ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨ

ਮਿਤ੍ਰੋਂ, ਰਾਮਚਰਿਤਮਾਨਸ ਕਾ ਪਾਠ ਅਪਕੇ ਅਗਲ-ਬਗਲ ਮੇਂ ਕਭੀ ਨ ਕਭੀ ਤੋ ਹੁਆ ਹੀ ਹੋਗਾ । ਆਪਕੇ ਘਰ ਮੇਂ ਭੀ ਹੁਆ ਹੋ ਯਾ ਪ੍ਲਾਨਿਂਗ ਚਲ ਰਹੀ ਹੋਗੀ ਇਸ ਨਵਰਾਤ੍ਰ ਮੇਂ ਪੀਟ ਦੇਨੇ ਕੀ । ਹੇ ਰਾਮਚਂਦ੍ਰ ਜੀ! ਮੁਝਕੋ ਮਾਫ ਕਰ ਦੋ । ਮੈਂ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ ਭਕ੍ਤੋਂ ਪਰ ਵ੍ਯਂਗ੍ਯ ਕਰਨੇ ਜਾ ਰਹਾ ਹੂਂ । ਫਿਲਹਾਲ ਮੇਰੇ ਪड़ੋਸ ਮੇਂ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡ ਬੋਹਨੀ ਕਰ ਚੁਕਾ ਹੈ । ਮੁਝਕੋ ਸਮਝ ਮੇਂ ਨਹੀਂ ਆਤਾ ਕਿ ਭੋਂਪੂ ਕਾ ਅਵਿਸ਼੍ਕਾਰ ਹੋਨੇ ਕੇ ਪਹਲੇ ਰਾਮਾਯਣ ਪਾਠ ਔਰ ਅਜਾਨ ਕਿਸ ਤਰਹ ਸੇ ਕੀ ਜਾਤੀ ਥੀ । ਕੇਂਦ੍ਰ ਸੇ 100 ਮੀਟਰ ਕੀ ਦੂਰੀ ਤਕ ਕੇ ਸਭੀ ਮਕਾਨੋਂ ਕੇ ਖਿड़ਕੀ ਦਰਵਾਜੇ ਪੂਰੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਕੇ ਸਾਥ ਬਂਦ ਹੋਂਗੇ । ਉਨਮੇਂ ਰਹਨੇ ਵਾਲੇ ਕਾਨੋਂ ਮੇਂ ਰੂਈ ਠੂਂਸ ਕਰ ਬੈਠੇ ਹੋਂਗੇ । ਉਨਕੋ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ 24 ਘਂਟੇ ਤਕ ਲਗਾਤਾਰ ਯਾਦ ਆਯੇਂਗੇ । ਸਾਥ ਹੀ ਯਾਦ ਆਯੇਂਗੇ ਭਯਾਨਕ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ ਔਰ ਉਤ੍ਪਾਤੀ ਸ਼ੋਰ ਮਚਾਤੇ ਉਦ੍ਦਂਡ ਵਾਨਰ । ”ਪ੍ਰਭੂ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਫੋਟੋ ਕੇ ਸਾਮਨੇ ਹੀ ਤੋ ਇਤਨਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋ ਰਹਾ ਹੋਗਾ । ਕ੍ਯਾ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ ਸਿਰ ਦਰ੍ਦ ਸੇ ਨਹੀਂ ਫਟਤਾ ?”

ਰਾਮਾਯਣ ਬੈਠਾਨੇ ਕੇ ਦੋ ਦਿਨ ਪਹਲੇ ਸੇ ਹੀ ਤੈਯਾਰੀਯਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਤੀ ਹੈ । ਉਨ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਜ੍ਞੋਂ ਕੀ ਲਿਸ੍ਟ ਬਨਾਈ ਜਾਤੀ ਹੈਂ ਜੋ ਢੋਲਕ, ਮਂਜੀਰਾ ਪੀਟਨੇ ਮੇਂ ਔਰ ਹਰਮੋਨਿਯਮ ਕ੍ਯਾਂ-ਕ੍ਯਾਂ ਕਰਨੇ ਮੇਂ ਸਿਧ੍ਦਹਸ੍ਤ ਹੈਂ । ”ਅਰੇ ਰਾਕੇਸ਼ ਕੇ ਸਾਲੇ ਸੁਰਿਂਦਰ ਕੋ ਫੋਨ ਕਿਯਾ ਕਿ ਨਹੀਂ । ਟੌਪ ਕੀ ਰਾਮਾਯਣ ਗਾਤਾ ਹੈ । ” ਸੁਰਿਂਦਰ ਭਾਈ ਕੌਲੇਜ ਮੇਂ ”ਮੇਰੀ ਪੇਂਟ ਭੀ ਸੇਕ੍ਸੀ” ਗਾਤੇ ਹੈਂ ਔਰ ਰਾਮਾਯਣ ਮੇਂ ਚੌਪਾਈ ਭੀ ਉਸੀ ਧੁਨ ਪਰ ਰਗੇਦ ਦੇਤੇ ਹੈਂ । ਚਾਹੇ ਦਸ਼ਰਥ ਹਾ ਰਾਮ! ਕਾ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗਵਾਸੀ ਹੋ ਰਹੇ ਹੋਂ ਯਾ ਸੀਤਾ ਜੀ ਰਾਵਣ ਕੋ ਤਿਨਕਾ ਦਿਖ ਕਰ ਧਮਕਾ ਰਹੀ ਹੋਤੀ ਹੈਂ ਪਰ ਸੁਰਿਂਦਰ ਭਾਈ ”ਗੋਰੇ ਗੋਰੇ ਮੁਖड़ੇ ਪਰ ਕਾਲਾ ਕਾਲਾ ਚਸ਼੍ਮਾ” ਗਾ ਰਹੇ ਹੋਤੇ ਹੈਂ । ਤੁਲਸੀਦਾਸ ਜੀ ਊਪਰ ਬੈਠੇ ਸੋਚਤੇ ਹੋਂਗੇ ਥੋड़ਾ ਲੇਟ ਪੈਦਾ ਹੁਯੇ ਹੋਤਾ ਤੋ ਬਾਲੀਵੁਡ ਮੇਂ ਅਚ੍ਛਾ ਚਾਂਸ ਥਾ । ਯਾ ਫਿਰ ਹਾਥ ਜੋड़ ਕਰ ਰਾਮਚਂਦ੍ਰ ਜੀ ਸੇ ਮਾਫੀ ਮਾਂਗਤੇ ”ਪ੍ਰਭੂ ਮੁਝਕੋ ਮਾਫ ਕਰ ਦੋ । ਮੁਝਕੋ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਥਾ ਕਿ ਆਪਕੀ ਕਥਾ ਕੀ ਕਭੀ ਐਸੀ ਦੁਰ੍ਗਤੀ ਭੀ ਹੋ ਸਕਤੀ ਹੈ ।”

”ਚੁਨ੍ਨੁ ਬੇਟਾ, ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ ਦੋਸ੍ਤੋਂ ਕੋ ਖਬਰ ਕਰ ਦੀ ਕਿ ਨਹੀਂ । ਤੁਮ ਲੋਗ ਅਭੀ ਸੋ ਜਾਓ, ਰਾਤ ਕੋ ਤੁਮ੍ਹੀ ਲੋਗੋ ਕੋ ਖੀਂਚਨਾ ਹੈ ।” ਏਕ ਏਹਸਾਨ ਹੈ ਰਾਮਜੀ ਪਰ । ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਕਨ੍ਵੇਸਿਂਗ ਕਰ ਰਹੇ ਹੈਂ ਰਘੁਪਤਿ ਔਰ ਕ੍ਯਾ ਚਾਹਿਯੇ ਤੁਮ੍ਹੇਂ । ਏਕ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਕੇ ਪ੍ਰਵਚਨ ਮੇਂ ਸੁਨਾ ਥਾ ਕਿ ਜਹਾਂ ਕਹੀਂ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਕਥਾ ਹੋਤੀ ਹੈ, ਬਜਰਂਗਬਲੀ ਵਹਾਂ ਏਕ ਬਾਰ ਜਰੂਰ ਪਹੁਂਚਤੇ ਹੈਂ । ਗਲਤ ਹੈ । ਜਹਾਂ ਕਹੀਂ ਭੀ ਲਾਉਡਸ੍ਪੀਕਰ ਬਾਂਧ ਕਰ ਰਾਮ ਕਥਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੋਗੀ, ਬਜਰਂਗਬਲੀ ਕ੍ਯਾ ਜੋ ਭੀ ਦੇਵਤਾ ਆਸ-ਪਾਸ ਹੋਗਾ ਸਿਰ ਪਰ ਪੈਰ ਰਖ ਕਰ ਭਾਗੇਗਾ । ਇਤਨੀ ਚਿਲ੍ਲਹਟੋਂ ਔਰ ਧ੍ਵਨਿ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਮੇਂ ਸਿਰ੍ਫ ਪੂड़ੀ-ਪਂਜੀਰੀ ਕੀ ਆਸ ਵਾਲੇ ਰੂਕੇਂਗੇ ਔਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ।

ਰਾਮਾਯਣ ਪਾਠ ਕਾ ਜਬ ਇਤਨਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ ਤਬ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਨੇ ਫਾਲਤੁ ਮੇਂ ਹੀ ਰਾਵਣ ਸੇ ਇਤਨਾ ਲਂਬਾ ਯੁਧ੍ਦ ਕਿਯਾ । ਬਾਨਰੀ ਸੇਨਾ ਕੀ ਭੀ ਜਰੂਰਤ ਨਹੀ ਪड़ਤੀ । ਅਯੋਧ੍ਯਾ ਸੇ ਏਕ ਦਰ੍ਜਨ ਰਾਮਾਯਣ ਪਾਠ ਕਰਨੇ ਵਾਲੇ ਗਵੈਯੇ ਬੁਲਾਕਰ ਲਂਕਾ ਕੇ ਸਾਮਨੇ ਅਖਂਡ ਰਾਮਾਯਣ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਵਾ ਦੇਤੇ । ਰਾਵਣ ਪਗਲਾ ਜਾਤਾ । ਦੌड़ਾ ਚਲਾ ਆਤਾ ਔਰ ਨਿਵੇਦਨ ਕਰਤਾ । ਹੇ ਰਾਮ! ਯੇ ਚਿਲ੍ਲਹਟੋ ਬਂਦ ਕਰਵਾਓ, ਯੇ ਰਹੀ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਸੀਤਾ ।

ਰਾਮਯਣ ਬੈਠਾਨਾ ਏਕ ਯਜ੍ਞ ਹੈ । ਬड़ੀ ਮੁਸ਼੍ਕਿਲ ਸੇ ਗਾਨੇ ਵਾਲੇ ਮਿਲ ਪਾਤੇ ਹੈਂ । ਵੋ ਭੀ ਏਕ-ਦੋ ਘਂਟਾ ਕਾਟ ਕਰ ਚਲ ਦੇਤੇਂ ਹੈਂ । ਦਿਨ ਤੋ ਕਟ ਜਾਤਾ ਹੈ ਪਰ ਰਾਤ ਮੇਂ ਕ੍ਯਾ ਕਿਯਾ ਜਾਯੇ । ਸ੍ਪੇਸ਼ਲ ਇਂਸ੍ਟ੍ਰਕ੍ਸ਼ਨ ਦਿਯੇ ਜਾਤੇ ਹੈਂ । ਜਗਦੀਸ਼, ਗਿਰੀਸ਼, ਬਬ੍ਲੂ ਔਰ ਕਲ੍ਲੂ ਆਜ ਘਰ ਪਰ ਹੀ ਰੂਕੇਂਗੇ। ਰਾਤ ਕੇ ਏਕ ਬਜ ਰਹੇ ਹੈਂ । ਘਰ ਕੀ ਏਕ ਮਹਿਲਾ ਕੀ ਡਯੂਟੀ ਚਾਯ ਪਰ ਲਗੀ ਹੈ । ਹਰ ਆਧੇ ਘਂਟੇ ਪਰ ਚਾਯ ਆ ਰਹੀ ਹੈ । ਸੌਂਫ, ਇਲਾਯਚੀ, ਗਰੀ ਕਾ ਬੁਰਾਦਾ ਪ੍ਲੇਟ ਮੇਂ ਰਖਾ ਹੈ । ਬਬ੍ਲੂ ਰਾਮਾਯਣ ਪਕਡੇ ਪਕड़ੇ ਹੀ ਲੇਟ ਗਯੇ ਹੈਂ ਔਰ ਜਗਦੀਸ਼ ਆਧੇ ਘਂਟੇ ਸੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਕਰਨੇ ਗਯੇ ਹੈਂ । ਬਹੁਤ ਬड़ੀ ਜਿਮ੍ਮੇਦਾਰੀ ਹੈ ਬਿਨਾ ਖਂਡਿਤ ਹੁਯੇ ਰਾਮਾਯਣ ਪਾਠ । ਦੋਨੋ ਯੋਧ੍ਦਾ ਇਸ ਤੇਜੀ ਸੇ ਚੌਪਾਈ ਕਾ ਪਾਠ ਕਰ ਰਹੇ ਹੈਂ ਮਾਨੋ ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਜਾਮਵਂਤ ਗਦਾ ਲੇਕਰ ਨਿਸ਼ਾਚਰੋਂ ਕੀ ਸੇਨਾ ਮੇਂ ਕੂਦ ਪड़ੇ ਹੈਂ । ਚਾਰੋਂ ਤਰਫ ਹਾਹਾਕਾਰ ਮਚ ਗਯਾ ਹੈ । ਪਰ ਬਸ ਆਧੇ ਘਂਟੇ ਤਕ । ਫਿਰ ਨਲ, ਨੀਲ ਯਾਨਿ ਬਬ੍ਲੂ, ਜਗਦੀਸ਼ ਕੀ ਬਾਰੀ ਆਯੇਗੀ ।

ਏਕ ਘਟਨਾ ਬਤਾਤਾ ਹੂਂ । ਏਕ ਬਾਰ ਹਮਾਰੇ ਪड़ੋਸ ਮੇਂ ਏਕ ਸਜ੍ਜਨ ਕੇ ਯਹਾਂ ਲड़ਕਾ ਪੈਦਾ ਹੁਆ ਤੋ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਸਭੀ ਦੇਵੀ ਦੇਤਾਓਂ ਕੇ ਮਂਦਿਰੋਂ ਮੇਂ ਜਾ ਕਰ ਉਨਕੇ ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਕਿਯੇ, ਸਬਕੋ ਧਨ੍ਯਵਾਦ ਜ੍ਞਾਪਿਤ ਕਿਯਾ ਔਰ ਘਰ ਲੌਟਕਰ ਰਾਮਚਰਿਤ ਮਾਨਸ ਕੇ ਅਖਂਡ ਪਾਠ ਕਾ ਸਂਕਲ੍ਪ ਭੀ ਲਿਯਾ । ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ ਦਿਨ ਪਰ ਲਾਉਡਸ੍ਪੀਕਰ ਆਦਿ ਟਾਂਗ ਦਿਯੇ ਗਯੇ । ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ ਸਮਯ ਪਰ ਪਂਡਿਤ ਜੀ ਨੇ ਆਕਰ ਪੂਜਾ ਪਾਠ ਕੀ ਔਰ ਗਵੈਯੋਂ ਨੇ ਰਾਮਚਰਿਤਮਾਨਸ ਕਾ ਪਾਠ ਸ਼ੁਰੂ ਕਿਯਾ । ਦਿਨ ਭਰ ਭਕ੍ਤੋਂ ਕੀ ਟੀਮ ਆਤੀ ਰਹੀ ਔਰ ਪੂਰਾ ਮੁਹਲ੍ਲਾ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਕਥਾ ਮੇਂ ਡੂਬਾ ਰਹਾ । ਰਾਤ ਮੇਂ ਸ੍ਪੇਸ਼ਲ ਭਕ੍ਤੋਂਕੀ ਟੀਮ ਆਯੀ । ਸ੍ਪੇਸ਼ਲ ਭਕ੍ਤ ਵੇ ਹੋਤੇ ਹੈਂ ਜੋ ਕਿ ਪੈਸਾ ਲੇਕਰ ਰਾਮ ਚਰਿਤ ਮਾਨਸ ਕਾ ਪਾਠ ਕਰਤੇ ਹੈਂ । ਇਨਕੀ ਆਵ ਭਗਤ ਭੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤਰਹ ਸੇ ਕਰਨੀ ਪड़ਤੀ ਹੈ ।

ਰਾਤ ਕੇ ਏਕ ਬਜ ਰਹੇ ਥੇ । ਜਿਨ ਸਜ੍ਜਨ ਕੋ ਪੁਤ੍ਰ ਰਤ੍ਨ ਕੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿ ਹੁਯੀ ਥੀ ਵੇ ਸਪਰਿਵਾਰ ਨਿਦ੍ਰਾ ਦੇਵੀ ਕੀ ਅਰਾਧਨਾ ਮੇਂ ਲਗ ਗਯੇ । ਸ੍ਪੇਸ਼ਲ ਭਕ੍ਤੋਂ ਕੋ ਹਰ ਆਧੇ ਘਂਟੇ ਮੇਂ ਚਾਯ ਕੀ ਜਰੂਰਤ ਪड़ਤੀ ਹੈ । ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਦੇਖਾ ਕਿ ਘਰ ਕਾ ਮਾਲਿਕ ਸਪਰਿਵਾਰ ਸੋ ਰਹਾ ਹੈ ਔਰ ਉਨ ਲੋਗੋਂ ਕੇ ਚਾਯ ਪਾਨੀ ਕਾ ਇਂਤਜਾਮ ਭੀ ਕਿਸੀ ਕੇ ਮਤ੍ਥੇ ਨਹੀਂ ਹੈ ਤੋ ਉਨ ਲੋਗੋਂ ਕੋ ਕਾਫੀ ਦੁਖ ਹੁਆ । ਦੁਖ ਕੀ ਮਾਤ੍ਰਾ ਇਤਨੀ ਅਧਿਕ ਥੀ ਕਿ ਵੇ ਭਾਵੁਕ ਹੋ ਗਯੇ । ਭਾਵਨਾ ਮੇਂ ਬਹ ਕਰ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਏਕ ਕਾਣ੍ਡ ਕਾ ਪਤ੍ਤਾ ਹੀ ਸਾਫ ਕਰ ਦਿਯਾ । ਬਜਰਂਗਬਲੀ ਸੇ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਲੇ ਕਰ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਏਕ ਲਂਬੀ ਛਲਾਂਗ ਲਗਾਈ ਔਰ ਅਯੋਧ੍ਯਾ ਕਾਣ੍ਡ ਕੇ ਬਾਦ ਸੀਧੇ ਕਿਸ਼੍ਕਿਨ੍ਧਾ ਕਾਣ੍ਡ ਪਰ ਜਾ ਕਰ ਲੈਂਡ ਕਿਯਾ । ਅਰਣ੍ਯਕਾਣ੍ਡ ਕਾ ਆਧੀ ਰਾਤ ਮੇਂ ਅਪਹਰਣ ਹੋ ਗਯਾ ਔਰ ਕਿਸੀ ਕੋ ਪਤਾ ਭੀ ਨਹੀਂ ਚਲਾ । ਆਮ ਤੌਰ ਪਰ ਰਾਮਚਰਿਤਮਾਨਸ ਕਾ ਪਾਠ 24 ਘਂਟੇ ਕਾ ਸਮਯ ਲੇਤਾ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਦਿਨ ਮਾਨਸ ਕਾ ਪਾਠ 16 ਘਂਟੇ ਮੇਂ ਹੀ ਸਮਾਪ੍ਤ ਹੋ ਗਈ । ਸਭੀ ਲੋਗ ਖੁਸ਼ । ਚਲੋ ਜਲ੍ਦੀ ਖਤ੍ਮ ਹੋ ਗਯਾ । ਪਂਜਿਰੀ ਚਰਣਾਮਰਤ ਬਾਂਟ ਕਰ ਛੁਟ੍ਟੀ ਕਰੋ । ਦੂਸਰੇ ਕਾਮ-ਧਾਮ ਦੇਖੋ । ਇਸ ਬਾਤ ਕੀ ਖਬਰ ਕਿਸੀ ਕੋ ਨਹੀਂ ਲਗਤੀ ਪਰ ਉਸੀ ਸ੍ਪੇਸ਼ਲ ਟੀਮ ਕੇ ਏਕ ਖਿਲਾड़ੀ ਨੇ ਦੂਸਰੀ ਜਗਹ ਡੀਂਗ ਹਾਂਕਤੇ ਹੁਯੇ ਯੇ ਬਾਤ ਕਹੀ ਕਿ ਅਗਰ ਹਮਾਰੀ ਆਵ ਭਗਤ ਮੇਂ ਕੋਈ ਕਮੀ ਰਹ ਜਾਤੀ ਹੈ ਔਰ ਘਰ ਕਾ ਮਾਲਿਕ ਨਾਦਾਰਦ ਰਹਤਾ ਹੈ ਤੋ ਹਮ ਇਸੀ ਤਰਹ ਸੇ ਰਾਮਯਣ ਗਾਤੇ ਹੈਂ । ਜਬ ਮਾਲਿਕ ਕੋ ਹੀ ਫਿਕ੍ਰ੍ਰ ਨਹੀਂ ਹੈ ਤੋ ਹਮ ਕਹੇ ਫਿਕ੍ਰ੍ਰ ਕਰੇਂ ।

ਸਵੇਰੇ ਸੇ ਰਾਮਾਯਣ ਪਾਠ ਚਿਤ੍ਰਹਾਰ ਕਾ ਮਜਾ ਦੇ ਰਹਾ ਹੈ । ਜਿਸ ਉਮ੍ਰ ਕੀ ਟੀਮ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ਉਸ ਦੌਰ ਕੇ ਗਾਨੇ ਸੁਨਨੇ ਕੋ ਮਿਲ ਰਹੇ ਹੈਂ । ਪਿਤਾਜੀ ਬਤਾ ਰਹੇ ਹੈਂ ”ਯੇ ਮਧੁਮਤੀ ਫਿਲ੍ਮ ਕਾ ਗਾਨਾ ਹੈ । ਯੇ ਨਯਾ ਦੌਰ ਕਾ । ਇਸ ਗਾਨੇ ਪਰ ਤੋ ਸ਼ਮ੍ਮੀ ਕਪੂਰ ਬਹੁਤ ਉਛਲਾ ਥਾ ।” ਛੋਟਾ ਭਾਈ ਬਤਾ ਰਹਾ ਹੈ ”ਯੇ ਗਾਨਾ ਵੀਰ ਕਾ ਹੈ । ਯੇ ਧੁਨ ਕਾਇਟ੍ਸ ਕੀ ਹੈ ।” ”ਪ੍ਰਭੂ ਮੁਝਕੋ ਤੁਮਸੇ ਪੂਰੀ ਹਮਦਰ੍ਦੀ ਹੈ । ਕਲ ਮੇਂ ਪ੍ਰਸਾਦ ਮੇਂ ਦੋ ਪਤ੍ਤੇ ਏਨਾਸਿਨ ਕੇ ਜਰੂਰ ਚਢਾਊਂਗਾ । ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ ਸਿਰ ਦਰ੍ਦ ਸੇ ਫਟਾ ਜਾ ਰਹਾ ਹੈ ਨ । ਭਕ੍ਤੋ ਕੇ ਲਿਯੇ ਤੁਮਕੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੇ ਹੀ ਕਸ਼੍ਟ ਸਹਨਾ ਪड़ਾ ਹੈ । ਪਰ ਇਤਨਾ ਤੋ ਕਭੀ ਨਹੀ ਸਹੇ ਹੋਂਗੇ । ਫੋਟੋ ਮੇਂ ਰਾਮ ਜੀ ਸੀਤਾ ਜੀ ਸੇ ਕਹ ਰਹੇ ਹੈਂ । ”ਮੈਂ ਰਾਵਣ ਸੇ ਸੌ ਬਾਰ ਯੁਧ੍ਦ ਕਰ ਸਕਤਾ ਹੂਂ ਪਰ ਅਬ ਯਹਾਂ ਨਹੀਂ ਬੈਠਾ ਜਾਤਾ ਹੈ ।”

ਕੋਈ ਪॅੂਛਨੇ ਜਾਯੇ, ਭਇਯਾ ਯੇ ਲਾਉਡਸ੍ਪੀਕਰ ਕ੍ਯੋਂ ਲਗਾ ਰਖਾ ਹੈ । ਰਾਮਾਯਣ ਪਾਠ ਕਰੋ ਪਰ ਅਪਨੇ ਘਰ ਮੇਂ ਕਰੋ । ਪੂਰੇ ਮੁਹਲ੍ਲੇ ਕੋ ਕ੍ਯੋਂ ਏਹਸਾਨ ਕੇ ਤਲੇ ਦਾਬ ਰਹੇ ਹੋ । ਹਮ ਦੂਸਰੇ ਕਾਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾ ਰਹੇ ਹੈਂ । ਤੋ ਉਤ੍ਤਰ ਮਿਲੇਗਾ ”ਅਨਾਯਾਸ ਹੀ ਸਹੀ ਸਬਕੇ ਕਾਨੋਂ ਮੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਕੀ ਕਥਾ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਪੁਣ੍ਯ ਮਿਲੇਗਾ ।” ਯਾਰ ਹਮਾਰੇ ਪੁਣ੍ਯ ਕੇ ਲਿਯੇ ਤੁਮ ਕ੍ਯੋਂ ਖਟ ਰਹੇ ਹੋ । ਇਸ ਵਕ੍ਤ ਪੁਣ੍ਯ ਨਹੀਂ ਚਾਹਿਯੇ ਅਗਲੇ ਹਫ੍ਤੇ ਸੇ ਬਚ੍ਚੋਂ ਕੇ ਇਮ੍ਤਿਹਾਨ ਹੈਂ । ਨਂਬਰ ਚਾਹਿਯੇ ।

ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਰਾਮਾਯਣ ਪਾਠ ਕਾ ਵਿਰੋਧੀ ਹਂ । ਬਚਪਨ ਮੇਂ ਕਿਸ੍ਸੇ ਕਹਾਨਿਯਾਂ ਪਢਨੇ ਕਾ ਇਤਨਾ ਸ਼ੌਕ ਥਾ ਕਿ ਘਰ ਮੇਂ ਰਖੇ ਸਾਰੇ ਧਾਰ੍ਮਿਕ ਗ੍ਰਂਥ, ਰਾਮਚਰਿਤਮਾਨਸ, ਪ੍ਰੇਮਸਾਗਰ, ਪੁਰਾਣ ਇਤ੍ਯਾਦਿ ਕਕ੍ਸ਼ਾ 5 ਮੇਂ ਹੀ ਪਢ ਡਾਲੇ ਥੇ । ਕਿਤਨੀ ਅਖਂਡ ਰਾਮਾਯਣ ਮੇਂ ਹਮ ਮਾਈਕ ਪ੍ਰੇਮ ਕੀ ਵਜਹ ਸੇ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡ ਸੇ ਉਤ੍ਤਰਕਾਣ੍ਡ ਤਕ ਚਿਲ੍ਲਾਤੇ ਰਹਤੇ ਥੇ । ਲੇਕਿਨ ਇਸ ਤਰਹ ਰਾਮਾਯਣ ਪਾਠ ਸੇ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਮਿਲਨੇ ਵਾਲਾ । ਅਪਨਾ ਟਾਈਮ ਤੋ ਖਰਾਬ ਹੀ ਕਰੋ ਧ੍ਵਨਿ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਸੇ ਆਸ ਪड़ੋਸ ਮੇਂ ਭੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਖड़ੀ ਕਰ ਦੋ ।

ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਕਥਾ ਬਿਨਾ ਅਰ੍ਥ ਜਾਨੇ ਤੋਤੇ ਕੀ ਤਰਹ ਪਢ ਜਾਓਗੇ ਤੋ ਤੋਤਾ ਹੀ ਰਹਾ ਜਾਓਗੇ । ਅਰ੍ਥ ਸਮਝੋਗੇ ਤੋ ਭਾਵ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਹੋਂਗੇ । ਭਾਵ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਹੁਆ ਤਹਾਂ ਬੇड़ਾ ਪਾਰ ਸਮਝਿਯੇ । ਪਭੂ ਤੋ ਭਾਵ ਕੇ ਭੂਖੇ ਹੈਂ, ਕਨ੍ਵੇਸਿਂਗ ਕੇ ਨਹੀਂ । ਰਾਮਚਰਿਤਮਾਨਸ ਇਤਨਾ ਲੋਕਪ੍ਰਿਯ ਔਰ ਪ੍ਰਸਿਧ੍ਦ ਗ੍ਰਂਥ ਹੈ ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਇਸਮੇਂ ਸ਼੍ਰੀਰਾਮ ਕਥਾ ਕੇ ਮਾਧ੍ਯਮ ਸੇ ਸਾਮਾਜਿਕ ਰਹਨ ਸਹਨ ਔਰ ਸ੍ਵਚ੍ਛ ਜੀਵਨ ਕੇ ਅਸਂਖ੍ਯ ਫਾਰ੍ਮੂਲੇ ਭਰੇ ਪड़ੇ ਹੈਂ । ਪੁਰਨਿਯਾਂ ਲੋਗੋਂ ਕੋ ਮਾਨਸ ਕੀ ਢੇਰੋਂ ਚੌਪਾਇਯਾਂ ਯਾਦ ਰਹਤੀ ਹੈਂ । ਕੋਈ ਕਾਮ ਫਂਸਾ ਤੋ ਫਲਾ ਚੌਪਈ ਸੁਨਾ ਕਰ ਮਾਰ੍ਗਦਸ਼ਨ ਕਰ ਦਿਯਾ ਗਯਾ । ਮਾਨਸ ਤੋ ਮਰ੍ਯਾਦਾ ਪੁਰੋਸ਼ੋਤ੍ਤਮ ਕੀ ਕਥਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਵਤਾਰ ਹੀ ਆਦਰ੍ਸ਼ ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਯੇ ਲਿਯੇ ਥੇ । ਇਸਕੋ ਏਕ ਬਾਰ ਭਾਵ ਸੇ ਪਢਿਯੇ । ਭਕ੍ਤਿ ਕੇ ਸਾਗਰ ਮੇਂ ਨ ਡੂਬਤੇ ਉਤਰਾਤੇ ਮਿਲੇਂ ਤੋ ਕਹਿਯੇ । ਅਹਾ! ਐਸਾ ਵਰ੍ਣਨ ਤੋ ਸਿਰ੍ਫ ਏਕ ਭਕ੍ਤ, ਸਂਤ ਹੀ ਕਰ ਸਕਤਾ ਹੈ । ਕਿਸੀ ਪੁਰਾਣ, ਵੇਦ, ਉਪਨਿਸ਼ਦ ਮੇਂ ਐਸਾ ਆਨਂਦ ਕਹਾਂ ਜੋ ਮਾਨਸ ਮੇਂ ਹੈ । ਭਕ੍ਤਿ ਕੀ ਚਾਸਨੀ ਮੇਂ ਲਿਪਟਾ ਯਹ ਗ੍ਰਂਥ ਤੋ ਬਜਰਂਗਬਲੀ ਕੋ ਭੀ ਇਤਨਾ ਪ੍ਰਿਯ ਹੈ ਕਿ ਉਨਕੋ ਏਕ ਬਾਰ ਉਸ ਜਗਹ ਆਨਾ ਹੀ ਹੈ ਜਹਾਂ ਰਾਮ ਕਥਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ । ਰਾਮਚਰਿਤਮਾਨਸ ਕਾ ਆਨਂਦ ਲੇਨਾ ਹੈ ਤੋ ਕਿਸੀ ਭਕ੍ਤ ਕੀ ਵਾਣੀ ਸੇ ਸੁਨਿਯੇ । ਵੋ ਸ੍ਵਂਯ ਤੋ ਆਨਂਦ, ਭਕ੍ਤਿ ਕੇ ਸਾਗਰ ਮੇਂ ਡੂਬੇਗਾ ਹੀ ਆਪਕੋ ਭੀ ਵਹ ਲਹਰੇਂ ਨਹਲਾ ਦੇਂਗੀ ।

ਭਯ ਪ੍ਰਕਟ ਕਰਪਲਾ ਦੀਨ ਦਯਾਲਾ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਹਿਤਕਾਰੀ ।
ਹਰਸ਼ਿਤ ਮਹਤਾਰੀ ਮੁਨਿ ਮਨ ਹਾਰੀ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਬਿਚਾਰੀ ॥

ਪ੍ਰਭੂ ਏਕ ਬਾਰ ਔਰ ਪ੍ਰਕਟ ਹੋ ਜਾਓ । ਪ੍ਰੇਸ ਕਾਂਫ੍ਰੇਸ ਬੁਲਵਾਓ ਔਰ ਅਪਨੇ ਭਕ੍ਤੋਂ ਸੇ ਅਪੀਲ ਕਰੋ ਕਿ ਲਾਉਡਸ੍ਪੀਕਰ ਨ ਲਗਾਯਾ ਕਰੇਂ । ਡਿਸ੍ਟਰ੍ਬ ਹੋਤਾ ਹੈ । ਬੋਲੋ ਸਿਯਾਵਰ ਰਾਮਚਂਦ੍ਰ ਕੀ ਜਯ । ਰਾਮ ਕਥਾ ਸਮਾਪ੍ਤ ਹੋਤੀ ਹੈ । ਸਬ ਲੋਗ ਆਰਤੀ ਲੇ ਲੇਂ ਔਰ ਥਾਲੀ ਸੇ ਛੁਟ੍ਟੇ ਪੈਸੇ ਨ ਉਠਾਯੇਂ ।

ਐਸਾ ਤੋ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਆਪ ਕਭੀ ਬੀਮਾਰ ਨਹੀਂ ਪड़ੇ ਹੋਂਗੇ । (ਅਰੇ ਭਾਈ ਬਦੁਆਯੇਂ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਹਾ ਹਂ ।) ਛੀਕੇਂ ਹੋਂਗੇ । ਕਭੀ ਬੁਖਾਰ ਚਢਾ ਹੋਗਾ । ਮਲੇਰਿਯਾ, ਟਾਇਫਾਈਡ, ਕੌਲਰਾ, ਟੀ.ਵੀ., ਸ਼ੁਗਰ । ਅਰੇ ਡਰਿਯੇ ਨਹੀਂ ਬड़ੀ ਆਮ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈਂ । ਮੇਰੇ ਕਹਨੇ ਕਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਦਵਾ ਕੌਨ ਸੀ ਲੇਤੇ ਹੈਂ । ਏਲੋਪੈਥ ਯਾ ਹੋਮ੍ਯਾਪੈਥ । ਇਨ ਪੈਥਿਯੋਂ ਕਾ ਅਰ੍ਥਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰ ਭੀ ਭਿਨ੍ਨ ਭਿਨ੍ਨ ਹੋਤਾ ਹੈ । ਭਿਨ੍ਨ ਭਿਨ੍ਨ ਤਰੀਕਾ ਹੋਤਾ ਹੈ । ਅਬ ਅਗਰ ਆਪਕੋ ਕੋਈ ਬਿਮਾਰੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ (ਮਾਫ ਕਰੇਂ । ਕਭੀ ਨ ਹੋ । ਸਿਰ੍ਫ ਉਦਾਹਰਣ ਕੇ ਲਿਯੇ) ਔਰ ਆਪਕੀ ਬਿਮਾਰੀ ਕਾ ਖਰ੍ਚ ਆਪਕਾ ਵਿਭਾਗ ਉਠਾ ਰਹਾ ਹੋ ਤਬ ਏਲੋਪੈਥ ਚਲੇਗੀ । ਇਸਕਾ ਸ੍ਟੈਂਡਰ੍ਡ ਥੋड़ਾ ਊਂਚਾ ਹੋਤਾ ਹੈ । ਮੇਡਿਕਲ ਇਕ੍ਜ਼ਾਮ ਮੇਂ ਭੀ ਚੇ ਊਂਚੀ ਚੀਜ ਹੋਤੀ ਹੈ । ਅਗਰ ਆਪ ਨਗਦਊ ਕੋ ਸ੍ਵਾਸ੍ਥ੍ਯ ਸੇ ਕਮ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ ਤੋ ਏਲੋਪੈਥ ਕੀ ਸ਼ਰਣ ਮੇਂ ਜਾਯੇਂਗੇ । ਇਸਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਏਕ ਨਕਾਰਾਤ੍ਮਕ ਤਥ੍ਯ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਯੇ ਬਿਮਾਰੀ ਕੇ ਸਾਥ ਸ਼ਰੀਰ ਕੀ ਪ੍ਰਤਿਰੋਧਕ ਕ੍ਸ਼ਮਤਾ ਕੋ ਭੀ ਨਸ਼੍ਟ ਕਰ ਦੇਤੀ ਹੈ । ਇਸਲਿਯੇ ਬੁਧ੍ਦਿਮਾਨ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਸਲਾਹ ਦੇਤੇ ਹੈਂ ਕਿ ਇਮਰਜੇਂਸੀ ਮੇਂ ਹੀ ਇਸਕੋ ਸੇਵਾ ਕਾ ਅਵਸਰ ਦਿਯਾ ਜਾਯੇ ।

ਮੀਠੀ ਗੋਲਿਯਾਂ । ਹੋਮ੍ਯੋਪੈਥ । ਇਸਕਾ ਅਰ੍ਥਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰ ਥੋड़ਾ ਆਮ ਆਦਮੀ ਕੇ ਲੇਵਲ ਕਾ ਹੋਤਾ ਹੈ । ਬਸ ਡਾਕ੍ਟਰ ਸਾਹਬ ਫੀਸ ਊਂਚੀ ਨ ਲੇਂ । ਦਵਾ ਦਾਰੂ ਵਾਲੀ ਉਕ੍ਤਿ ਕੋ ਇਨ੍ਹੋਂਨੇ ਜ੍ਯਾਦਾ ਤਤ੍ਪਰਤਾ ਸੇ ਗ੍ਰਹਣ ਕਿਯਾ ਹੈ । ਇਸਲਿਯੇ ਇਨਕੀ ਅਧਿਕ੍ਤਰ ਦਵਾਏਂ ਏਲਕੋਹਲ ਹੋਤੀ ਹੈਂ  । ਦੋ ਬੂਂਦ ਦਾਰੂ ਦਵਾ ਹੈ । ਦੋ ਪੈਗ ਮਸ੍ਤੀ ਹੈ । ਉਸਸੇ ਜ੍ਯਾਦਾ ਪੀਨੇ ਪਰ ਪੀਨੇ ਵਾਲਾ ਰੋਤਾ ਹੈ ਔਰ ਦੁਨਿਯਾ ਹਂਸਤੀ ਹੈ । ਇਸਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਏਕ ਖਾਸ ਬਾਤ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਯਹ ਮਰ੍ਜ ਕੋ ਦਬਾਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਬਲ੍ਕਿ ਉਸਕਾ ਸਮੁਚਿਤ ਉਪਚਾਰ ਕਰਤੀ ਹੈ ।

ਏਕ ਹੈ ਅਪਨੀ ਖਾਸ ਚਿਕਿਤ੍ਸਾ ਪਧ੍ਦਤਿ, ਆਯੁਰ੍ਵੇਦ । ਦੇਸ਼ੀ ਚੀਜ । ਯੇ ਸਸ੍ਤੀ ਭੀ ਹੋਤੀ ਹੈ ਔਰ ਮਂਹਗੀ ਭੀ । ਅਗਰ ਆਪਕੋ ਗੈਸਟਿਕ ਟ੍ਰਬੁਲ ਹੈ ਤੋ ਤ੍ਰਿਫਲਾ  ਫਾਂਕ ਲੀਜਿਯੇ ਯਾ ਹੀਂਗ, ਅਜਵਾਇਨ ਔਰ ਭੀ ਬਹੁਤ ਸੇ ਦੇਸ਼ੀ ਮਸਾਲੇ ਹੈਂ । ਔਰ ਅਗਰ ਆਪ ਸ਼ਾਹੀ ਇਲਾਜ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ ਤੋ ਫਿਰ ਯੇ ਦਸ ਤੋਲਾ ਸੋਨਾ ਭੀ ਜਲਾ ਕਰ ਖਿਲਵਾ ਸਕਤੇ ਹੈਂ ਪਰ ਯੇ ਗੈਸ ਕੇ ਲਿਯੇ ਨਹੀਂ ਹੈਂ । ਇਸਕੀ ਖਾਸਿਯਤ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸਕੇ ਲਿਯੇ ਘਰ ਮੇਂ ਹੀ ਕਾਫੀ ਕੁਛ ਉਪਲਬ੍ਧ ਹੋਤਾ ਹੈ ਔਰ ਅਗਰ ਜ੍ਯਾਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਚਾਹਿਯੇ ਤੋ ਕਿਸੀ ਵੈਦ੍ਯ ਜੀ ਕੇ ਨਿਕਟ ਜਾਇਯੇ । ਯੇ ਐਸੀ ਐਸੀ ਜड़ੀ ਬੂਟਿਯੋਂ ਕਾ ਨਾਮ ਗਿਨਾ ਦੇਂਗੇ ਕਿ ਖੋਜੇ ਨ ਪਾਇਯੇਗਾ । ਮਿਲਤੀ ਹੈ ਪਰ ਸ਼ਹਰ ਕੀ ਕਿਸੀ ਖਾਸ ਦੁਕਾਨ ਪਰ ਜਿਸਕੀ ਆਪਕੋ ਜਾਨਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਗੀ । ਸੀ.ਆਈ.ਡੀ. ਵਾਲੇ ਖੋਜਨੇ ਮੇਂ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਤੇ ਹੈਂ ਯਦਿ ਉਨਕੋ ਭੀ ਕੋਈ ਬਿਮਾਰੀ  ਆਯੁਰ੍ਵੇਦ ਸੇ ਹੀ ਦੁਰੂਸ੍ਤ ਕਰਨੀ ਹੋ ਯਾ ਉਨਕਾ ਕੋਈ ਮੁਜਰਿਮ ਅਪਨਾ ਹਾਜਮਾ ਠੀਕ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਯੇ ਉਸ ਦੁਕਾਨ ਪਰ ਆਤਾ ਹੋ ।

ਅਬ ਏਕ ਐਸੀ ਚਿਕ੍ਤਿਸਾ ਪਧ੍ਦਤਿ ਕੀ ਬਾਤ ਕਰਨੇ ਜਾ ਰਹਾ ਹਂ ਜੋ ਕੀ ਫ੍ਰੀ ਫਂਡ ਕੀ ਹੈ । ਏਕ੍ਯੂਪਂਚਰ ਔਰ ਏਕ੍ਯੂਪ੍ਰੇਸ਼ਰ ਪਧ੍ਦਤਿ । ਇਸ ਪਧ੍ਦਤਿ ਮੇਂ ਕੋਈ ਦਵਾ-ਸਵਾ ਖਾਨੇ ਕੀ ਜਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਬਸ ਸ਼ਰੀਰ ਕਾ ਯਾ ਹਾਥ ਕਾ ਹੀ ਕੋਈ ਹਿਸ੍ਸਾ ਦਬਾ ਕਰ ਬੈਠ ਜਾਓ । ਜ੍ਯਾਦਾ ਤੇਜ ਆਰਾਮ ਚਾਹਿਯੇ ਤੋ ਸੁਈਯਾਂ ਖਰੀਦ ਲੋ ਔਰ ਅਪਨੇ ਕੋ ਪਂਚਰ ਕਰਵਾ ਲੋ । ਇਸਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹਮਾਰੇ ਸ਼ਰੀਰ ਕੇ ਜਿਤਨੇ ਭੀ ਮੁਖ੍ਯ ਅਂਗ ਹੈਂ ਉਨ ਸਬਕਾ ਕਨੇਕ੍ਸ਼ਨ ਕੁਛ ਨਸੋਂ ਕੇ ਦ੍ਵਾਰਾ ਹੋਤਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਪੂਰੇ ਸ਼ਰੀਰ ਮੇਂ ਫੈਲੀ ਹੋਤੀ ਹੈਂ । ਹਰ ਤਰਹ ਕੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਜੁਕਾਮ ਸੇ ਲੇਕਰ ਕੈਂਸਰ ਤਕ ਆਪ ਇਸਸੇ ਠੀਕ ਕਰ ਸਕਤੇ ਹੈਂ । (ਬਤਾਨੇ ਵਾਲੇ ਨੇ ਤੋ ਯਹੀ ਬਤਾਯਾ । )

ਆਪਨੇ ਕਭੀ ਐਸੇ ਸਾਧੁਓਂ ਕੋ ਦੇਖਾ ਹੋਗਾ ਜੋ ਕਿ ਸੁਈ ਕੇ ਬਿਸ੍ਤਰ ਪਰ ਯਾ ਕਾਂਟੋ ਕੀ ਝਾड़ ਪਰ  ਲੇਟੇ ਹੋਤੇ ਹੈਂ । ਮੁਝਕੋ ਲਗਤਾ ਹੈ ਕਿ ਏਕ੍ਯੂਪ੍ਰੇਸ਼ਰ ਯਾ ਏਕ੍ਯੂਪਂਚਰ ਕੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਐਸੇ ਹੀ ਹੁਯੀ ਹੋਗੀ । ਚੀਨ ਵਾਲੇ ਤੋ ਝੂਠ ਬੋਲਨੇ ਮੇਂ ਮਾਹਿਰ ਹੀ ਹੈਂ । ਕਹ ਦਿਯਾ ਹਮਨੇ ਖੋਜਾ ਹੈ । ਝੂਠੇ, ਧੋਖੇਬਾਜ ਕਹੀਂ ਕੇ (ਚੀਨ ਕੇ) । ਹਾਂ ਤੋ ਮੈਂ ਕਹ ਰਹਾ ਥਾ ਕਿ ਕਾਂਟੋਂ ਕੇ ਬਿਸ੍ਤਰ ਪਰ ਕੋਈ ਬੀਮਾਰ ਸਾਧੁ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕਰ ਗਿਰ ਗਯਾ ਹੋਗਾ । ਕੁਛ ਦੇਰ ਮੇਂ ਉਸਕੀ ਸਾਰੀ ਨਸੇਂ ਤड़ਾਕ ਫड़ਾਕ ਠੀਕ ਹੋ ਗਈ ਹੋਗੀ । ਬੁਧ੍ਦਿ ਹਰੀ ਹੋ ਗਈ ਹੋਗੀ । ਸਟਾਕ ਸੇ ਉਸਨੇ ਚਿਲਮ ਨਿਕਾਲੀ ਹੋਗੀ । ਗਾਂਜਾ ਭਰਾ ਹੋਗਾ । ਏਕ ਸੁਟ੍ਟਾ ਖੀਂਚਾ ਹੋਗਾ ਔਰ ਜੋਰ ਸੇ ਚਿਲ੍ਲਾਯਾ ਹੋਗਾ ‘ਯੂਰੇਕਾ’ ‘ਯੂਰੇਕਾ’ ਮਤਲਬ ਫ੍ਰੀ ਫਂਡ ਕਾ ਇਲਾਜ ।

ਆਧੁਨਿਕ ਏਕ੍ਯੂਪ੍ਰੇਸ਼ਰ ਮੇਂ ਭੀ ਯਹੀ ਹੋਤਾ ਹੈ । ਅਬ ਆਪ ਬਬੂਲ ਕੇ ਦਸ ਫਿਟ ਕੇ ਝਾड़ ਕੋ ਘਰ ਮੇਂ ਤੋ ਰਖ ਨਹੀਂ ਸਕਤੇ ਹੈਂ ਇਸਲਿਯੇ ਪ੍ਲਾਸ੍ਟਿਕ ਕੀ ਕਾਂਟੇਦਾਰ ਪ੍ਲੇਟ ਚਲਨ ਮੇਂ ਹੈਂ । ਉਸ ਪਰ ਖड़ੇ ਹੋ ਜਾਇਯੇ ਔਰ ਸ੍ਵਸ੍ਥ ਅਨੁਭਵ ਕੀਜਿਯੇ । ਟੋਟਲ ਯੌਗਿਕ ਆਨਂਦ ।

ਅਬ ਚਲਿਯੇ ਏਕ੍ਯੂਪਂਚਰ ਕੀ ਤਰਫ । ਸਾਇਕਿਲ ਮੇਂ ਪਂਚਰ ਹੋ ਤੋ ਹਵਾ ਨਿਕਲਤੀ ਹੈ । ਸ਼ਰੀਰ ਮੇਂ ਪਂਚਰ ਹੋ ਤੋ ਖੂਨ ਨਿਕਲਤਾ ਹੈ । ਜ੍ਯਾਦਾ ਬਢਿਯਾ ਫਾਯਦਾ ਚਾਹਿਯੇ ਹੋ ਤੋ ਦਸ ਠੋ ਸੁਈ  ਖਰੀਦ ਲੋ ਔਰ ਕਿਸੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਜ੍ਞ ਸੇ ਠੁਂਸਵਾਲੋ । ਦਰ੍ਦ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ ਹੈ । ਬਸ ਚੀਂਟੀ ਸੀ ਕਾਟਤੀ ਹੈ । ਕਭੀ ਕਭੀ ਖੂਨ ਨਿਕਲ ਆਤਾ ਹੈ ਪਰ ਇਸਸੇ ਜ੍ਯਾਦਾ ਰਕ੍ਤਦਾਨ ਤੋ ਆਪ ਹਰ ਰਾਤ ਮਚ੍ਛਰੋਂ ਕੋ ਕਰ ਦੇਤੇ ਹੈਂ । ਖਬਰਾਨੇ ਕੀ ਕੋਈ ਜਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਸਬ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਯੇਗਾ । ਇਸਸੇ ਭੀ ਤੇਜ ਫਾਯਦਾ ਚਾਹਿਯੇ ਤੋ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਜ੍ਞੋਂ ਮੇਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਜ੍ਞ, ਸਯਾਨੇ (ਕਸਾਈ) ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਜ੍ਞ ਬਿਜਲੀ ਕਾ ਭੀ ਇਂਤਜਾਮ ਕਿਯੇ ਰਹਤੇ ਹੈਂ । ਏਕ ਸੇ ਬਾਰਹ ਵੋਲ੍ਟ ਕਾ ਕਰਂਟ ਸੁਈਯੋਂ ਮੇਂ ਪ੍ਰਵਾਹਿਤ ਕਰ ਦੇਂਗੇ । ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਹੋਗਾ ਬਸ ਹਲ੍ਕਾ ਸਾ ਚੁਨਚੁਨਾਯੇਗਾ । ਜ੍ਯਾਦਾ ਤੇਜ ਹੋਗਾ ਤੋ ਆਪ ਖੁਦ ਹੀ ”ਸੀ” ਕੀ ਧ੍ਵਨਿ ਕਰਤੇ ਹੁਯੇ ਹਾਥ ਹਟਾ ਲੇਂਗੇ । ਪਰ ਘਬਰਾਇਯੇ ਨਹੀਂ ਫਿਰ ਸੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਜਿਯੇ ।

ਯੇ ਪਧ੍ਦਤਿ ਹਮਾਰੇ ਆਮ ਜੀਵਨ ਮੇਂ ਭੀ ਬਹੁਤ ਕਾਰਗਰ ਹੈ । ਅਬ ਜੈਸੇ ਸਾਸੂ ਮਾਂ ਕਾ ਸਿਰ ਦਰ੍ਦ ਕਰ ਰਹਾ ਹੈ ਤੋ ਬਹੂ ਗਲੇ ਪਰ ਏਕ੍ਯੂਪ੍ਰੇਸ਼ਰ ਕਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰ ਸਕਤੀ ਹੈ । ਯਦਿ ਆਪਕੇ ਸਿਰ ਮੇਂ ਦਰ੍ਦ ਕਿਸੀ ‘ਣ’ ਨਾਮ ਕੇ ਆਦਮੀ ਨੇ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਕਿਯਾ ਹੋ ਤੋ ਆਪ ਏਕ੍ਯੂਪਂਚਰ ਵਿਧੀ ਅਪਨਾਯੇਂ । ਇਸਮੇਂ ਆਪ ਸੁਈ ਕੀ ਜਗਹ ਚਾਕੂ ਯਾ ਕੋਈ ਭੀ ਲਂਬਾ ਨੁਕਿਲਾ ਡਂਡਾ ਲੇ ਲੀਜਿਯੇ ਔਰ ‘ਣ’ ਕੇ ਸ਼ਰੀਰ ਮੇਂ ਕਹੀਂ ਭੀ ਜੈਸੇ ਸਿਰ, ਛਾਤੀ ਯਾ ਪੇਟ ਮੇਂ ਘੁਸੇड़ ਦੀਜਿਯੇ । ‘ਣ’ ਖਤ੍ਮ, ਦਰ੍ਦ ਖਤ੍ਮ ।

ਏਕ੍ਯੂਪ੍ਰੇਸ਼ਰ ਔਰ ਏਕ੍ਯੂਪਂਚਰ ਮੇਂ ਆਧੇ ਮਰੀਜੋਂ ਕਾ ਦਰ੍ਦ ਸੁਈ, ਕਰਂਟ ਔਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਜ੍ਞੋਂ ਕੀ ਨਿਮਰ੍ਮ ਤਤ੍ਪਰਤਾ ਦੇਖ ਕਰ ਹੀ ਭਾਗ ਜਾਤਾ ਹੈ । ਬਾਕੀ ਆਧਾ ਮਰ੍ਜ ਭੀ ਚਲਾ ਹੀ ਜਾਤਾ ਹੈ ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਜੋ ਭੀ ਹੋ ਚਿਕ੍ਤਿਸਾ ਪਧ੍ਦਿਤ ਤੋ ਹੈ ਹੀ ।

=>ਅਮ੍ਮਾ ਅਬ ਕੁਛ ਦਿਨੋਂ ਕੇ ਲਿਯੇ ਸੁਧਾ ਕੇ ਯਹਾਂ ਭੀ ਰਹ ਆਓ । ਜੀਜਾਜੀ ਕਾ ਫੋਨ ਆਯਾ ਥਾ ਕਿ ਸਾਸੂ ਮਾਂ ਕੀ ਬड़ੀ ਯਾਦ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਕੁਛ ਹਮ ਭੀ ਮਮ੍ਮੀ ਕੀ ਸੇਵਾ ਕਰਲੇਂ ।

ਨ੍ਯੂਜ: ਪਤ੍ਨੀ ਕੇ ਬਾਦ ਬੇਟੀ ਕੋ ਭੀ ਮਿਲੇਗੀ ਪੇਂਸ਼ਨ । ਕੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰਕਾਰ ਕੇ ਵਿਭਿਨ੍ਨ ਵਿਭਾਗੋਂ ਕੇ 37 ਲਾਖ ਕਰ੍ਮਚਾਰਿਯੋਂ ਕੇ ਪਰਿਜਨ ਲਾਭਾਨ੍ਵਿਤ ਹੋਂਗੇ । 1 ਜਨਵਰੀ 1990 ਕੇ ਬਾਦ ਕੇ ਸਭੀ ਕਰ੍ਮਚਾਰੀ ਔਰ ਪੇਂਸ਼ਨਭੋਗਿਯੋਂ ਕੋ ਮਿਲੇਗਾ ਨਿਯਮ ਕਾ ਲਾਭ ।