Friday, September 3, 2010

ਜੀਵਿਤ ਹੂਂ ਮੈਂ, ਮੁਰ੍ਦਾ ਨਹੀਂ....

ਤੂਫ਼ਾਨ ਉਠੇ,
ਬਿਜਲੀ ਗਿਰੀ,
ਝੁਕੀ ਨਹੀਂ,
ਪਰ ਨਜ਼ਰ ਮੇਰੀ....

ਬਢ਼ਤਾ ਚਲਾ,
ਮੈਂ ਰਾਹੇਂ ਬਨਾ,
ਗਢ਼ਤਾ ਗਯਾ,
ਸਪਨਾ ਨਯਾ....

ਧਰਤੀ ਥਕੀ,
ਪਰ ਕਦਮ ਨਹੀਂ,
ਪਾ ਲੂਂਗਾ ਮੈਂ,
ਮਂਜਿਲ ਨਯੀ...

ਬੇਦਮ ਨਹੀਂ,
ਬੇਬਸ ਨਹੀਂ,
ਜੀਵਿਤ ਹੂਂ ਮੈਂ,
ਮੁਰ੍ਦਾ ਨਹੀਂ....

ਜਯਂਤ ਚੌਧਰੀ
ਮਾਂ ਦੁਰ੍ਗਾ ਕੋ ਸਮਰ੍ਪਿਤ
१२ ਭਦ੍ਰ / ०२ ਸਿਤਮ੍ਬਰ 2010
(ਬੈਠੇ ਬੈਠੇ ਏਕ ਖ੍ਯਾਲ ਆ ਗਯਾ ਔਫਿਸ ਮੇਂ...)



ਜਯ ਰਾਧਾ ਕृਸ਼੍ਣ


ਹਮਾਰੀ ਪ੍ਰਿਯ ਬੇਟੀ ਮੇਹਰ ਰਾਧਾ ਰਾਨੀ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ।
ਦਾਦੀ ਕੇ ਦਿਏ ਵਸ੍ਤ੍ਰ ਔਰ ਨਾਨੀ ਕੇ ਦਿਏ ਸ਼੍ਰृਂਗਾਰ ਔਰ ਸਬਕੇ ਪ੍ਯਾਰ ਸੇ ਬਨੀ-ਠਨੀ...



ਹਮਾਰੀ ਬੇਟੀ ਮਲਿਕਾ ਅਪਨੇ ਪ੍ਰਿਯ ਭਗਵਾਨ੍ ਕृਸ਼੍ਣ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ।




ਅਨੁਪਮ ਜੋड़ੀ...

Saturday, August 28, 2010

ਮਾਤृਭਾਸ਼ਾ - 1

ਮਾਨਨੀਯ ਸ਼੍ਰੋਤਾਓਂ, ਆਪ ਸਬ ਕੋ ਮੇਰਾ ਨਤ-ਮਸ੍ਤਕ ਪ੍ਰਣਾਮ,

ਆਜ ਕਾ ਵਿਸ਼ਯ ਬਹੁਤ ਸਾਮਯਿਕ ਹੈ।
ਭਾਸ਼ਾ ਕਿਸੀ ਭੀ ਪ੍ਰਾਣੀ ਕੀ ਮੂਲਭੂਤ ਆਵਸ਼੍ਯਕਤਾ ਹੋਤੀ ਹੈ।
ਇਸੀ ਸੇ ਹਮ ਔਰ ਆਪ ਅਪਨੇ ਭਾਵੋਂ ਔਰ ਵਿਚਾਰੋਂ ਕੋ ਵ੍ਯਕ੍ਤ ਕਰ ਸਕਤੇ ਹੈਂ।
ਸਬਸੇ ਅਹਮ੍ ਬਾਤ ਤੋ ਯਹ ਹੈ ਕਿ, ਮਾਨਵੋਂ ਕੀ ਪ੍ਰਗਤਿ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਕਾਸ ਕੇ ਕਾਰਣ ਹੀ ਸਂਭਵ ਹੋ ਸਕੀ ਹੈ।
ਯਹ ਤੋ ਸਬ ਜਾਨਤੇਂ ਹੈਂ ਕਿ ਜ੍ਞਾਨ ਔਰ ਵਿਜ੍ਞਾਨ ਕੋ ਭਾਸ਼ਾ ਕੇ ਬਿਨਾ ਬਢ਼ਾਯਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਤਾ।

ਭਾਸ਼ਾ ਕੇ ਮਹਤ੍ਤ੍ਵ ਕੋ ਸ੍ਥਾਪਿਤ ਕਰਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਆਇਯੇ ਇਸ ਵਿਸ਼ਯ ਪਰ ਵਿਚਾਰ ਕਰੇ ਕਿ ਮਾਤृਭਾਸ਼ਾ ਕ੍ਯਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਥਮ ਮੈਂ ਕਹਨਾ ਚਾਹਤਾ ਹੂਂ ਕਿ, ਮਾਤृਭਾਸ਼ਾ, ਮਾਤ੍ਰ ਭਾਸ਼ਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਨ੍ਤੁ ਉਸਸੇ ਭੀ ਬਢ ਕਰ ਹੈ।
ਮਾਤृਭਾਸ਼ਾ ਸ਼ਬ੍ਦ ਦੋ ਵਿਭਿਨ੍ਨ ਸ਼ਬ੍ਦੋਂ ਸੇ ਮਿਲ ਕਰ ਬਨਾ ਹੈ... ਮਾਤਰ ਔਰ ਭਾਸ਼ਾ....
ਯਾਨੇ ਕਿ ਮਾਤਰ ਯਾ ਦੂਸਰੇ ਸ਼ਬ੍ਦੋਂ ਮੇਂ ਮਾਂ ਯਾ ਮਾਤਾ ਕੀ ਭਾਸ਼ਾ...

ਹਮਾਰੇ ਜੀਵਨ ਮੇਂ ਮਾਂ ਕਾ ਕਿਤਨਾ ਬड़ਾ ਸ੍ਥਾਨ ਹੈ, ਯਹ ਵ੍ਯਕ੍ਤ ਕਰਨੇ ਕਿ ਆਵਸ਼੍ਯਕਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਕ੍ਯੋਂਕਿ, ਉਸੇ ਸ਼ਬ੍ਦੋਂ ਮੇਂ ਬਾਂਧਾ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਤਾ, ਔਰ ਵੈਸੇ ਭੀ ਹਰ ਇਂਸਾਨ ਇਸ ਬਾਤ ਕੋ ਅਚ੍ਛੀ ਤਰਹ ਸੇ ਜਾਨਤਾ ਹੈ।
ਮਾਂ ਸੇ ਜੁड़ੀ ਹਰ ਚੀਜ਼, ਏਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸ੍ਥਾਨ ਪਰ ਹੋਤੀ ਹੈ। ਮਾਤृਭਾਸ਼ਾ ਉਸਮੇਂ ਸੇ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਥਮ ਹੈ।

ਹਮਾਰੇ ਜਨ੍ਮ ਲੇਨੇ ਕੇ ਬਾਦ, ਮਾਂ ਹਮਸੇ ਜਿਸ ਭਾਸ਼ਾ ਮੇਂ ਬਾਤ ਕਰਤੀ ਹੈਂ, ਵੋਹੀ ਤੋ ਮਾਂ ਕੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੋਤੀ ਹੈ, ਵਹੀ ਮਾਤृਭਾਸ਼ਾ ਹੋਤੀ ਹੈ।
ਵੋ ਭਾਸ਼ਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁ ਕੀ ਪ੍ਰਥਮ ਭਾਸ਼ਾ ਹੋਤੀ ਹੈ।
ਪਹਲੀ ਬਾਰ ਜਿਨ ਸ਼ਬ੍ਦੋਂ ਕੋ ਸ਼ਿਸ਼ੁ ਸੁਨਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਭਾਸ਼ਾ ਮੇਂ ਮਾਂ ਉਸਸੇ ਅਪਨਾ ਪ੍ਯਾਰ ਔਰ ਸ੍ਨੇਹ ਵ੍ਯਕ੍ਤ ਕਰਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਭਾਸ਼ਾ ਕਾ ਸ੍ਥਾਨ ਕੋਈ ਔਰ ਭਾਸ਼ਾ ਕੈਸੇ ਲੇ ਸਕਤੀ ਹੈ??

ਮਾਤृਭਾਸ਼ਾ -२

ਲੇਕਿਨ ਕ੍ਯਾ ਮਾਤृਭਾਸ਼ਾ ਕਾ ਮਹਤ੍ਤ੍ਵ ਕੇਵਲ ਮਾਂ ਕੇ ਕਾਰਣ ਹੀ ਹੈ?

ਮਨੁਸ਼੍ਯ ਏਕ ਸਾਮਾਜਿਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਹੈ, ਔਰ ਉਸੇ ਸਮਾਜ ਮੇਂ ਰਹਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਭਾਸ਼ਾ ਕੀ ਆਵਸ਼੍ਯਕਤਾ ਹੋਤੀ ਹੀ ਹੈ।
ਬਿਨਾ ਭਾਸ਼ਾ ਕੇ ਸਮਾਜ ਕਾ ਨਿਰ੍ਮਾਣ ਹੋ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਤਾ। ਪਸ਼ੁ ਪਕ੍ਸ਼ੀ ਭੀ ਭਾਸ਼ਾ ਕੀ ਸਹਾਯਤਾ ਸੇ ਹੀ ਸਮੂਹ ਮੇਂ ਰਹਤੇ ਹੈਂ।
ਉਸਕੇ ਬਿਨਾ ਸਮਾਜ ਯਾ ਸਮੂਹ ਕਾ ਨਿਰ੍ਮਾਣ, ਪਾਲਨ ਔਰ ਪੋਸ਼ਣ ਸਂਭਵ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹਮਾਰੀ ਏਕਤਾ ਮੇਂ ਭੀ ਯਹੀ ਸਹਾਯਕ ਹੈ।

ਆਮ ਤੌਰ ਪਰ ਹਮਾਰੀ ਮਾਤृਭਾਸ਼ਾ ਹਮਾਰੇ ਆਸਪਾਸ ਕੇ ਲੋਗੋਂ ਕੀ ਭੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੋਤੀ ਹੈ। ਕਿਨ੍ਤੁ ਕਭੀ ਕਭੀ ਸ੍ਥਾਨ ਪਰਿਵਰ੍ਤਨ ਕੇ ਕਾਰਣ ਮਾਤृਭਾਸ਼ਾ ਔਰ ਸ੍ਥਾਨੀਯ ਭਾਸ਼ਾ ਅਲਗ ਅਲਗ ਹੋ ਸਕਤੀ ਹੈਂ। ਉਸ ਅਵਸ੍ਥਾ ਮੇਂ ਤੋ ਮਾਤृਭਾਸ਼ਾ ਕਾ ਜ੍ਞਾਨ ਔਰ ਉਪਯੋਗ ਔਰ ਭੀ ਮਹਤ੍ਵ ਪੂਰ੍ਣ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ। ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਯਹੀ ਏਕ ਚੀਜ ਹਮੇਂ ਅਪਨੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਪੂਰ੍ਵਜੋਂ, ਸਂਸ੍ਕਾਰ ਔਰ ਸਭ੍ਯਤਾ ਸੇ ਜੋड़ੇ ਰਖਤੀ ਹੈ. ਉਸ ਸਮਯ ਮਾਤृਭਾਸ਼ਾ ਕਮ ਉਪਯੋਗ ਕੇ ਕਾਰਣ ਪਲਤੀ ਡੋਰ ਜੈਸੀ ਭਲੇ ਹੋ ਜਾਏ, ਕਿਨ੍ਤੁ ਹਮੇਂ ਪਰਾਯੇ ਆਸਮਾਨ ਮੇਂ ਉਡ਼ਤੇ ਪਤਂਗ ਸੇ ਲਗੀ ਡੋਰ ਕੀ ਤਰਹ ਅਪਨੀ ਧਰਤੀ ਸੇ ਬਾਂਧੇ ਰਖਤੀ ਹੈ।

ਇਸਕੇ ਅਲਾਵਾ ਮਾਨਵ ਕੀ ਭਾਵਨਾਏਂ ਜਗਾਨੇ ਕਾ ਸਬਸੇ ਅਚੂਕ ਉਪਾਯ ਉਸਕੀ ਮਾਤृਭਾਸ਼ਾ ਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਸਂਸਾਰ ਮੇਂ ਹਜਾਰੋ ਭਾਸ਼ਾਏਂ ਹੈਂ, ਔਰ ਅਨੇਕੋ ਬਾਰ ਹਮੇਂ ਦੂਸਰੀ ਭਾਸ਼ਾਯੋਂ ਕਾ ਉਪਯੋਗ ਭੀ ਕਰਨਾ ਪਡ਼ਤਾ ਹੈ, ਦੂਸਰੋਂ ਸੇ ਬਾਤ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ। ਕਿਨ੍ਤੁ ਜਬ ਹਮ ਅਪਨੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਮਾਤृਭਾਸ਼ਾ ਸੁਨਤੇ ਹੈਂ ਤੋ ਹਮਾਰਾ ਨਾ ਕੇਵਲ ਮਸ੍ਤਿਸ਼ਕ, ਕਿਨ੍ਤੁ ਹ੍ਰਦਯ ਭੀ ਉਸੇ ਸੁਨਤਾ ਹੈ। ਹਮੇਂ ਉਸ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਅਧਿਕ ਪ੍ਰੇਮ ਔਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਝੁਕਾਵ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ ਜੋ ਹਮਾਰੀ ਮਾਤृਭਾਸ਼ਾ ਮੇਂ ਬਾਤ ਕਰਤਾ ਹੈ. ਸ਼ਾਯਦ ਯਹੀ ਕਾਰਣ ਹੈ ਕੀ ਬਹੁ-ਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰੀਯ ਕਂਪਨਿਯਾਂ ਭੀ, ਅਪਨੇ ਸਾਮਾਨ ਕਾ ਵਿਜ੍ਞਾਪਨ ਉਸ ਸ੍ਥਾਨ ਕੀ 'ਮਾਤृਭਾਸ਼ਾ' ਮੇਂ ਹੀ ਕਰਾਤੀ ਹੈਂ.

ਏਕ ਔਰ ਧ੍ਯਾਨ ਦੇਨੇ ਲਾਯਕ ਬਾਤ ਹੈ ਕੀ ਹਰ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਰਿਸ੍ਥਿਤਿਯੋਂ ਮੇਂ, ਜੈਸੇ ਅਤ੍ਯਧਿਕ ਪ੍ਰੇਮ, ਕ੍ਰੋਧ, ਦਰ ਆਦਿ ਮੇਂ ਅਪਨੀ ਮਾਤृਭਾਸ਼ਾ ਮੇਂ ਹੀ ਬਾਤ ਕਰਤਾ ਹੈ... ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਵੋ ਉਸਕੇ ਮਨ ਕੀ ਆਵਾਜ ਹੋਤੀ ਹੈ। ਯਾਨੇ ਕਿਸੀ ਕੇ ਮਨ ਤਕ ਸੀਧੇ ਬਾਤ ਕਰਨੀ ਹੋ ਤੋ ਉਸਕੀ ਮਾਤृਭਾਸ਼ਾ ਮੇਂ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹਿਏ। ਯਹ ਨੁਸ੍ਖਾ ਬਡ਼ੇ ਬਡ਼ੇ ਵ੍ਯਾਪਾਰਿਯੋਂ ਕੋ ਭੀ ਆਤਾ ਹੈ।

ਮਾਤृਭਾਸ਼ਾ ਜ੍ਞਾਨ ਅਰ੍ਜਿਤ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਭੀ ਉਪਯੋਗੀ ਹੋ ਸਕਤੀ ਹੈ। ਆਜ ਕੇ ਵਿਜ੍ਞਾਨ ਔਰ ਤਕਨੀਕ ਕੇ ਜਮਾਨੇ ਮੇਂ ਭੀ ਕਈ ਦੇਸ਼, ਜੈਸੇ ਫ੍ਰਾਂਸ, ਜਰ੍ਮਨੀ, ਜਾਪਾਨ, ਚੀਨ ਔਰ ਰੂਸ ਅਪਨੀ ਮਾਤृਭਾਸ਼ਾ ਮੇਂ ਹੀ ਵਿਜ੍ਞਾਨ ਔਰ ਤਕਨੀਕ ਪਢ਼ਤੇ, ਸੀਖਤੇ ਔਰ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਤੇ ਹੈਂ॥ ਔਰ ਯੇ ਦੇਸ਼ ਕਿਸੀ ਭੀ ਦ੍ਰਸ਼੍ਟਿ ਸੇ ਸਂਸਾਰ ਮੇਂ ਪੀਛੇ ਨਹੀਂ ਹੈਂ।

ਆਖਿਰ ਮੇਂ ਯਹ ਭੀ ਯਾਦ ਦਿਲਾਨਾ ਚਾਹੂਂਗਾ ਕਿ ਅਪਨੀ ਜड़ੋਂ, ਯਾਨੇ ਅਪਨੇ ਪਰਿਵਾਰ ਔਰ ਸਂਸ੍ਕਾਰ ਪਰ ਹਰ ਇਂਸਾਨ ਕੋ ਗਰ੍ਵ ਹੋਨਾ ਚਾਹਿਏ, ਬਿਨਾ ਉਸਕੇ ਇਂਸਾਨ ਅਧੂਰਾ ਰਹ, ਕਟੀ ਪਤਂਗ ਜੈਸਾ ਭਟਕਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਜਡ਼ ਤਕ ਪਹੁਂਚਨੇ ਕਿ ਡੋਰ ਕੇਵਲ ਮਾਤृਭਾਸ਼ਾ ਹੈ.....

ਜੀਵਨ ਮੇਂ ਜਿਤਨੀ ਮਹਵਪੂਰ੍ਣ ਮਾਂ ਹੈਂ, ਉਤਨੀ ਹੀ ਮਹਤ੍ਵਪੂਰ੍ਣ ਹੈ ਉਸਕੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਯਾਨੇ ਕਿ ਮਾਤृਭਾਸ਼ਾ...

Wednesday, July 7, 2010

~ ਕਬਹੂ ਬੁਰਾ ਨਾ ਬੋਲਿਏ... ~ ਜਯਂਤ


ਬੁਰਾ ਨਾ ਕਬਹੂਂ ਬੋਲਿਏ, ਚਾਹੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤਾਪ ਚਢ਼ ਜਾਯ
ਵਾਣੀ ਐਸਨ ਬਾਣ ਹੈ, ਜੋ ਕਬਹੂਂ ਵ੍ਯਰ੍ਥ ਨਾ ਜਾਯ

(ਚਾਹੇ ਕਿਤਨਾ ਭੀ ਕ੍ਰੋਧ ਜਾਏ, ਬੁਰੇ ਵਚਨ ਨਹੀਂ ਬੋਲਨੇ ਚਾਹਿਏ। ਵਾਣੀ ਕੇ ਬਾਣ, ਕਭੀ ਵ੍ਯਰ੍ਥ ਨਹੀਂ ਜਾਤੇ। ਯੇ ਬੋਲਨੇ ਵਾਲੇ ਔਰ ਸੁਨਨੇ ਵਾਲੇ ਦੋਨੋਂ ਕੋ ਚੋਟ ਪਹੁਚਾਤੀ ਹੈ। ਬੋਲਨੇ ਵਾਲਾ ਇਸਲਿਏ, ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਉਸਕੇ ਜੋ ਭੀ ਅਚ੍ਛਾ ਕਿਯਾ ਵੋ ਉਸਕੇ ਬੁਰੇ ਵਚਨੋਂ ਸੇ ਨਸ਼੍ਟ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ,॥ ਔਰ ਸੁਅਨੇ ਵਾਲਾ ਤੋ ਘਾਯਲ ਹੋਤਾ ਹੀ ਹੈ॥)

ਹਿਰਦਯ ਕੋ ਵਾਣੀ ਬਿਂਧੇ, ਨਹਿ ਬਾਣਨ ਮੇਂ ਵੋ ਘਾਤ॥
ਅਵਸਰ ਪੇ ਨਾ ਰੋਕੇ ਤੋ, ਬਰਸਨ ਰਹੇ ਪਛਤਾਤ॥
(ਵਾਣੋਂ ਮੇਂ ਹ੍ਰਦਯ ਕੋ ਆਘਾਤ ਪਹੁਂਚਾਨੇ ਕੀ ਵੋ ਸ਼ਕ੍ਤਿ ਨਹੀਂ ਹੋਤੀ, ਜੋ ਵਾਣੀ ਮੇਂ ਹੋਤੀ ਹੈ॥ ਵਾਣੋਂ ਕਾ ਘਾਵ ਸਮਯ ਆਨੇ ਪਰ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ... ਕਿਨ੍ਤੁ ਵਾਣੀ ਕਾਪ੍ਰਹਾਰ ਸਮਯ ਸਮਯ ਪਰ ਚੁਭਤਾ ਰਹਤਾ ਹੈ.. ਯਦਿ ਸਮਯ ਰਹਤੇ ਉਨ ਸ਼ਬ੍ਦ-ਵਾਣੋਂ ਕੋ ਨਾ ਰੋਕਾ ਗਯਾ, ਤੋ ਉਸਨੇ ਹੋਨੇ ਵਾਲੇ ਚੋਟ/ਅਨਿਸ਼੍ਟ ਕੇ ਕਾਰਣ, ਵਰ੍ਸ਼ੋਂ ਤਕਪਛਤਾਨਾ ਹੋਤਾ ਹੈ...)

ਵਾਣੀ ਸੇ ਜੋ ਮਨ ਛਿਦੇ, ਧਾਗਾ ਨਹਿ ਸਿਲ ਪਾਯ
ਪਂਖ ਕਟੇ ਫਿਰ ਸੇ ਸਿਲੇ, ਪਾਖੀ ਉड़ ਨਹੀਂ ਪਾਯ
(ਜੋ ਮਨ ਵਾਣੀ ਸੇ ਛਿਦ ਗਯਾ ਹੋ, ਉਸੇ ਧਾਗਾ ਭੀ ਨਹੀਂ ਸਿਲ ਪਾਤਾ। ਉਸਕੀ ਉਮਂਗ, ਪ੍ਰੇਮ ਔਰ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਤਾ ਉਸ ਪਂਖ ਕਟੇ ਪਕ੍ਸ਼ੀ ਕੀ ਜੈਸੀ ਹੋ ਜਾਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਨ ਪਂਖੋਂ ਕੇਸਿਲੇ ਦਿਏ ਜਾਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਭੀ ਜੋ ਉड़ ਨਹੀਂ ਪਾਤਾ॥)

~ਜਯਂਤ ਚੌਧਰੀ
१३ ਆਸਾਢ਼ / ਜੁਲਾਈ
(ਮਾਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਕੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਸੇ, ਮੇਰੇ ਮਿਤ੍ਰੋਂ ਅਰ੍ਚਨਾ ਔਰ ਮਨੀਸ਼ ਕੋ ਏਕ ਭੇਂਟ..)



Sunday, July 4, 2010

* ਸੀਨੇ ਮੇਂ ਜਬ ਆਗ ਜਲੇਗੀ *

ਸੀਨੇ ਮੇਂ ਜਬ ਆਗ ਜਲੇਗੀ,
ਫੌਲਾਦ ਤਭੀ ਪਿਘਲੇਗਾ...

ਭਟ੍ਠੀ ਮੇਂ ਜਬ ਲਪਟ ਉਠੇਗੀ,
ਨਸ ਨਸ ਮੇਂ ਫਿਰ ਵੋ ਬਹੇਗਾ...

ਮਨ ਮੇਂ ਵੋ ਦ੍ਰਢ਼ਤਾ ਲਾਏਗਾ,
ਬਾਹੋਂ ਕੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿ ਬਨੇਗਾ...

ਪਰ੍ਵਤ ਭੀ ਆਕਰ ਟਕਰਾਏਂ,
ਉਨਕਾ ਵਿਧ੍ਵਂਸ ਕਰੇਗਾ...

ਅਗ੍ਨਿ ਪਥ ਪਰ ਬਢ਼ਨੇ ਵਾਲੇ,
ਕਦਮੋਂ ਕੋ ਨਾ ਰੁਕਨੇ ਦੇਗਾ...

ਕਠਿਨਾਈ ਕੀ ਤੂਫਾਨੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਮੇਂ,
ਯਦਿ
ਉਸ ਆਗ ਕੋ ਨਾ ਬੁਝਨੇ ਦੇਗਾ ...

(ਤੋ,)
ਜਲ
ਕਰ, ਤਪਕਰ, ਚਲਕਰ, ਲड़ਕਰ,
ਏਕ ਦਿਨ, ਲਕ੍ਸ਼੍ਯ
ਕੋ ਤੂ ਪਾ ਲੇਗਾ...


* ਮਾਂ ਦੁਰ੍ਗਾ ਕੋ ਸਮਰ੍ਪਿਤ *
~ ਜਯਂਤ

Wednesday, June 16, 2010

** ਕਾਂਪਤੇ ਹਾਥੋਂ ਮੇਂ **

ਹੈ ਯਕੀਨ ਮੁਝੇ,
ਜਾਨਤਾ ਹੂਂ, ਕਿ
ਤੇਰੇ ਕਾਂਪਤੇ ਹਾਥੋਂ ਮੇਂ,
ਜਾਨ ਅਭੀ ਬਾਕੀ ਹੈ...

ਮਾਨਾ ਬਹੁਤ ਹੈ,
ਪਰ, ਤੂ ਭਾਰ ਉਠਾ,
ਜੋਰ ਲਗਾ, ਕਿ
ਅਰਮਾਨ ਏਕ ਬਾਕੀ ਹੈ....

ਯਹ ਜਿਂਦਗੀ,
ਏਕ ਪ੍ਯਾਲਾ ਹੈ,
ਔਰ ਮੌਤ,
ਤੇਰੀ ਸਾਕੀ ਹੈ...

ਪੀਤਾ ਚਲ,
ਚਲਤਾ ਚਲ,
ਜਬ ਤਕ,
ਜਾਮ ਏਕ ਬਾਕੀ ਹੈ....

ਮਧੁ ਬਹਤੀ ਹੈ,
ਕਵਿਤਾ ਉਡ਼ਤੀ ਹੈ,
ਪਂਖੋਂ ਮੇਂ ਥੋड़ੀ
ਉड़ਾਨ ਅਭੀ ਬਾਕੀ ਹੈ....

ਅਰਮਾਨ ਅਭੀ ਬਾਕੀ ਹੈ..
ਥੋड़ੀ ਜਾਨ ਅਭੀ ਬਾਕੀ ਹੈ...


ਜਯਂਤ

ਆਪਕੇ ਪ੍ਰੋਤ੍ਸਾਹਨ ਕੇ ਲਿਏ ਆਭਾਰੀ ਰਹੂਂਗਾ..ਯਦਿ ਲੇਖ ਪਸਂਦ ਆਯਾ ਹੋ ਤੋ "ਪਸਂਦ" ਕੇ ਨੀਚੇ ਕ੍ਲਿਕ ਕਰੇਂ ..

FeedBurner FeedCount