ਮੁਝੇ ਪ੍ਯਾਰ ਹੈ ਤੁਮਸੇ ਔਰ ਨਫਰਤ ਭੀ

                                           ਆਖਿਰ ਕ੍ਯੋਂ ਲਿਖਤਾ ਹੂਂ ਮੈ ?

ਮੈ ਲਿਖਤਾ ਹੂਂ , ਕੀ ਮੁਝੇ ਪ੍ਯਾਰ ਹੈ ਤੁਮਸੇ ਔਰ ਨਫਰਤ ਭੀ .

ਮੈ ਲਿਖਤਾ ਹੂਂ , ਕੀ ਯਹੀ ਮੁਸੀਬਤ   ਹੈ ਮੇਰੀ ਔਰ ਮਸਰ੍ਰਤ ਭੀ  .

ਮੈ ਲਿਖਤਾ ਹੂਂ , ਕੀ ਕੋਈ ਬੇਚੈਨ ਸੀ ਖਲਿਸ਼ ਚੀਰਤੀ ਹੈ ਮੁਝੇ

ਔਰ ਕੋਈ ਅਨਜਾਨਾ ਸਾ ਦਰ੍ਦ ਪੁਕਾਰਤਾ ਹੈ ,

ਮੁਝਮੇ ਜਗਤਾ ਹੈ ਏਕ ਦੀਵਾਨਗੀ ਕਾ ਸੁਰੂਰ

ਔਰ ਬੁਝ ਜਾਤਾ ਹੈ ਮੇਰੇ ਅਨ੍ਦਰ ਵਜੂਦ ਕਾ ਗੁਰੁਰ

ਮੈ ਲਿਖਤਾ ਹੂਂ , ਕੀ ਯਹੀ ਕਾਮ ਹੈ ਮੇਰਾ ਔਰ ਫਿਤਰਤ ਭੀ

.ਮੈ ਲਿਖਤਾ ਹੂਂ , ਕੀ ਮੁਝੇ ਪ੍ਯਾਰ ਹੈ ਤੁਮਸੇ ਔਰ ਨਫਰਤ ਭੀ

ਮੈ ਲਿਖਤਾ ਹੂਂ , ਕੀ ਵੋ ਸੁਬਹ ਅਭੀ ਤਕ ਆਈ ਨਹੀਂ ਹੈ ,
ਔਰ ਖ਼ਯਾਲ ਮੇਂ ਵੋ ਗਹਰਾਈ ਨਹੀਂ ਹੈ .
ਕੀ ਏਕ ਬਚ੍ਚਾ ਬੇਚਤਾ ਹੈ ਸड़ਕ ਪਰ ਅਖ਼ਬਾਰ
ਔਰ ਘਰ ਮੇਂ ਪड़ੀ ਹੈ ਉਸਕੀ ਮਾਂ ਬੀਮਾਰ
ਮੈ ਲਿਖਤਾ ਹੂਂ, ਕੀ ਯਹੀ ਇਲ੍ਜਾਮ ਹੈ ਮੇਰਾ ਔਰ ਸ਼ੋਹਰਤ ਭੀ
ਮੈ ਲਿਖਤਾ ਹੂਂ , ਕੀ ਮੁਝੇ ਪ੍ਯਾਰ ਹੈ ਤੁਮਸੇ ਔਰ ਨਫਰਤ ਭੀ

ਮੈ ਲਿਖਤਾ ਹੂਂ , ਕੀ ਇਂਸਾਨਿਯਤ ਕਾ ਹਕ਼ ਅਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ,

ਔਰ ਹਵਾਓਂ ਮੇਂ ਪ੍ਯਾਰ ਕੀ ਸਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ .

ਕੀ ਕਮੀਜ ਸੇ ਪੇਟ ਆਜ ਭੀ ਢਕ ਲਿਏ ਜਾਤੇ ਹੈ

ਔਰ ਮਾਸੂਮ ਆਜ ਭੀ ਭੂਖ ਸੇ ਚਿਲ੍ਲਾਤੇ ਹੈ

ਮੈ ਲਿਖਤਾ ਹੂਂ , ਕੀ ਯਹੀ ਤਂਜ ਹੈ ਮੇਰਾ ਔਰ ਉਲਫ਼ਤ ਭੀ

ਮੈ ਲਿਖਤਾ ਹੂਂ , ਕੀ ਮੁਝੇ ਪ੍ਯਾਰ ਹੈ ਤੁਮਸੇ ਔਰ ਨਫਰਤ ਭੀ

ਮੈ ਲਿਖਤਾ ਹੂਂ , ਕੀ ਆਸ਼ਿਕੀ ਮੇਂ ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ

ਔਰ ਹੁਸ੍ਨ ਮੇਂ ਅਬ ਵੋ ਚਿਂਗਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ

ਕੀ ਟੂਟ ਗਈ ਹੈ ਕਿਸੀ ਮਾਂ ਕੀ ਆਸ

ਔਰ ਖੁਦਾ ਸੇ ਉਠ ਗਯਾ ਹੈ ਆਦਮੀ ਕਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ

ਮੈ ਲਿਖਤਾ ਹੂਂ , ਕੀ ਯਹੀ ਇਜ੍ਜਤ ਹੈ ਮੇਰੀ ਔਰ ਤੋਹਮਤ ਭੀ

ਮੈ ਲਿਖਤਾ ਹੂਂ , ਕੀ ਮੁਝੇ ਪ੍ਯਾਰ ਹੈ ਤੁਮਸੇ ਔਰ ਨਫਰਤ ਭੀ

ਮੈ ਲਿਖਤਾ ਹੂਂ, ਕੀ , ਹਰ ਚੇਹਰੇ ਪਰ ਪੋਸ਼ੀਦਾ ਏਕ ਇਲ੍ਜਾਮ ਹੈ,

ਔਰ ਮੇਰੇ ਹਾਥ ਮੇਂ ਬਸ ਏਕ ਖਾਲੀ ਜਾਮ ਹੈ .

ਕੀ ਬਰਸਤੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ਜਮੀਨ ਪਰ ਦੋਜਖ ਕੀ ਆਗ ,

ਔਰ ਉਭਰ ਆਯਾ ਹੈ ਧਰਤੀ ਕੇ ਸੀਨੇ ਕਾ ਦਾਗ .

ਮੈ ਲਿਖਤਾ ਹੂਂ , ਕੀ ਯਹੀ ਅਜਮਤ ਹੈ ਮੇਰੀ ਔਰ ਕਿਸ੍ਮਤ ਭੀ ,

ਮੈ ਲਿਖਤਾ ਹੂਂ , ਕੀ ਮੁਝੇ ਪ੍ਯਾਰ ਹੈ ਤੁਮਸੇ ਔਰ ਨਫਰਤ ਭੀ

ਮੈ ਲਿਖਤਾ ਹੂਂ  ਕਿ , ਮੁਝੇ ਬੇਚੈਨ ਕਰਤੀ ਹੈ  ਰਾਜਨੀਤਿ ਕੀ ਮਕ੍ਕਾਰੀ .

                          ਔਰ ਫਿਰ ਝੂਠ ਲਗਤੀ ਹੈ ਮੁਝੇ ਮਸੀਹਾ ਕੀ ਵਾਦਾਕਾਰੀ

                          ਕਿ ਅਬ ਟੂਟ ਚੁਕਾ ਹੈ ਪਿਤਾ ਸੇ ਕਿਯਾ ਵਾਦਾ

                         ਔਰ ਝੁਕ ਜਾਤਾ ਹੈ ਸਤ੍ਤਾ ਕੇ ਸਾਮਨੇ  ਨੇਕ ਇਰਾਦਾ

ਮੈ ਲਿਖਤਾ ਹੂਂ ਕਿ ਯਹੀ ਜੁਨੂ ਹੈ ਮੇਰਾ ਔਰ ਵਹਸ਼ਤ ਭੀ 

                                                   ਮੈ ਲਿਖਤਾ ਹੂਂ ਕਿ ਮੁਝੇ ਪ੍ਯਾਰ ਹੈ ਤੁਮਸੇ ਔਰ ਨਫ਼ਰਤ ਭੀ .

ਮੈ ਲਿਖਤਾ ਹੂਂ ਕਿ , ਕਿ ਅਭੀ ਉਮ੍ਮੀਦ ਮੇਰੀ ਟੂਟੀ ਨਹੀਂ ਹੈ

                         ਔਰ ਬਚ੍ਚੋਂ ਕਿ ਮੁਸ੍ਕਾਨ ਅਭੀ ਝੂਠੀ ਨਹੀਂ ਹੈ

                        ਕਿ ਉਠਤੇ ਹੈ ਆਜ ਭੀ ਹਵਾਓਂ ਮੇਂ ਵਿਰੋਧ ਕੇ ਸ੍ਵਰ ,

                         ਔਰ ਏਕ ਬੇਜਾਨ ਦਿਲ ਪਰ ਹੋ ਰਹਾ ਹੈ ਮੁਹਬ੍ਬਤ ਕਾ ਅਸਰ .

ਮੈ ਲਿਖਤਾ ਹੂਂ ਕਿ , ਬਾਕੀ ਹੈ ਏਕ  ਖ੍ਵਾਹਿਸ਼  ਮੇਰੀ ਔਰ ਏਕ  ਹਸਰਤ ਭੀ

ਮੈ ਲਿਖਤਾ ਹੂਂ ਕਿ ਮੁਝੇ ਪ੍ਯਾਰ ਹੈ ਤੁਮਸੇ ਔਰ ਨਫ਼ਰਤ ਭੀ .

ਸ਼ੇਰ ਕੀ ਖਾਲ ਉਤਾਰ ਕਰ ਕੁਤ੍ਤਾ ਹੋ ਜਾਊਂ

ਤੁਮ ਕੈਸੇ ਜਿਨ੍ਦਾ ਰਹਤੇ ਸ਼ੇਰ .
ਜਬ ਸਾਮਨੇ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ ਆਦਮੀ ਥਾ ਸਵਾ ਸ਼ੇਰ .
ਕਾਸ਼ ਤੁਮ ਬਨ ਸਕਤੇ ਕੁਤ੍ਤੇ
ਤੋ ਲੋਗ ਤੁਮ੍ਹੇ ਗੋਦ ਮੇਂ ਲਿਏ ਫਿਰਤੇ .
ਕਾਸ਼ ਤੁਮਨੇ ਛੋਡ਼ ਦਿਯਾ ਹੋਤਾ ਜਂਗਲ ਕਾ ਅਧਿਕਾਰ
ਤੋ ਸ਼ਾਯਦ ਆਦਮੀ ਕਰਤਾ ਤੁਮਸੇ ਭੀ ਪ੍ਯਾਰ .
ਦੇਖੋ ਕੁਤ੍ਤੋ ਕੋ !. ਦੁਲਰਾਯੇ ਜਾਤੇ ਹੈਂ ,ਸਹਲਾਯੇ ਜਾਤੇ ਹੈਂ ,
ਸੁਨ੍ਦਰਿਯੋਂ ਕੇ ਗੋਦ ਮੇਂ ਇਤਰਾਏ ਜਾਤੇ ਹੈ ,
ਆਖਿਰ ਕਿਸ ਗੁਮਾਨ ਮੇਂ ਹੋ ਤੁਮ ................!
ਆਦਮਿਯੋਂ ਮੇਂ ਭੀ ਜੋ ਥੇ ਸ਼ੇਰ ,
ਸਬ ਕਰ ਦਿਏ ਗਏ ਹੈ ਢੇਰ .
ਅਬ ਬਸ ਕੁਤ੍ਤੋ ਕੀ ਹੀ ਪ੍ਰਜਾਤਿ ਕਾਯਮ ਹੈ ,
ਸ਼ੇਰ ਬਨਨਾ ਆਜਕਲ ਜਰਾਯਮ ਹੈ ,
ਸਬ ਕਰ ਰਹੇ ਹੈ ਅਪਨੇ ਅਨ੍ਦਰ ਕੇ ਸ਼ੇਰ ਕੋ ਸ਼ੂਟ
ਔਰ, ਸ਼੍ਵਾਨ ਬਨਾਯੇ ਜਾਨੇ ਕੇ ਖੁਲ ਰਹੇ ਹੈਂ ਦਨਾਦਨ ਇਂਸ੍ਟਿਟ੍ਯੂਟ .
ਅਬ ਮੈ ਭੀ ਸੋਚਤਾ ਹੂਂ ਖੁਦ ਕੋ ਸਮਝਾਊ , ਔਰ
ਸ਼ੇਰ ਕੀ ਖਾਲ ਉਤਾਰ ਕਰ ਕੁਤ੍ਤਾ ਹੋ ਜਾਊਂ




*ਦੁਨਿਯਾ ਮੇ ਕਮ ਹੋਤੇ ਸ਼ੇਰੋਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ .

ਕਹਾਂ ਹੈਂ ਨਾਜ਼ੀ

ਤਬ ਏਕ ਕਵਿਤਾ ਪਢੀ ਥੀ.....................
ਪਹਲੇ ਨਾਜ਼ੀ ਆਯੇ ਕਮ੍ਯੁਨਿਸ੍ਟੋਂ ਕੇ ਲਿਯੇ,
ਫ਼ਿਰ ਯਹੂਦਿਯੋਂ ਕੇ ਲਿਯੇ,
ਫ਼ਿਰ ਟ੍ਰੇਡ ਯੂਨਿਯਨੋਂ ਕੇ ਲਿਯੇ,
ਫ਼ਿਰ ਕੈਥੋਲਿਕੋਂ ਕੇ ਲਿਯੇ,
ਫ਼ਿਰ ਪ੍ਰੋਟੇਸ੍ਟੇਨ੍ਟੋ ਲਿਯੇ...........
ਪਰ ਅਬ ਨਾਜ਼ੀ ਨਹੀ ਹੈ .
ਵੋ ਘੁਸ ਗਯੇ ਹੈਂ ਹਰ ਕਿਸੀ ਮੇਂ,
ਕਮ੍ਯੁਨਿਸ੍ਟੋਂ ਮੇਂ,ਈਸਾਇਯੋਂ ਮੇਂ, ਹਿਨ੍ਦੁਓਂ ਮੇਂ,
ਮੁਸ੍ਲਿਮੋਂ ਮੇਂ ਔਰ ਯਹੂਦਿਯੋਂ ਮੇ.
ਔਰ ਖਾ ਰਹੇਂ ਹੈਂ ਸਬ ਕੇ ਅਨ੍ਦਰ ਕੀ..,
ਇਨ੍ਸਾਨਿਯਤ, ਦੋਸ੍ਤੀ ਔਰ ਪ੍ਯਾਰ,
ਪਰ ਸਬਕੇ ਚੇਹਰੇ ਪਰ ਚਸ੍ਪਾ ਹੈ ਏਕ ਇਸ਼੍ਤਹਾਰ,
ਜਿਸਮੇਂ ਚਮਕ ਰਹਾ ਹੈ...
"ਹਮ ਏਕ ਹੈ " ਕਾ ਵਿਚਾਰ.

ਮੁਰ੍ਦੋਂ ਸੇ ਖੇਲਤੇ ਹੋ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਕਿਸ ਲਿਏ,

ਪਿਛਲੇ ਦਿਨੋਂ ਬ੍ਲॉਗ ਪਰ ਧਰ੍ਮ ਕੋ ਲੇਕਰ ਬਡ਼ਾ ਵਿਵਾਦ ਰਹਾ .ਕੁਛ ਲੋਗੋਂ ਨੇ ਏਕ ਦੂਸਰੇ ਕੇ ਧਰ੍ਮ ਕੋ ਨੀਚਾ ਦਿਖਾਨੇ ਕੀ ਪੁਰਜੋਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀ.ਜਿਸਕਾ ਕੋਇ ਔਚਿਤ੍ਯ ਨਹੀਂ ਥਾ .ਸਚ੍ਚਾਈ ਤੋ ਯੇ ਹੈ ਕੀ ਆਜ ਕੇ ਵੈਜ੍ਞਾਨਿਕ ਔਰ ਤਾਰ੍ਕਿਕ ਯੁਗ ਮੇਂ ਕੋਇ ਭੀ ਧਰ੍ਮ ਅਪਨੇ ਮੂਲ ਰੂਪ ਮੇਂ ਸਤ੍ਯ ਸਾਬਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਤਾ.ਕੋਇ ਭੀ ਧਰ੍ਮ ਉਤਨਾ ਹੀ ਸਤ੍ਯ ਹੈ ਜਿਤਨਾ ਕੀ ਦੂਸਰਾ.ਔਰ ਕੋਇ ਭੀ ਧਰ੍ਮ ਉਤਨਾ ਹੀ ਅਸਤ੍ਯ ਹੈ ਜਿਤਨਾ ਕੀ ਦੂਸਰਾ। ਹਲਾਂਕਿ ਹਮ ਇਸਸੇ ਭੀ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਤੇ ਕੀ ਮਾਨਵਤਾ ਕੇ ਇਤਿਹਾਸ ਮੇਂ ਧਰ੍ਮੋ ਨੇ ਭੀ ਅਪਨੀ ਏਕ ਵਿਸ਼ਿਸ਼੍ਟ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ। ਸਭੀ ਨੇ ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਹਲਕੋਂ ਮੇਂ ਏਕ ਬਹੁਤ ਬਡ਼ੇ ਵਰ੍ਗ ਕੋ ਏਕ ਜੈਸਾ ਸੋਚਨੇ ਔਰ ਸਮਝਨੇ ਕੀ ਸਮਝ ਦੀ ਹੈ.ਪਰ ਯੇ ਭੀ ਸਤ੍ਯ ਹੈ ਕੀ ਧਰ੍ਮੋਂ ਕੀ ਏਤਿਹਾਸਿਕ ਭੂਮਿਕਾ ਕੇ ਅਨੇਕ ਪृਸ਼੍ਠ ਮਾਨਵਤਾ ਕੇ ਰਕ੍ਤ ਸੇ ਰਂਜਿਤ ਹੈ.ਮਾਨਵਤਾ ਕੀ ਮੁਕ੍ਤਿ ਕਾ ਆਸ਼੍ਵਾਸਨ ਦੇਨੇ ਵਾਲੇ ਸਭੀ ਧਰ੍ਮ ਆਜ ਮਾਨਵਤਾ ਕੀ ਬੇਡ਼ਿਯਾ ਬਨੇ ਹੁਏ ਹੈਂ। ਹਜਾਰੋਂ ਸਾਲ ਪਹਲੇ ਜੋ ਬਾਤੇ ਸੋਚੀ ਗਈਂ ਥੀ । ਉਨਪਰ ਸਂਸ਼ਯ ਕਰਨਾ ਆਜ ਸ੍ਵਾਭਾਵਿਕ ਹੀ ਹੈ। ਜੋ ਭੀ ਹੋ .ਏਕ ਬਾਤ ਤੋ ਸਾਫ ਹੈ ਕੀ ਅਗਰ ਈਸ਼੍ਵਰ ਹੈ ਔਰ ਮਾਨਵਤਾ ਕੋ ਉਸਕੀ ਆਵਸ਼੍ਯਕਤਾ ਭੀ ਹੈ ਤੋ ਉਸਸੇ ਜੁड़ਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਕਿਸੀ ਮਾਧ੍ਯਮ , ਕਿਸੀ ਧਰ੍ਮ , ਕਿਸੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਕੀ ਆਵਸ਼੍ਯਕਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ.ਕ੍ਯੋਂ ਕੀ ਅਗਰ ਇਨ ਮਾਧ੍ਯਮੋਂ ਕੀ ਜਰੂਰਤ ਇਸ਼੍ਵਰ ਕੋ ਹੈ ਤੋ ਫਿਰ ਵੋ ਇਸ਼੍ਵਰ ਕੈਸਾ ਹੈ? ਔਰ ਅਗਰ ਮਾਨਵਤਾ ਕੋ ਹੈ ਤੋ ਭੀ ਇਲ੍ਜਾਮ ਖੁਦਾ ਪਰ ਹੀ ਜਾਤਾ ਹੈ।

ਤੋ ਫਿਰ ਮੇਰੀ ਦੋਸ੍ਤੋਂ ਸੇ ਗੁਜਾਰਿਸ਼ ਹੈ ਕੀ ਭਵਿਸ਼੍ਯ ਕੀ ਤਰਫ ਦੇਖੇਂ ਅਤੀਤ ਕੀ ਤਰਫ ਨਹੀਂ, ਆਖਿਰ

ਮੁਰ੍ਦੋਂ ਸੇ ਖੇਲਤੇ ਹੋ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਕਿਸ ਲਿਏ,
ਕਰਤੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਖੁਦ ਪੇ ਏਤਬਾਰ ਕਿਸ ਲਿਏ .

ਰੋਜ

ਰੋਜ ਏਕ ਦੁਨਿਯਾ ਲੇਤੀ ਹੈ ਜਨ੍ਮ
ਔਰ ਰੋਜ ਮਰ ਜਾਤੀ ਹੈ ਏਕ ਦੁਨਿਯਾ।
ਰੋਜ ਏਕ ਹੌਸਲਾ ਹੋਤਾ ਹੈ ਬਲਂਦ,
ਔਰ ਰੋਜ ਹੀ ਪਸ੍ਤ ਹੋਤਾ ਹੈ ਏਕ ਹੌਸਲਾ।
ਰੋਜ ਉਗਤੀ ਹੈ ਏਕ ਉਮ੍ਮੀਦ,
ਔਰ ਏਕ ਉਮ੍ਮੀਦ ਰੋਜ ਦਮ ਭੀ ਤੋਡ਼ਤੀਹੈ।
ਰੋਜ ਪਰਵਾਨ ਚਢ਼ਤਾ ਹੈ ਏਕ ਪ੍ਯਾਰ ਕਾ ਬੁਖਾਰ,
ਔਰ ਰੋਜ ਉਤਰ ਜਾਤਾ ਹੈ ਏਕ ਖੁਮਾਰ ਪ੍ਯਾਰ ਕਾ।
ਤੋ ! ਕੌਨ ਕਹਤਾ ਹੈ ਕਿ ਆਯੇਗੀ ਏਕ ਦਿਨ ਕਯਾਮਤ?
ਕਯਾਮਤ ਤੋ ਹੋਤੀ ਹੈ ਰੋਜ, ਕ੍ਯੋਂ ਕਿ -
ਰੋਜ ਹੀ ਮਰਤਾ ਹੈ ਏਕ ਆਦਮੀ,
ਰੋਜ ਉਜਡ਼ ਜਾਤੀ ਹੈ ਦੁਨਿਯਾ ਕਿਸੀ ਕੀ,
ਕਿਸੀ ਕਾ ਹੌਸਲਾ,ਕਿਸੀ ਕਿ ਉਮ੍ਮੀਦ, ਕਿਸੀ ਕਾ ਪ੍ਯਾਰ।
ਕੋਈ ਨਹੀ ਆਤਾ ਹੈ ਕਾਮ,
ਨ ਕੋਈ ਰਹਬਰ , ਨ ਮਸੀਹਾ, ਨ ਸਰਕਾਰ।
ਫਿਰ ਭੀ....
ਏਕ ਆਦਮੀ ਹੋਤਾ ਹੈ ਫਿਰ ਪੈਦਾ,
ਔਰ ਜਗ ਜਾਤੀ ਹੈ,
ਏਕ ਉਮ੍ਮੀਦ, ਏਕ ਹੌਸਲਾ,ਏਕ ਪ੍ਯਾਰ।

ਮੈ ਹੀ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ ਪ੍ਯਾਰ ਕੇ ਕਾਬਿਲ ਨਹੀ !

ਕਲ ਹੀ ਏਕ ਗ਼ਜਲ ਕਹੀ ਜੋ ਆਪ ਸਬ ਕੀ ਨਜਰ ਹੈ।

...........
ਉਸਕੀ ਬਾਤੋਂ ਮੇ ਕਹੀਂ ਕੁਛ ਇਲ੍ਮ ਕਾ ਗੁਮਾਨ ਹੈ.,
ਯੇ ਕੋਈ ਬਾਜੀਗਰੀ ਹੈ ਸਬਕੋ ਯੇ ਇਮਕਾਨ ਹੈ.!
ਵੋ ਕਿਸੀ ਸੇ ਪੂਛ ਕਰ ਚਲਤਾ ਨਹੀਂ ਥਾ ਰਾਸ੍ਤੇ.,
ਫ਼ਿਰ ਕਹਾਂ ਸੇ ਪਾਈ ਮਂਜਿਲ ਹਰ ਕੋਈ ਹੈਰਾਨ ਹੈ!
ਅਬ ਕੇ ਬਾਰਿਸ਼ ਮੇਂ ਬਰਸਤੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ਉਸਕੀ ਯਾਦ.,
ਸਰ ਪੇ ਕੋਈ ਛ੍ਤ ਪਡੀ ਹੈ ਇਸ ਬਾਤ ਸੇ ਅਨਜਾਨ ਹੈ!
ਮੈ ਹੀ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ ਪ੍ਯਾਰ ਕੇ ਕਾਬਿਲ ਨਹੀ ਥਾ ਦੋਸ੍ਤੋਂ।,
ਇਤਨੀ ਹੀ ਸਚ੍ਚਾਈ ਹੈ ਬਸ ਬਾਕੀ ਸਭੀ ਇਲ੍ਜਾਮ ਹੈ!
ਅਬ ਅਮੀਰੀ ਕਾ ਖਯਾਲ ਆਤਾ ਨਹੀ ਹੈ ਕ੍ਯਾ ਕਰੇਂ।.
ਖਲ੍ਕ ਕੀ ਖ੍ਵਾਇਸ਼ ਸਭੀ ਹੈ ਔ ਸਾਥ ਮੇਂ ਈਮਾਨ ਹੈ!
ਅਬ ਕੇ ਜਬ ਭੀ ਵੋ ਮਿਲੇਗਾ ਮੈ ਲਗਾਉਂਗਾ ਗਲੇ ।.
ਯੇ ਕੋਈ ਖ੍ਵਾਇਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ ਬਸ ਜਰਾ ਏਹਸਾਨ ਹੈ !

ਅਪਨੇ ਹੀ ਗਿਰਾਤੇ ਹੈ ਨਸ਼ੇਮਨ ਪਰ ਬਿਜਲਿਯਾਂ !

ਯੇ ਕਹਾਂ ਆ ਗਏ ਹਮ ਯੂਂ ਹਿ ਸਾਥ ਸਾਥ ਚਲਤੇ ? ਜਸਵਂਤ ਸਿਹ ਕੋ ਕੁਛ ਐਸਾ ਹੀ ਲਗ ਰਹਾ ਹੋਗਾ .ਗੁਜਰਾਤ ਮੇਂ ਉਨਕੀ ਕਿਤਾਬ
ਪਰ ਬੈਨ ਲਗਾਯਾ ਗਯਾ ਹੈ । ਬੈਨ ਲਗਾਨੇ ਵਾਲੇ ਵਹੀ ਲੋਗ ਹੈ ਜੋ ਕਭੀ ਅਪਨੇ ਹੀ ਥੇ. ਇਸ ਬੈਨ ਪਰ ਮੈ ਆਪਕੋ ਵੇਤਾਲ ਕੀ ਹੀ ਤਰਹ ਏਕ ਕਹਾਨੀ ਸੁਨਾਤਾ ਹੂਂ .ਸਤ੍ਤ੍ਰਹਵੀ ਸ਼ਤਾਬ੍ਦੀ ਮੇਂ ਫ੍ਰਾਂਸ ਮੇਂ ਦੋ ਮਹਾਨ ਵਿਚਾਰਕ ਥੇ ਜਿਨਕੇ ਵਿਚਾਰੋਂ ਕਾ ਫ਼੍ਰਾਂਸੀਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤਿ ਪਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪड़ਾ । ਰੂਸੋ ਔਰ ਵਾਲ੍ਤੇਯਰ । ਦੋਨੋਂ ਮੇਂ ਕਭੀ ਨਹੀ ਬਨੀ । ਦੋਨੋਂ ਏਕ ਦੂਸਰੇ ਕੇ ਕਟੁ ਆਲੋਚਕ ਰਹੇ । ਪਰ ਜਬ ਰੂਸੋ ਪਰ ਪ੍ਰਤਿਬਨ੍ਧ ਲਗਾਯਾ ਗਯਾ ਤੋ ਵਾਲ੍ਤੇਯਰ ਪਹਲਾ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਥਾ ਜਿਸਨੇ ਰੂਸੋ ਪਰ ਬੈਨ ਕਾ ਜਬਰਦਸ੍ਤ ਵਿਰੋਧ ਕਿਯਾ। ਉਸਕਾ ਵਿਚਾਰ ਥਾ ਕੀ ਆਪ ਰੂਸੋ ਸੇ ਅਸਹਮਤ ਹੋ ਸਕਤੇ ਹੈ , ਆਪ ਉਸਕੇ ਵਿਚਾਰੋਂ ਕਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਸਕਤੇ ਹੈ ,ਪਰ ਆਪ ਉਸਕੀ ਜਬਾਨ ਨਹੀ ਬਂਦ ਕਰ ਸਕਤੇ। ਵਿਚਾਰੋਂ ਪਰ ਪ੍ਰਤਿਬਨ੍ਧ ਨਹੀ ਲਗਾਯਾ ਜਾ ਸਕਤਾ...............................ਅਬ ਵੇਤਾਲ ਕੀ ਹੀ ਤਰਹ ਮੇਰਾ ਆਪਸੇ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨ ਹੈ ਕੀ ਵਾਲ੍ਤੇਯਰ ਨੇ ਅਪਨੇ ਵਿਰੋਧੀ ਕੀ ਸ੍ਵਤਂਤ੍ਰਤਾ ਕੇ ਲਿਏ ਲਡਾਈ ਕ੍ਯੋਂ ਲड़ੀ ? ਔਰ ਕ੍ਯਾ ਹਮ ਅਭੀ ਭੀ ਅਪਨੀ ਸੋਚ ਮੇਂ ਸਤਰਹਵੀ ਸ਼ਤਾਬ੍ਦੀ ਸੇ ਭੀ ਪੀਛੇ ਹੈ? ਬੀ ਜੇ ਪੀ ਸੋਚ ਰਹੀ ਹੈ .... ਚਲੋ ਅਚ੍ਛਾ ਹੁਆ ਅਪਨੋਂ ਮੇਂ ਕੋਈ ਗੈਰ ਤੋ ਨਿਕਲਾ । ਔਰ ਜਸਵਂਤ ਸਿਹ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੈ, " ਕੀ ਅਪਨੇ ਹੀ ਗਿਰਾਤੇ ਹੈ ਨਸ਼ੇਮਨ ਪਰ ਬਿਜਲਿਯਾਂ ". ਔਰ ਆਪ ਕ੍ਯਾ ਸੋਚਤੇ ਹੈ?