ਦੋਹਾ ਸ਼੍ਰृਂਖਲਾ (ਦੋਹਾ ਕ੍ਰਮਾਂਕ ८१)

ਨਿਯਮ ਤੋਡ਼ਨਾ ਜਬ ਬਨੀ,

ਆਜ ਹਮਾਰੀ ਸ਼ਾਨ।

ਕ੍ਯਾ? ਕਹਲਾਤਾ ਹੈ ਯਹੀ,

ਸਂਵਿਧਾਨ ਕਾ ਮਾਨ॥

- ਵਿਜਯ ਤਿਵਾਰੀ " ਕਿਸਲਯ "

ਦੋਹਾ ਸ਼੍ਰृਂਖਲਾ (ਦੋਹਾ ਕ੍ਰਮਾਂਕ ८०)

ਸਂਘਰ੍ਸ਼ੋਂ ਕੇ ਨੀਰ ਮੇਂ,

ਬਹਤੀ ਜੀਵਨ ਨਾਵ।

ਪਾਰ ਉਸੀ ਕੀ ਲਗੇ ਜੋ,

ਬਢ਼ਤੇ ਪਰਖ ਬਹਾਵ॥

- ਵਿਜਯ ਤਿਵਾਰੀ " ਕਿਸਲਯ "

ਦੋਹਾ ਸ਼੍ਰृਂਖਲਾ (ਦੋਹਾ ਕ੍ਰਮਾਂਕ ७९)

ਮਨ ਅਸ਼ਾਂਤ, ਛੂਟੇਂ ਸ੍ਵਜਨ,

ਅਂਖਿਯਨ ਬੀਤੇ ਰੈਨ

ਦੌਲਤ ਵਹ ਕਿਸ ਕਾਮ ਕੀ,

ਜੋ ਨ ਦੇ ਸੁਖ ਚੈਨ

- ਵਿਜਯ ਤਿਵਾਰੀ "ਕਿਸਲਯ"

ਛਾਯਾਕਾਰ ਸ਼੍ਰੀ ਰਜਨੀਕਾਨ੍ਤ ਯਾਦਵ ਮਾਨਵਤਾਵਾਦੀ ਔਰ ਆਧੁਨਿਕ ਸਂਵੇਦਨਾਓਂ ਸੇ ਭਰਪੂਰ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਤ੍ਵ.

ਦਿਨਾਂਕ ९ ਜਨਵਰੀ २०१० ਕੋ ਜਬਲਪੁਰ ਕੇ ਰਾਨੀ ਦੁਰ੍ਗਾਵਤੀ ਸਂਗ੍ਰਹਾਲਯ ਮੇਂ ਵਿਖ੍ਯਾਤ ਛਾਯਾਕਾਰ

(ਸ਼੍ਰੀ ਰਜਨੀਕਾਂਤ ਯਾਦਵ)

ਸ਼੍ਰੀ ਰਜਨੀਕਾਂਤ ਯਾਦਵ ਕੀ "ਨਰ੍ਮਦਾ ਘਾਟੀ ਸਂਸ੍ਕृਤਿ ਛਾਯਾਚਿਤ੍ਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਿਨੀ" ਕੇ ਉਦਘਾਟਨ ਕੇ ਸਾਥ ਹੀ ਸਮ੍ਬਂਧਿਤ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨ ਕਾ ਭੀ ਆਯੋਜਨ ਹੁਆ. ਅਪਨੇ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨ ਮੇਂ ਸ਼੍ਰੀ ਯਾਦਵ ਨੇ ਬਤਾਯਾ ਕੀ ਦੁਨਿਯਾ ਭਰ ਮੇਂ ਪਿਛਲੇ ७००० ਵਰ੍ਸ਼ ਮੇਂ ਵਿਕਸਿਤ ਹੁਈ ਪ੍ਰਕृਤਿ ਪਰ ਆਧਾਰਿਤ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲਿਯੋਂ ਮੇਂ ਨਰ੍ਮਦਾ ਘਾਟੀ ਕੀ ਸਂਸ੍ਕृਤਿ ਆਜ ਭੀ ਅਪਨੇ ਸ੍ਵਾਭਾਵਿਕ ਰੂਪ ਮੇਂ ਦੇਖੀ ਜਾ ਸਕਤੀ ਹੈ. ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਨਵੀਨ ਤਕਨੀਕਿਯੋਂ ਕੇ ਦੁਰੂਪਯੋਗ ਔਰ ਐਸੀ ਵਿਕਾਸ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਯਾ ਪਰ ਚਿਂਤਾ ਜਾਹਿਰ ਕੀ ਜਿਸ ਸੇ ਆਮ ਆਦਮੀ ਕੋ ਰਾਹਤ ਔਰ ਫਾਯਦਾ ਨ ਮਿਲੇ. ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਆਗੇ ਬਤਾਯਾ ਕਿ ਬਡ਼ੇ ਬਡ਼ੇ ਬਾਂਧੋਂ ਸੇ ਸਿਂਚਾਈ ਔਰ ਵਿਦ੍ਯੁਤ ਉਤ੍ਪਾਦਨ ਮੇਂ ਹੁਈ ਵृਦ੍ਧਿ ਸੇ ਆਜ ਤਕ ਨ ਹੀ ਅਨਾਜ ਸਸ੍ਤਾ ਹੁਆ ਔਰ ਨ ਹੀ ਵਿਦ੍ਯੁਤ ਹੀ ਸਸ੍ਤੀ ਮਿਲੀ . ਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰੀਯ ਔਰ ਅਂਤਰਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰੀਯ ਮਂਚ ਪਰ ਅਪਨੇ ਛਾਯਾ ਚਿਤ੍ਰੋਂ ਕੀ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨੀ, ਡਾਕ੍ਯੂਮੇਂਟ੍ਰੀ ਫਿਲ੍ਮੋਂ ਔਰ ਸਮਾਚਾਰ ਪਤ੍ਰੋਂ ਕੇ ਮਾਧ੍ਯਮ ਸੇ ਅਪਨੀ ਪਹਚਾਨ ਸ੍ਥਾਪਿਤ ਕਰ ਚੁਕੇ ਸ਼੍ਰੀ ਰਜਨੀਕਾਂਤ ਯਾਦਵ ਨੇ ਲੋਕ ਸਂਸ੍ਕृਤਿ ਔਰ ਬੈਗਾ- ਆਦਿਵਾਸਿਯੋਂ ਪਰ ਭੀ ਕਾਮ ਕਿਯਾ ਹੈ.
ਇਸ ਅਵਸਰ ਪਰ ਅਪਨੇ ਅਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੀਯ ਉਦ੍ਬੋਧਨ ਮੇਂ ਅਂਤਰ ਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰੀਯ ਖ੍ਯਾਤਿਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਸਾਹਿਤ੍ਯਕਾਰ ਸ਼੍ਰੀ ਜ੍ਞਾਨਰਂਜਨ ਜੀ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਯਾਦਵ ਕੋ ਮਾਨਵਤਾਵਾਦੀ ਔਰ ਆਧੁਨਿਕ ਸਂਵੇਦਨਾਓਂ ਸੇ ਭਰਪੂਰ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਤ੍ਵ ਕੀ ਸਂਜ੍ਞਾ ਦੀ. ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਕਹਾ ਕਿ ਜਬ ਸ਼੍ਰੀ ਯਾਦਵ ਕੀ ਕਿਤਾਬੇਂ ਖਣ੍ਡੋਂ ਮੇਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਂਗੀ ਤਬ ਲੋਗ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਾਂਚਲ, ਆਦਿਵਾਸਿਯੋਂ ਸਹਿਤ ਨਰ੍ਮਦਾ ਤਟੀਯ ਸਂਸ੍ਕृਤਿ-ਪਰਮ੍ਪਰਾਓਂ ਸੇ ਅਵਗਤ ਹੋਂਗੇ

ਕਾਰ੍ਯਕ੍ਰਮ ਮੇਂ ਅਮृਤ ਲਾਲ ਵੇਗਡ਼, ਡॉ. ਕृਸ਼੍ਣਕਾਂਤ ਚਤੁਰ੍ਵੇਦੀ, ਹਨੁਮਾਨ ਵਰ੍ਮਾ, ਸ਼੍ਯਾਮ ਕਟਾਰੇ, ਕਾਮਤਾ ਸਾਗਰ, ਰਾਮਸ਼ਂਕਰ ਮਿਸ਼੍ਰ, ਓਂਕਾਰ ਠਾਕੁਰ, ਰਮੇਸ਼ ਸੈਨੀ, ਡॉ. ਵਿਜਯ ਤਿਵਾਰੀ "ਕਿਸਲਯ", ਸੂਰਜ ਰਾਯ ਸੂਰਜ, ਸੁਧੀਰ ਪਾਣ੍ਡੇਯ, ਅਰੁਣ ਪਾਣ੍ਡੇਯ, ਬਸਂਤ ਕਾਸ਼ੀਕਰ, ਸ਼ਕ੍ਤਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ, ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਦੁਬੇ, ਸਚ੍ਚਿਦਾਨਂਦ ਸ਼ੇਕਟਕਰ ਆਦਿ ਨਗਰ ਕੇ ਗਣ੍ਯਮਾਨ ਲੋਗ ਉਪਸ੍ਥਿਤ ਥੇ। ਪ੍ਰਗਤਿਸ਼ੀਲ ਲੇਖਕ ਸਂਘ ਕੇ ਇਸ ਆਯੋਜਨ ਮੇਂ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦਾਨੀ , ਸ਼੍ਰੀ ਅਰੁਣ ਯਾਦਵ ਔਰ ਸ਼੍ਰੀ ਪਂਕਜ ਸ੍ਵਾਮੀ ਕਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਹਯੋਗ ਰਹਾ.
- ਵਿਜਯ ਤਿਵਾਰੀ " ਕਿਸਲਯ "

ਜਬਲਪੁਰ ਕੇ ਕਲ੍ਚੁਰੀ ਤੀਰ੍ਥ ਮੇਂ ਸ਼੍ਰੀ ਅਸ਼ੋਕ "ਆਨਂਦ" ਕੇ "ਮਾਨਵ ਮਂਦਿਰ" ਕੀ ਸਾਕਾਰ ਹੋਤੀ ਪਰਿਕਲ੍ਪਨਾ - ਏਕ ਪਰਮਾਰ੍ਥਿਕ ਵਿਵਰਣ

ਭਾਰਤ ਕੇ ਮਧ੍ਯ ਮੇਂ ਸ੍ਥਿਤ ਜਬਲਪੁਰ ਕਾ ਐਤਿਹਾਸਿਕ, ਧਾਰ੍ਮਿਕ, ਆਧ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕ ਏਵਂ ਸਾਹਿਤ੍ਯਿਕ ਮਹਤ੍ਵ ਤੋ ਅਦ੍ਭੁਤ ਹੈ ਪਰਂਤੁ ਪ੍ਰਚਾਰ, ਪ੍ਰਸਾਰ ਔਰ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਕੇ ਅਭਾਵ ਮੇਂ ਵਹ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਪਾਈ ਜੋ ਆਜ ਦਿਲ੍ਲੀ, ਨਾਲਂਦਾ, ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਅਥਵਾ ਵਾਰਾਣਾਸੀ ਜੈਸੇ ਸ਼ਹਰੋਂ ਕੇ ਖਾਤੇ ਮੇਂ ਗਈ ਹੈ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰਿ ਕੀ ਯੁਦ੍ਧ-ਸ੍ਥਲੀ, ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਕੀ ਰਾਜਧਾਨੀ , ਓਸ਼ੋ ਔਰ ਮਹਰ੍ਸ਼ਿ ਮਹੇਸ਼ ਯੋਗੀ ਕੀ ਨਗਰੀ, "ਖੂਬ ਲਡ਼ੀ ਮਰ੍ਦਾਨੀ ਵਹ ਤੋ ਝਾਂਸੀ ਵਾਲੀ ਰਾਨੀ ਹੈ" ਅਮਰ ਕਵਿਤਾ ਕੀ ਰਚਯਿਤਾ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਕੁਮਾਰੀ ਚੌਹਾਨ ਔਰ ਵ੍ਯਂਗ੍ਯ ਵਿਧਾ ਕੇ ਜਨਕ ਹਰਿਸ਼ਂਕਰ ਪਰਸਾਈ ਕੀ ਕਰ੍ਮਭੂਮਿ "ਜਬਲਪੁਰ" ਸੇ ਆਜ ਲੋਗ ਭਲੇ ਹੀ ਅਨਭਿਜ੍ਞ ਹੋਂ ਪਰਂਤੁ ਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰੀਯ ਔਰ ਅਂਤਰਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰੀਯ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਜ ਪਰ ਉਪਰੋਕ੍ਤ ਨਾਮ ਕਿਸੀ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿ ਕੇ ਮੋਹਤਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈਂ.
ਆਜ ਕਾ ਜਬਲਪੁਰ ਪੂਰ੍ਵ ਕਾ 'ਗੋਂਡਵਾਨਾ', ਉਸਕੇ ਪੂਰ੍ਵ ਕਲ੍ਚੁਰਿਯੋਂ ਕੀ ਰਾਜਧਾਨੀ 'ਤ੍ਰਿਪੁਰੀ' ਹੈ। ਮਹਾਭਾਰਤ ਕਾਲੀਨ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਕਾ 'ਚੇਦਿ ਰਾਜ੍ਯ' ਔਰ ਪृਥ੍ਵੀਰਾਜ ਚੌਹਾਨ ਕਾ 'ਨਨਿਹਾਲ' ਭੀ ਹੈ. ਵਰ੍ਤਮਾਨ ਕੇ ਜ੍ਞਾਤ ਇਤਿਹਾਸ ਮੇਂ ਕਲ੍ਚੁਰੀ ਕਾਲੀਨ ਸ਼ਾਸਕੋਂ ਨੇ ਜੋ ਵੈਭਵ, ਖ੍ਯਾਤਿ, ਸਮ੍ਮਾਨ ਔਰ ਮਹਤ੍ਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਿਯਾ ਹੈ ਵਹ ਸ੍ਵਰ੍ਣਾਕ੍ਸ਼ਰੀ ਇਤਿਹਾਸ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸ਼ਾਸਨ-ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਕਾ ਭੀ ਮਾਨਕ ਬਨ ਗਯਾ ਹੈ. ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਓਂ ਨੇ ਜਹਾਂ ਕਲ੍ਚੁਰੀ ਰਾਜ੍ਯ ਕੋ ਵਿਸ੍ਤਾਰਿਤ ਕਿਯਾ ਵਹੀਂ ਧਾਰ੍ਮਿਕ ਆਸ੍ਥਾ ਕੇ ਚਲਤੇ ਅਨੇਕ ਮਹਤ੍ਵ੍ਪੂਰ੍ਣ ਧਰ੍ਮ ਸ੍ਥਲੋਂ ਔਰ ਮੂਰ੍ਤਿਕਲਾ ਕੋ ਨਯੇ ਆਯਾਮ ਦਿਏ ਜਿਸਕੇ ਉਦਾਹਰਣ ਆਜ ਭੀ ਇਸ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰ ਮੇਂ ਵਿਦ੍ਯਮਾਨ ਹੈਂ. ਵਰ੍ਤਮਾਨ ਜਬਲਪੁਰ ਕੇ ਆਸਪਾਸ ਯਾ ਯੂਂ ਕਹੇਂ ਕਿ ਕਲ੍ਚੁਰਿਯੋਂ ਕੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਤ੍ਰਿਪੁਰੀ ਕੇ ਭਗ੍ਨਾਵਸ਼ੇਸ਼, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮੂਰ੍ਤਿਯਾਂ, ਪ੍ਰਾਚੀਨਤਮ ਸਿਕ੍ਕੇ, ਸ਼ਿਲਾਲੇਖ ਏਵਂ ਅਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤ-ਖਂਡਿਤ ਸ੍ਥਲੋਂ ਕਾ ਵੈਭਵ ਆਜ ਭੀ ਅਨੁਭਵ ਕਿਯਾ ਜਾ ਸਕਤਾ ਹੈ।

ਆਜ ਜਬ ਸਂਪੂਰ੍ਣ ਮਾਨਵ ਸਮਾਜ ਭੌਤਿਕਤਾ ਕੀ ਅਂਧੀ ਦੌਡ਼ ਮੇਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਚੁਕਾ ਹੋ, ਐਸੇ ਮੇਂ ਹਮਾਰੇ ਇਤਿਹਾਸ ਕੀ ਖੋਜ-ਖਬਰ ਤੋ ਦੂਰ ਕੀ ਬਾਤ ਹੈ, ਸ੍ਮਰਣ ਕਰਨਾ ਭੀ ਕੋਈ ਅਪਨਾ ਨੈਤਿਕ ਦਾਯਿਤ੍ਵ ਨਹੀਂ ਸਮਝਤਾ ਪਰਂਤੁ ਆਜ ਭੀ ਕੁਛ ਲੋਗ ਹੈਂ ਜਿਨਕੇ ਜੇਹਨ ਮੇਂ ਅਪਨੇ ਸਮਾਜ, ਅਪਨੇ ਪੂਰ੍ਵਜੋਂ ਔਰ ਅਪਨੇ ਇਤਿਹਾਸ ਕੋ ਅਕ੍ਸ਼ੁਣ੍ਯ ਬਨਾਨੇ ਕੀ ਸਮਰ੍ਪਣ ਭਾਵਨਾ ਹਿਲੋਰੇਂ ਲੇ ਰਹੀਂ ਹੈਂ. ਇਨ ਮੇਂ ਸੇ ਹਮ ਏਕ ਨਾਮ ਬਡ਼ੇ ਗਰ੍ਵ ਕੇ ਸਾਥ ਲੇ ਸਕਤੇ ਹੈਂ ਵਹ ਨਾਮ ਹੈ ਏਕ ਇਂਜੀਨਿਯਰ ਕਾ- ਜਿਨ੍ਹੇਂ ਧਰ੍ਮ ਸੇ ਲਗਾਵ ਹੈ, ਇਤਿਹਾਸ ਸੇ ਜੁਡ਼ਾਵ ਹੈ ਔਰ ਬੇਹਦ ਰੂਚਿ ਹੈ ਅਧ੍ਯਾਤ੍ਮ ਔਰ ਵੇਦ ਪੁਰਾਣੋਂ ਸੇ । ਗਹਨ ਅਧ੍ਯਯਨ ਔਰ ਖੋਜੀ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿ ਕੇ ਚਲਤੇ ਆਜ ਵੇ ਹਮਾਰੇ ਸਾਮਨੇ ਐਸੇ-ਐਸੇ ਪ੍ਰਾਮਾਣਿਕ ਔਰ ਤਾਰ੍ਕਿਕ ਤਥ੍ਯ ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤ ਕਰਨੇ ਮੇਂ ਸਂਲਗ੍ਨ ਹੈਂ ਜੋ ਪੁਰਾਤਤ੍ਵਵਿਦੋਂ ਔਰ ਜਾਨਕਾਰੋਂ ਕੋ ਨਯੇ ਸਿਰੇ ਸੇ ਸੋਚਨੇ ਪਰ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹੈਂ. ਐਸੇ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਤ੍ਵ ਕਾ ਨਾਮ ਹੈ ਇਂਜੀਨਿਯਰ ਅਸ਼ੋਕ ਰਾਯ. ਜੀ ਹਾਂ, ਮਧ੍ਯ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਜਬਲਪੁਰ ਨਿਵਾਸੀ ਸ਼੍ਰੀ ਅਸ਼ੋਕ "ਆਨਂਦ" ਨੇ ਅਪਨੀ ਸਠੋਤ੍ਤਰੀ ਆਯੁ ਕੋ ਕਭੀ ਬਾਧਕ ਨਹੀਂ ਮਾਨਾ. ਵੇ ਅਪਨੀ ਸਕ੍ਰਿਯਤਾ ਸੇ ਨਵ ਯੁਵਕੋਂ ਕੋ ਭੀ ਮਾਤ ਦੇਨੇ ਕਾ ਜ਼ਜ਼੍ਬਾ ਰਖਤੇ ਹੈ.

ਕਲ੍ਚੁਰਿਯੋਂ ਕੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਤ੍ਰਿਪੁਰੀ ਔਰ ਇਸਕੇ ਸਮੀਪ ਵਿਸ੍ਤਾਰਿਤ ਵੈਭਵ ਸੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਯ ਨੇ ਜਬਲਪੁਰ ਕੇ ਆਸਪਾਸ ਫੈਲੇ ਕਲ੍ਚੁਰੀ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰ ਕੀ ਕਲ੍ਪਨਾ "ਕਲ੍ਚੁਰੀ ਤੀਰ੍ਥ" ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਕੀ ਏਵਂ ਇਸ ਦਿਸ਼ਾ ਮੇਂ ਵੇ ਕਾਰ੍ਯ ਭੀ ਪ੍ਰਾਰਂਭ ਕਰ ਚੁਕੇ ਹੈਂ. ਜਬਲਪੁਰ ਸੇ ਪਸ਼੍ਚਿਮ ਮੇਂ ਕਰੀਬ २१ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰੀਯ ਮਾਰ੍ਗ-12 ਪਰ ਸ਼ਹਪੁਰਾ-ਭਿਟੋਨੀ ਕੇ ਪਹਲੇ ਹੀਰਾਪੁਰ ਬਂਧਾ ਮੇਂ ਪੁਣ੍ਯ ਸਲਿਲਾ ਨਰ੍ਮਦਾ ਕੇ ਕਿਨਾਰੇ ਧਾਰ੍ਮਿਕ, ਆਧ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕ, ਸਾਂਸ੍ਕृਤਿਕ ਏਵਂ ਮਾਨਵ ਸੇਵਾ ਸੇ ਜੁਡ਼ਾ ਏਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ੍ਥਲ "ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਜਰਾਜੇਸ਼੍ਵਰ ਰਿਦ੍ਧਿ ਸਿਦ੍ਧਿ ਸਿਦ੍ਧ ਪੀਠ" ਵਿਕਸਿਤ ਕਿਯਾ ਜਾ ਰਹਾ ਹੈ ਜੋ "ਕਲ੍ਚੁਰੀ ਤੀਰ੍ਥ" ਕੋ ਮੂਰ੍ਤਰੂਪ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨੇ ਮੇਂ ਅਪਨੀ ਮਹਤ੍ਵਪੂਰ੍ਣ ਭੂਮਿਕਾ ਕਾ ਨਿਰ੍ਵਹਨ ਕਰੇਗਾ. ਹੀਰਾਪੁਰ ਬਂਧਾ ਕੇ ਨਿਕਟ ਨਰ੍ਮਦਾ ਨਦੀ ਕੇ ਕਿਨਾਰੇ ਵਿਕਸਿਤ ਕਿਏ ਜਾ ਰਹੇ ਇਸ ਬਹੁਆਯਾਮੀ ਸ੍ਥਲ ਪਰ ਵਰ੍ਤਮਾਨ ਮੇਂ ਦੁਸ਼੍ਪ੍ਰਭਾਵਹੀਨ ਪ੍ਰਾਕृਤਿਕ ਚਿਕਿਤ੍ਸਾ ਕੇਂਦ੍ਰ ਕੀ ਪਰਿਕਲ੍ਪਨਾ ਕੋ ਸਾਕਾਰ ਕਰਨੇ ਕੀ ਦਿਸ਼ਾ ਮੇਂ ਪ੍ਰਯਾਸ ਜਾਰੀ ਹੈਂ. ਯਹਾਂ ਨਿःਸ਼ੁਕ੍ਲ/ਨ੍ਯੂਨਤਮ ਸ਼ੁਲ੍ਕ ਮੇਂ ਵੇ ਸਾਰੀ ਸੁਵਿਧਾਏਂ ਉਪਲਬ੍ਧ ਹੋ ਸਕੇਂਗੀ ਜੋ ਏਕ ਆਮ ਇਂਸਾਨ ਕੇ ਲਿਏ ਆਜ ਕੀ ਮਹਂਗਾਈ ਕੇ ਚਲਤੇ ਸਂਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ । ਯਹੀਂ ਪਰ ਵृਦ੍ਧ ਔਰ ਅਸਹਾਯ ਜਨੋਂ ਕੇ ਲਿਏ ਸੇਵਾ ਕੇਂਦ੍ਰ ਭੀ ਬਨਾਨੇ ਕੀ ਯੋਜਨਾ ਹੈ ਜਿਸਸੇ ਯਥਾਰ੍ਥ ਮੇਂ ਮਾਨਵ ਮਂਦਿਰ ਕਾ ਸਪਨਾ ਪੂਰਾ ਹੋ ਸਕੇਗਾ । ਲੌਹ ਧਾਤੁ ਕੇ ਗ੍ਰਹ ਕੋਪ ਨਾਸ਼ਕ ਸ਼ਨਿ ਦੇਵ, ਵਂਸ਼ ਵृਦ੍ਧਿ, ਸਂਤਾਨੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿ ਏਵਂ ਸੁਖ- ਸ਼ਾਂਤਿ ਕੀ ਕਾਮਨਾ ਪੂਰ੍ਣ ਕਰਨੇ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰ ਏਵਂ ਇਸੀ ਮਂਡਪ ਮੇਂ ਵਾਂਛਿਤ ਫਲ ਦਾਯੀ ਗੋਸ੍ਥਾਪਿਤ ਦੁਰ੍ਲਭ ਸ਼ਿਵ ਲਿਂਗ ਕੇ ਭੀ ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਸੁਲਭ ਹੈਂ । ਯਹਾਂ ਪਰ ਕਿਏ ਜਾ ਰਹੇ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਰੋਪਣ ਸੇ ਪਰ੍ਯਾਵਰਣ ਸਂਤੁਲਨ ਏਵਂ ਔਸ਼ਧਿ ਉਪਲਬ੍ਧਤਾ ਕੋ ਭੀ ਸਾਰ੍ਥਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਹੋਗੀ. ਇਸੀ ਪਰਿਸਰ ਮੇਂ ਨਵ ਦੁਰ੍ਗਾ ਕੇ ਨੌ ਗੁਫਾ-ਮਂਡਪ ਬਨਾਏ ਗਯੇ ਹੈਂ ਜਹਾ ਸਾਧਕ ਏਕਾਂਤਵਾਸ ਕਰ ਅਪਨੀ ਸਾਧਨਾ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨ ਕਰ ਸਕਤੇ ਹੈਂ. ਯਹਾਂ ਪਰ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰ ਔਰ ਗੋਸ੍ਥਾਪਿਤ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗ ਸੇ ਮਨੋਕਾਮਨਾ ਹੇਤੁ ਅਰ੍ਪਿਤ ਨਾਰਿਯਲ ਕੋ ਬਾਂਧਨੇ ਹੇਤੁ "ਮਨ੍ਨਤ ਕਾ ਵृਕ੍ਸ਼ " ਭੀ ਹੈ , ਜਹਾਂ ਨਾਰਿਯਲ ਕੇ ਭੀਤਰ ਘੀ ਔਰ ਸ਼ਕ੍ਕਰ ਭਰ ਕਰ ਬਾਂਧਨੇ ਸੇ ਮਾਂਗੀ ਗਈ ਮਨ੍ਨਤੇਂ ਅਵਸ਼੍ਯ ਪੂਰ੍ਣ ਹੋਤੀ ਹੈਂ।

ਮੇਰੀ ਦृਸ਼੍ਟਿ ਮੇਂ ਸ਼੍ਰੀ ਅਸ਼ੋਕ "ਆਨਂਦ" ਕੇ ਇਨ ਸਦ੍ਪ੍ਰਯਾਸੋਂ ਮੇਂ ਸਹਭਾਗਿਤਾ ਕਰਨਾ ਹਰ ਸਚ੍ਚੇ ਇਂਸਾਨ ਕਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯ ਹੋਨਾ ਚਾਹਿਏ ਔਰ ਸ਼ਾਯਦ ਇਸੀ ਸੋਚ ਕੇ ਕਾਰਣ ਆਜ ਉਨਸੇ ਜੁਡ਼ਨੇ ਵਾਲੋਂ ਕੀ ਸਂਖ੍ਯਾ ਲਗਾਤਾਰ ਬਢ਼ਤੀ ਹੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ. ਕਲ ਅਸ਼ੋਕ 'ਆਨਂਦ' ਜੀ ਦ੍ਵਾਰਾ ਏਕ ਪ੍ਰਯਾਸ ਸ਼ੁਰੂ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਥਾ , ਆਜ ਉਸੇ ਸਾਕਾਰ ਕਰਨੇ ਲੋਗ ਜੁਟ ਔਰ ਜੁਡ਼ ਰਹੇ ਹੈਂ. ਮੁਝੇ ਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਨਿਕਟ ਭਵਿਸ਼੍ਯ ਮੇਂ ਹਮ ਸ੍ਵਯਂ ਔਰ ਹਮਾਰੀ ਸਂਤਾਨੇਂ ਉਸਕੇ ਸੁਫਲ ਚਖੇਂਗੀ. ਉਸਕਾ ਸਾਰ੍ਥਕ ਸ੍ਵਰੂਪ ਦੇਖਨਾ ਹਮਾਰੀ ਪ੍ਰਾਥਮਿਕਤਾ ਹੈ ਐਸਾ ਇਸ ਅਭਿਯਾਨ ਸੇ ਜੁਡ਼ਨੇ ਵਾਲਾ ਹਰ ਸਦਸ੍ਯ ਮਾਨਤਾ ਹੈ. ਸ਼੍ਰੀ ਅਸ਼ੋਕ "ਆਨਂਦ" ਏਵਂ ਉਪਰੋਕ੍ਤ ਉਦ੍ਦੇਸ਼੍ਯਪੂਰ੍ਤਿ ਹੇਤੁ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਰਤ ਮਹਾਮਨਾਓਂ ਕੋ ਮੇਰੀ ਸ਼ੁਭਕਾਮਨਾਏਂ।

- ਵਿਜਯ ਤਿਵਾਰੀ " ਕਿਸਲਯ