਨ ਨਹੀਂ ਪਾਯਾ ਹੂਂ ਯਾ ਜੋ ਜਾਨਾ ਹੈ ਵੋ ਗ਼ਲਤ ਹੈ. ਮੁਝੇ ਲਗਤਾ ਥਾ/ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੀ ਭੀ ਬਹਸ ਮੇਂ ਏਕ ਹੀ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਚਿਤ ਔਰ ਪਟ, ਦੋਨੋਂ ਕੀ ਤਰਫ਼ਦਾਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ/ੀ. ਕਮ ਸੇ ਕਮ ਆਯੋਜਕੋਂ ਕਾ ਕੋਈ ਨ ਕੋਈ ਪਕ੍ਸ਼ ਔਰ ਨਜ਼ਰਿਯਾ ਜ਼ਰੂਰ ਹੋਗਾ. ਨ ਜਾਨੇ ਕ੍ਯੋਂ, ਮੁਝੇ ਇਸ ਬਾਰ ਜ਼੍ਯਾਦਾ ਜ਼ੋਰ ਸੇ ਯਹ ਮਹਸੂਸ ਹੁਆ ਕਿ ਬਹਸ ਮੇਂ ਪ੍ਵਾਯਂਟ ਸ੍ਕੋਰ ਕਰਨੇ ਵਾਲੀ ਭਾਵਨਾ ਜ਼੍ਯਾਦਾ ਹਾਵੀ ਰਹੀ. ਮੁਖ੍ਯਧਾਰਾ ਕੀ ਮੀਡਿਯਾ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਸਭਾਗਾਰ ਮੇਂ ਸੁਤ੍ਰਧਾਰ ਸੇ ਲੇਕਰ ਵਕ੍ਤਾਓਂ ਔਰ ਸ਼੍ਰੋਤਾਓਂ ਤਕ ਨੇ ਜੋ ਚਿਂਤਾਏਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤ ਕੀ, ਜੋ ਸਵਾਲ ਉਠਾਏ ਕ੍ਯਾ ਵੋ ਮੀਡਿਯਾ ਕੀ ਕਿਸੀ ਔਰ ਪ੍ਰਜਾਤਿ ਕੇ ਸਂਦਰ੍ਭ ਮੇਂ ਜਾਯਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਗਾ?
ਮੁਖ੍ਯਧਾਰਾ ਕੇ ਮੀਡਿਯਾ ਸੇ ਜੋ ਕ਼ਾਯਦੇ ਕਾ ਕਾਮ ਨ ਕਰ ਪਾਨੇ ਕਾ ਦਰ੍ਦ ਲਿਏ ਬਾਹਰ ਹੁਏ, ਯਾ ਨ੍ਯੂਜ਼ ਰੂਮ ਮੇਂ ਘੁਸਤੇ ਹੀ ਜਿਨਕਾ ਮਾਥਾ ਟਨਕਨੇ ਲਗਤਾ ਹੈ, ਯਾ ਜਿਨਕੋ ਨੋਜਿਯਾ ਔਰ ਬਦਹਜ਼ਮੀ ਕੀ ਸ਼ਿਕਾਯਤ ਹੋਨੇ ਲਗਤੀ ਹੈ; ਵੇ ਕਮ-ਸੇ-ਕਮ ਬਾਹਰ ਆਕਰ ਵੈਸੀ ਆਬ-ਓ-ਹਵਾ ਕਾ ਨਿਰ੍ਮਾਣ ਤੋ ਨਹੀਂ ਹੀ ਕਰੇਂਗੇ ਜਿਸਸੇ ਪਿਂਡ ਛੁਡ਼ਾਕਰ ਵੇ ਆਏ ਹੈਂ.
ਕਲ ਸੂਤ੍ਰਧਾਰ ਆਨਂਦ ਪ੍ਰਧਾਨਜੀ ਨੇ ਸੁਮਿਤ ਅਵਸ੍ਥੀ ਕੋ ਆਮਂਤ੍ਰਿਤ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਏਸਪੀ ਵਾਲੇ ਆਜਤਕ ਕੇ ਇਂਡਿਯਾ ਟੀਵੀ ਕੇ ਸਾਥ ਕ਼ਦਮਤਾਲ ਕਰਨੇ ਪਰ ਅਪਨੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵ੍ਯਕ੍ਤ ਕਿਯਾ ਥਾ, ਪਰ ਉਸਕੇ ਲਿਏ ਸੁਮਿਤ ਕੋ ਜਿਮ੍ਮੇਦਾਰ ਨਹੀਂ ਠਹਰਾਯਾ ਥਾ. ਬਿਲ੍ਕੁਲ ਸਹੀ ਕਿਯਾ ਥਾ. ਦਿਲੀਪ ਮਂਡਲ ਔਰ ਪ੍ਰॉਨ੍ਜਯ ਗੁਹਾ ਠਕੁਰਾਤਾ ਕੋ ਸੁਨਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਲਗਾ ਕਿ ਸੁਮਿਤ ਕੀ ਔਕ਼ਾਤ ਤੋ ਇਸ ਪੂਰੇ ਖੇਲ ਮੇਂ ਏਕ ਪ੍ਯਾਦਾ ਸੇ ਜ਼੍ਯਾਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਵਹਾਂ ਤੋ ਬਡ਼ੇ-ਬਡ਼ੇ ਲਾਲਾ ਔਰ ਘਾਘ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹ ਅਂਗਦੀ ਪਾਂਵ ਜਮਾਏ ਜਮੇ ਪਡ਼ੇ ਹੈਂ. ਸੂਤ੍ਰਧਾਰ ਮਹੋਦਯ ਕੇ ਸਾਥ-ਸਾਥ ਮਣਿਮਾਲਾ ਤਥਾ ਮਂਡਲ ਔਰ ਠਕੁਰਾਤਾ ਮੋਸ਼ਾਯ ਨੇ ਅਪਨੇ-ਅਪਨੇ ਢਂਗ ਸੇ ਸ੍ਥਿਤਿ ਮੇਂ ਬਦਲਾਵ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਉਮ੍ਮੀਦ ਜਤਾਯੀ ਥੀ. ਵਿਨੀਤ ਕੀ ਰਪਟ ਮੇਂ ਇਸਕਾ ਵਿਸ੍ਤਾਰ ਸੇ ਉਲ੍ਲੇਖ ਹੈ. ਲਗਭਗ ਚਾਰੋ ਦਿਗ੍ਗਜੋਂ ਨੇ ਵੈਕਲ੍ਪਿਕ ਮੀਡਿਯਾ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਉਮ੍ਮੀਦ ਜਤਾਯੀ. ਯੇ ਜ਼ਰੂਰ ਮਾਨਾ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਕਿ ਸਾਯਬਰ ਮੀਡਿਯਾ ਕੀ ਪਹੁਂਚ ਫਿਲਹਾਲ ਸੀਮਿਤ ਹੈ ਔਰ ਨਿਕਟ ਭਵਿਸ਼੍ਯ ਮੇਂ ਇਸਕੇ ਦਾਯਰੇ ਮੇਂ ਵਿਸ੍ਤਾਰ ਕੀ ਕੋਈ ਸਂਭਾਵਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਫਿਰ ਭੀ ਉਮ੍ਮੀਦ ਸਾਯਬਰ ਪ੍ਰਜਾਤਿ ਸੇ ਹੀ ਹੈ.
ਯਹਾਂ, ਜਬ ਸਾਯਬਰ ਜਗਤ ਮੇਂ ਦੇਖਤਾ ਹੂਂ ਤੋ ਲਗਤਾ ਹੈ ਟੀਵੀ ਵਾਲੇ ਕ੍ਯਾ ਲਡ਼ੇਂਗੇ! ਉਨਸੇ ਜ਼੍ਯਾਦਾ ਟੀਆਰਪੀ ਤੋ ਇਸ ਔਲ੍ਟਰਨੇਟਿਵ ਮੀਡਿਯਾ ਕੋ ਚਾਹਿਏ. ਵਹੀ ਤਿਕਡ਼ਮ, ਵਹੀ ਪ੍ਰਪਂਚ ਜੋਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੈਂ ਜਿਸੇ ਛਪਾਸਗਂਜ ਔਰ ਵਾਹ੍ਯਪ੍ਰਸਾਰਣ ਵਾਹਨ ਵਾਲੇ ਅਭ੍ਯਾਸ ਕਰਤੇ ਹੈਂ. ਵਸ਼ ਚਲੇ ਤੋ ਪਟ੍ਟਾ ਭੀ ਚਲਾ ਦੇਂ ਬ੍ਰੇਕਿਂਗ ਨ੍ਯੂਜ਼ ਕਾ. ਟੀਕਰ-ਪੀਕਰ ਟਾਇਪ ਕੀ ਚੀਜ਼ ਤੋ ਦਿਖਨੇ ਹੀ ਲਗੀ ਹੈ. ਕਾਹੇ, ਆਪਕੋ ਕਾਹੇ ਏਕ੍ਸਕ੍ਲੂਸਿਵ ਖ਼ਬਰ ਕੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਪਡ਼ਨੇ ਲਗੀ? ਹਮ ਜੋ ਆਪਕੋ ਦੇਂ ਵੋ ਔਰ ਕਿਸੀ ਕੋ ਨ ਦੇਂ, ਪਰ ਬਤਾਇਏ ਤੋ ਕ੍ਯੋਂ?
ਬਹਰਹਾਲ, ਸਵਾਲ ਤੋ ਹੈ ਹੀ ਕਿ ਮੀਡਿਯਾ ਕਿਸਕੇ ਪਕ੍ਸ਼ ਮੇਂ ਕਾਮ ਕਰੇਗਾ, ਲੋਕਤਂਤ੍ਰ ਕੀ ਮਜਬੂਤੀ ਮੇਂ ਇਸਕੀ ਕੋਈ ਭੂਮਿਕਾ ਅਬ ਹੋਗੀ?
