Sunday, November 29, 2009

ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਬਨਾਯਾ ਥਾ ਡਾਯਨਾਸੋਰ

ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਕੀ ਸृਸ਼੍ਟਿ ਸੇ ਜਨ੍ਮ ਹੁਆ ਥਾ ਡਾਯਨਾਸੋਰ ਕਾ...ਜੀ ਹਾਂ, ਸੁਨਨੇ ਮੇਂ ਯੇ ਬਾਤ ਬੇਹਦ ਅਜੀਬ ਲਗ ਰਹੀ ਹੈ....ਲੇਕਿਨ ਯੇ ਦਾਵਾ ਹੈ ਏਕ ਸਿਦ੍ਧਸਂਤ ਕਾ...ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਮੇਂ ਕੂਲੂ ਜਿਲੇ ਕੇ ਮਹਾਯੋਗੀ ਸਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਾਥ ਨੇ ਯੇ ਦਾਵਾ ਕਿਯਾ ਹੈ ਕਿ ਹਿਮਾਲਯ ਮੇਂ ਏਕ ਲਾਖ ਸਾਲ ਪਹਲੇ ਡਾਯਨਾਸੋਰ ਔਰ ਇਸ ਤਰਹ ਕੇ ਵਿਸ਼ਾਲਕਾਯ ਜੀਵ ਹੁਆ ਕਰਤੇ ਥੇ...ਲੇਕਿਨ ਵੋ ਇਸ ਸृਸ਼੍ਟਿ ਕੇ ਨਹੀਂ ਥੇ...ਬਲ੍ਕਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਕੀ ਬਨਾਈ ਸृਸ਼੍ਟਿ ਕੇ ਥੇ...ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਕੀ ਇਸ ਸृਸ਼੍ਟਿ ਸੇ ਬਡ਼ੇ-ਬਡ਼ੇ ਡਾਯਨਾਸੋਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲੇ....ਜੇਨੇਟਿਕ ਇਂਜੀਨਿਰਿਂਗ ਕੇ ਜਰਿਏ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਹਵਾ ਮੇਂ ਦੌਡ਼ਨੇ ਵਾਲੇ ਏਕ ਸੀਂਗ ਵਾਲੇ ਬਡ਼ੇ-ਬਡ਼ੇ ਘੋਡ਼ੇ ਬਨਾਏ....ਸੈਕਡ਼ੋਂ ਪੈਰੋਂ ਵਾਲੇ ਲਂਬੇ-ਲਂਬੇ ਸਾਂਪ...ਯੋਗੀ ਕਾ ਦਾਵਾ ਹੈ ਕਿ ਲਾਖੋਂ ਸਾਲ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਦੂਸਰੇ ਭੀ ਕਈ ऋਸ਼ਿਯੋਂ ਨੇ ਤਮਾਮ ਤਰਹ ਕੇ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕਿਏ ਥੇ...ਜੋ ਆਕਾਰ ਔਰ ਸ੍ਵਭਾਵ ਮੇਂ ਆਮ ਜਾਨਵਰੋਂ ਸੇ ਏਕਦਮ ਅਲਗ ਥੇ...ਖਾਸਕਰ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਕੀ ਸृਸ਼੍ਟਿ ਕੇ ਜਾਨਵਰ ਆਮ ਸृਸ਼੍ਟਿ ਕੇ ਜਾਨਵਰੋਂ ਸੇ ਕਈ ਗੁਨੇ ਬਡ਼ੇ ਥੇ....ਯੋਗੀ ਕਾ ਯੇ ਦਾਵਾ ਏਕ ਲਾਖ ਸਾਲ ਪਹਲੇ ਕੀ ਪਾਂਡੁਲਿਪਿਓਂ ਔਰ ਹਿਮਾਲਯ ਮੇਂ ਮੌਜੂਦ ਗ੍ਰਂਥੋਂ, ਪੁਰਾਣੋਂ ਔਰ ਲੋਕ ਕਥਾਓਂ ਪਰ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ...ਮਹਾਯੋਗੀ ਸਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਨਾਥ ਕਾ ਕਹਨਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨਕੇ ਪਾਸ 5200 ਸਾਲ ਪੁਰਾਨੇ ਟਾਕਰੀ ਲਿਪਿ ਮੇਂ ਲਿਖੇ ਐਤਿਹਾਸਿਕ ਦਸ੍ਤਾਵੇਜ, ॥ਯਹੀ ਨਹੀਂ ਉਨਕੇ ਪਾਸ ਤਂਤ੍ਰ ਸਾਧਨਾ ਮੇਂ ਇਸ੍ਤੇਮਾਲ ਹੋਨੇ ਵਾਲੇ 108 ਲਿਪਿ ਚਿਤ੍ਰੋਂ ਕਾ ਕਲੇਕ੍ਸ਼ਨ ਭੀ ਹੈ.... ਇਨ੍ਹੀ ਕੇ ਆਧਾਰ ਪਰ ਮਹਾਯੋਗੀ ਨੇ ਦਿਯਾ ਹੈ ਡਾਯਨਾਸੋਰ ਕੇ ਜਨ੍ਮ ਕਾ ਏਕ ਨਯਾ ਜਵਾਬ....ਜਿਸਕੇ ਬਾਦ ਯਹੀ ਸਾਮਨੇ ਆ ਰਹਾ ਹੈ ਕਿ ਡਾਯਨਾਸੋਰ ਕਾ ਰਾਜ ਛੁਪਾ ਹੈ ਹਮਾਰੇ ਭਾਰਤੀਯ ਗ੍ਰਂਥੋਂ, ਪੁਰਾਣੋਂ ਮੇਂ...ਔਰ ਭਾਰਤੀਯ ऋਸ਼ਿਯੋਂ-ਮਨੀਸ਼ਿਯੋਂ ਕੇ ਅਕੂਤ ਜ੍ਞਾਨ ਭਂਡਾਰ ਮੇਂ ਛਿਪਾ ਹੈ ਇਨਕੇ ਜਨ੍ਮ ਕਾ ਰਾਜ....ਮਹਾਯੋਗੀ ਸਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਨਾਥ ਕੇ ਪਾਸ ਉਨਕੇ ਗੁਰੂ ਕੀ ਏਕ ਕਿਤਾਬ ਹੈ ਜਿਸਮੇਂ ਇਸ ਬਾਤ ਕਾ ਜਿਕ੍ਰ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਹੈ....ਵੋ ਬਾਕਾਯਦਾ ਪਢ਼ ਕਰ ਬਤਾਤੇ ਹੈਂ ਕਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਤਰਹ-ਤਰਹ ਕੇ ਬਡ਼ੇ-ਬਡ਼ੇ ਜਾਨਵਰ ਬਨਾਏ ਥੇ ਜੋ ਆਕਾਰ ਮੇਂ ਆਮ ਜਾਨਵਰੋਂ ਸੇ ਕਈ ਗੁਨਾ ਬਡ਼ੇ ਥੇ। ਦਰਅਸਲ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਏਕ ਸਨਕੀ ऋਸ਼ਿ ਥੇ। ਉਨਕੀ ਸਨਕ ਤਬ ਔਰ ਬਢ਼ ਗਈ ਜਬ ਵਸ਼ਿਸ਼੍ਠ ਕੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍ਸ਼ਿ ਕੀ ਪਦਵੀ ਦੀ ਗਈ ਔਰ ਇਸੀ ਆਧਾਰ ਪਰ ਉਨਕਾ ਏਕ ਬਾਰ ਅਪਮਾਨ ਕਰ ਦਿਯਾ ਗਯਾ। ਦੇਵਤਾਓਂ ਕੀ ਗਾਯ ਕਾਮਧੇਨੁ ਵਸ਼ਿਸ਼੍ਠ ਕੋ ਦੀ ਗਈ। ਔਰ ਜਬ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਉਨਸੇ ਕਾਮਧੇਨੁ ਮਾਂਗਨੇ ਗਏ ਤੋ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿਯਾ। ਉਨ੍ਹੇਂ ਕਹਾ ਗਯਾ ਕਿ ਯੇ ਹਕ ਕੇਵਲ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍ਸ਼ਿ ਕੋ ਹੈ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਠਾਨ ਲੀ ਕਿ ਵੋ ਭੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍ਸ਼ਿ ਬਨੇਂਗੇ ਲੇਕਿਨ ਵੋ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯ ਥੇ ਇਸਲਿਏ ਉਨ੍ਹੇਂ ਯੇ ਹਕ ਨਹੀ ਦਿਯਾ ਗਯਾ। ਇਸਸੇ ਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧ ਹੋਕਰ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਏਕ ਨਈ ਸृਸ਼੍ਟਿ ਹੀ ਬਨਾ ਡਾਲੀ। ਕਹਾ ਜਾਤਾ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕੀ ਸृਸ਼੍ਟਿ ਕੋ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਬਹੁਤ ਬਡ਼ੀ ਚੁਨੌਤੀ ਦੇ ਡਾਲੀ। ਗਾਯ ਕੇ ਬਦਲੇ ਭੈਂਸ ਉਨਕੀ ਹੀ ਸृਸ਼੍ਟਿ ਕੀ ਦੇਨ ਹੈ। ਇਸੀ ਕ੍ਰਮ ਮੇਂ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਡਾਯਨਾਸੋਰ ਜੈਸੇ ਬਡ਼ੇ-ਬਡ਼ੇ ਜਾਨਵਰ ਭੀ ਬਨਾਏ।

Saturday, August 15, 2009

ਬਿਕ ਰਹਾ ਬਾਪੂ ਕਾ ਘਰ





















ਇਨ ਤਸ੍ਵੀਰੋਂ ਕੋ ਦੇਖਨੇ ਸੇ ਸ਼ਾਯਦ ਯੇ ਨਹੀਂ ਲਗਤਾ ਕਿ ਕਭੀ ਇਸ ਘਰ ਮੇਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਗਾਂਧੀ ਜੈਸਾ ‘ਨਂਗਾ ਫਕੀਰ’ ਭੀ ਰਹਾ ਹੋਗਾ, ਲੇਕਿਨ ਹਕੀਕਤ ਯਹੀ ਹੈ। ਬਾਤ ਕੇਵਲ ਇਤਨੀ ਹੀ ਹੋਤੀ ਤੋ ਕੁਛ ਗਨੀਮਤ ਥੀ, ਲੇਕਿਨ ਚੌਕਾਨੇ ਵਾਲੀ ਬਾਤ ਤੋ ਯੇ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਘਰ ਕੀ ਨੀਲਾਮੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣ ਅਫ੍ਰੀਕਾ ਕੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਜੋਹਾਨ੍ਸਬਰ੍ਗ ਮੇਂ 15 ਪਾਇਨ ਰੋਡ ਪਰ ਸ੍ਥਿਤ ਯੇ ਮਕਾਨ ਅਬ ਨੀਲਾਮ ਹੋ ਰਹਾ ਹੈ। ਯੇ ਘਰ 101 ਸਾਲ ਪੁਰਾਨਾ ਹੈ। ਇਸ ਘਰ ਮੇਂ ਤੀਨ ਬੇਡਰੁਮ ਹੈਂ। ਪਿਛਲੇ 28 ਸਾਲ ਸੇ ਇਸ ਘਰ ਮੇਂ ਨੈਨ੍ਸੀ ਔਰ ਜੇਰॉਡ ਬॉਲ ਰਹ ਰਹੇ ਥੇ, ਲੇਕਿਨ ਅਬ ਉਨ੍ਹੇਂ ਯੇ ਘਰ ਛੋਡ਼ਨਾ ਪਡ਼ੇਗਾ। ਗਾਂਧੀ ਜੀ 1893 ਮੇਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣ ਅਫ੍ਰੀਕਾ ਪਹੁਂਚੇ ਔਰ ਕਰੀਬ 21 ਸਾਲ ਤਕ ਵੇ ਵਹੀਂ ਬੈਰਿਸ੍ਟਰ ਕੇ ਰੁਪ ਮੇਂ ਕਾਮ ਕਰਤੇ ਰਹੇ।

Saturday, August 8, 2009

ਚੁਭਨ

ਦਰ੍ਦ ਜਜ੍ਬ ਹੈ ਆਂਖੋਂ ਸੇ ਸੀਨੇ ਮੇਂ ਮੇਰੇ
ਵਕ੍ਤ ਫਿਰ ਭੀ ਮਜਾਕ ਕਰਤਾ ਹੈ
ਹਜਾਰੋਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ੇਂ ਕਰਤਾ ਹੂਂ ਭੁਲਾਨੇ ਕੀ ਮਗਰ
ਮੇਰਾ ਜਮੀਰ ਰਹ-ਰਹਕਰ ਸਵਾਲ ਕਰਤਾ ਹੈ,

ਧਂਸਾ ਖਂਜਰ ਗਵਾਹੀ ਦੇਤਾ ਹੈ
ਮਸਲਾ ਕਤ੍ਲ ਕਾ ਹੈ ਦਿਖਾਈ ਦੇਤਾ ਹੈ
ਮਗਰ ਸਾਬਿਤ ਕੌਨ ਕਰੇਗਾ
ਸਾਜਿਸ਼ੋਂ ਕੇ ਸ਼ਿਕਂਜੋਂ ਸੇ ਲਡ਼ਕਰ ਸਚ ਕੋ
ਆਜ ਭੀ ਸਚ ਭੀ ਡਰਾ-ਡਰਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇਤਾ ਹੈ
ਦਰ੍ਦ ਜਜ੍ਬ ਹੈ ਆਂਖੋਂ ਸੇ ਸੀਨੇ ਮੇਂ ਮੇਰੇ
ਵਕ੍ਤ ਫਿਰ ਭੀ ਮਜਾਕ ਕਰਤਾ ਹੈ ,

ਪੀਟਤੀ ਹੈਂ ਲੋਹੇ ਕੀ ਛਡ਼ੇਂ ਮੇਰੇ ਬਦਨ ਕੋ
ਏਕ ਚੀਖਤਾ ਸ਼ੋਰ ਕਲ ਸੇ ਚੌਰਾਹੇ ਪਰ ਸੁਨਾਈ ਦੇਤਾ ਹੈ
ਮੈਂ ਭਾਗਤਾ ਹੂਂ ਰਾਤ ਕੇ ਪਿਛਲੇ ਪਹਰ ਸੇ ਹੀ ਬਦਹਵਾਸ ਹੋਕਰ
ਹਰ ਸ਼ਖ੍ਸ ਕਾ ਚੇਹਰਾ ਮੁਝੇ ਕਾਤਿਲ ਦਿਖਾਈ ਦੇਤਾ ਹੈ
ਸਿਸਕਤੀ ਹੈ ਜਿਂਦਗੀ ਕਾਰਖਾਨੋਂ ਕੀ ਗਿਰਫ੍ਤ ਮੇਂ
ਸਡ਼ਕ ਕੇ ਫੁਟਪਾਥ ਪਰ ਮਜਦੂਰ ਨੀਲਾਮ ਹੋਤਾ ਹੈ
ਪੂਛਤਾ ਹੂਂ ਜਬ ਤਮਾਸ਼ਬੀਨੋਂ ਕੀ ਭੀਡ਼ ਸੇ ਵਕ੍ਤ ਕੇ ਬਾਰੁਦ ਕਾ ਪਤਾ
ਤੋ ਹਰ ਹਾਦਸਾ ਮੁਝੇ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨ ਕਾ ਗੁਮਨਾਮ ਪਤਾ ਦੇਤਾ ਹੈ
ਦਰ੍ਦ ਜਜ੍ਬ ਹੈ ਆਂਖੋਂ ਸੇ ਸੀਨੇ ਮੇਂ ਮੇਰੇ
ਵਕ੍ਤ ਫਿਰ ਭੀ ਮਜਾਕ ਕਰਤਾ ਹੈ,

ਗਰ੍ਮ ਹੈ ਪਤ੍ਥਰ ਪੀਰੋਂ ਕੀ ਦਰਗਾਹੋਂ ਪਰ
ਪੈਗਮ੍ਬਰ ਕੇ ਖੂਨ ਮੇਂ ਉਬਾਲ ਆਤਾ ਹੈ
ਰੋਤੀ ਹੈ ਚਾਦਰ ਪਡ਼ੀ ਮਜਾਰੋਂ ਪਰ
ਜਬ ਨਬੀ ਕੋ ਜਿਂਦਾ ਜਲਾਯਾ ਜਾਤਾ ਹੈ
ਦਰ੍ਦ ਜਜ੍ਬ ਹੈ ਆਂਖੋਂ ਸੇ ਸੀਨੇ ਮੇਂ ਮੇਰੇ
ਵਕ੍ਤ ਫਿਰ ਭੀ ਮਜਾਕ ਕਰਤਾ ਹੈ ।

- ਵਿਧੁ ਸ਼ੇਖਰ ਉਪਾਧ੍ਯਾਯ
(ਲੇਖਕ ਸ੍ਵਤਂਤ੍ਰ ਪਤ੍ਰਕਾਰ ਹੈਂ)

ਪਹਲੀ ਅਂਗਡ਼ਾਈ ਸੇ ਲੇਕਰ ਆਖਿਰੀ ਜਮ੍ਹਾਈ ਤਕ...
















ਸੁਬਹ ਕੀ ਪਹਲੀ ਅਂਗਡ਼ਾਈ ਸੇ ਲੇਕਰ
ਰਾਤ ਕੀ ਆਖਿਰੀ ਜਮ੍ਹਾਈ ਤਕ
ਸਪਨੇ ਕੋ ਹਕੀਕਤ ਸਮਝ
ਹਰ ਆਦਮੀ ਸੋਤਾ ਹੈ ਏਕ ਕੁਂਭਕਰ੍ਣੀ ਨੀਂਦ,

ਢੋਲ-ਨਗਾਡ਼ੇ ਬਜਤੇ ਰਹਤੇ ਹੈਂ
ਜਿਨਕੀ ਜਹਰੀਲੀ ਧੁਨੋਂ ਪਰ ਨਾਚਤਾ ਜਾਤਾ ਹੈ ਵੋ
ਨੀਂਦ ਮੇਂ ਹੀ, ਮਦਾਰੀ ਕੇ ਬਂਦਰ ਕੀ ਤਰਹ,

ਖਤਰਨਾਕ ਬਮ ਧਮਾਕੋਂ ਕੀ ਆਤਿਸ਼ਬਾਜੀ
ਔਰ ਉਸਕੇ ਬਾਦ ਫੈਲੇ ਮਾਂਸ ਕੀ ਸਡ਼ਾਂਧ ਸੇ ਭੀ
ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਟੂਟਤੀ ਉਸਕੀ,

ਪਾਨੀ ਕੀ ਤਰਹ ਹਜਾਰੋਂ ਗੈਲਨ ਖੂਨ
ਫੇਂਕੇ ਜਾਤੇ ਹੈਂ ਮੁਂਹ ਪੇ ਉਸਕੇ
ਤੋ ਭੀ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਖੁਲਤੀ ਉਸਕੀ,


ਗਾਂਧੀ ਛਾਪ ਵਾਲੇ ਕਈ ਮਚ੍ਛਰ-ਤਤੈਯੇ ਔਰ ਬਰ੍ਰ
ਛੋਡ਼ੇ ਜਾਤੇ ਹੈਂ ਉਸਕੀ ਨਾਕ ਮੇਂ....
ਤਬ ਜਾਕੇ ਨੀਂਦ ਖੁਲਤੀ ਹੈ ਉਸਕੀ,

ਔਰ ਨੀਂਦ ਖੁਲਤੇ ਹੀ ਰਾਵਣ ਜੈਸਾ ਕੋਈ ਭਾਈ
ਮਰਵਾ ਦੇਤਾ ਹੈ ਉਸੇ ਕਿਸੀ ਰਾਮ ਕੇ ਹਾਥੋਂ !

ਯੇ ਪ੍ਯਾਸ ਹੈ ਬਡ਼ੀ.....!

''ਐ...ਐ'' ''...???...!!!!'' ''ਐ....ਓ............ਮੁਝੇ ਭੀ ਚਾਹਿਏ......ਮੈਂ ਭੀ ਪਿਊਂਗਾ.......!'' ਕਾਨੋਂ ਮੇਂ ਪਡ਼ੀ ਯੇ ਮਾਸੂਮ ਆਵਾਜ ਏਕ ਬਚ੍ਚੇ ਕੀ ਥੀ....ਅਪਨੇ ਕॉਲੇਜ ਕੇ ਸਾਮਨੇ ਖਡ਼ਾ ਵਿਕੀ ਗਟਾਗਟ ਕੋਲ੍ਡ ਡ੍ਰਿਂਕ ਗਟਕ ਰਹਾ ਥਾ....ਕਿ ਤਭੀ ਇਸ ਬਚ੍ਚੇ ਕੀ ਆਵਾਜ ਸੇ ਵੋ ਹਡ਼ਬਡਾ਼ ਗਯਾ...ਵੋ ਬਚ੍ਚਾ ਕੇਵਲ ਬੋਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰਹਾ ਥਾ, ਬਲ੍ਕਿ ਵਿਕੀ ਕੀ ਲੋ ਵੇਸ੍ਟ ਜੀਂਸ ਭੀ ਪਕਡ਼ ਕਰ ਖੀਂਚ ਰਹਾ ਥਾ....ਮਤਲਬ ਬਚ੍ਚਾ ਇਸ ਬਡ਼ੇ ਬਚ੍ਚੇ ਪਰ ਪੂਰੀ ਤਰਹ ਹਾਵੀ ਹੋਨੇ ਕੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਮੇਂ ਥਾ....ਵੋ ਭੀ ਵੋ ਬਚ੍ਚਾ ਜਿਸੇ ਵਿਕੀ ਨੇ ਪਹਲੇ ਕਭੀ ਦੇਖਾ ਭੀ ਨਹੀਂ ਥਾ,....ਨਹੀਂ, ਨਹੀਂ,....ਵੋ ਭਿਖਾਰੀ ਭੀ ਨਹੀਂ ਥਾ......ਕਪਡ਼ੇ ਉਸਨੇ ਠੀਕ-ਠਾਕ ਪਹਨ ਰਖੇ ਥੇ....ਬਾਲ ਭੀ ਕਢ਼ੇ ਹੁਏ ਥੇ...ਰਂਗ ਭੀ ਕਾਲਾ ਨਹੀਂ ਥਾ....ਹਡ਼ਬ਼ਡਾਹਟ ਮੇਂ ਮੁਂਹ ਮੇਂ ਭਰਾ ਹੁਆ ਕੋਲ੍ਡ ਡ੍ਰਿਂਕ ਜਿਸੇ ਵਿਕੀ ਅਭੀ ਕੁਛ ਦੇਰ ਔਰ ਮੁਂਹ ਮੇਂ ਹੀ ਰਖਨਾ ਚਾਹਤਾ ਥਾ....ਲੇਕਿਨ ਬਚ੍ਚੇ ਨੇ ਉਸੇ ਵੋ ਗਟਕਨੇ ਪਰ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿਯਾ....ਗਟਕਤੇ ਹੀ ਵਿਕ੍ਕੀ ਕੇ ਮੁਂਹ ਸੇ ਕੋਲ੍ਡ ਡ੍ਰਿਂਕ ਕੀ ਕੁਛ ਬੂਂਦੋਂ ਕੀ ਤਰਹ ਹੀ ਸ਼ਬ੍ਦ ਭੀ ਨਿਕਲੇ - ''ਕ....ਕ੍ਕ੍ਯਾ ਚਾਹਿਏ ? ''....ਬਚ੍ਚਾ ਜੈਸੇ ਇਸਕੇ ਲਿਏ ਏਕਦਮ ਤੈਯਾਰ ਥਾ, ''ਵਹੀ ਜੋ ਪੀ ਰਹੇ ਹੋ ਅਕੇਲੇ, ਅਕੇਲੇ.....ਮੁਝੇ ਭੀ ਦੋ...''.....ਵਿਕੀ ਸੇ ਨ ਦੇਤੇ ਬਨ ਰਹਾ ਥਾ ਔਰ ਨਾ ਹੀ ਨਾ ਦੇਤੇ....ਅਭੀ ਉਸਨੇ ਏਕ ਦੋਸ੍ਤ ਸੇ ਕੋਲ੍ਡ ਡ੍ਰਿਂਕ ਕੀ ਯੇ ਆਧੀ ਭਰੀ ਬੋਤਲ ਝਟਕੀ ਥੀ....ਤਬ ਇਸ ਬਚ੍ਚੇ ਕੀ ਨਜਰ ਉਸ ਪਰ ਪਡ਼ ਗਈ ਥੀ.....ਖੈਰ, ਵਿਕੀ ਕੋ ਲਗਾ ਉਸ ਬਚ੍ਚੇ ਕੀ ਪ੍ਯਾਸ ਉਸਕੀ ਪ੍ਯਾਸ ਸੇ ਬਡ਼ੀ ਹੈ....ਸੋ ਉਸਨੇ ਧੀਰੇ ਸੇ ਬੋਤਲ ਪਕਡ਼ਾ ਦਿਯਾ....ਉਧਰ ਸੇ ਤੇਜੀ ਸੇ ਹॉਰ੍ਨ ਬਜਾਤੀ ਬਸ ਭੀ ਵਿਕੀ ਕੇ ਸਾਮਨੇ ਆਕਰ ਖਡ਼ੀ ਹੋ ਗਈ.....ਬਚ੍ਚਾ ਉਸੇ ਕਿਸੀ ਵਿਜ੍ਞਾਪਨ ਫਿਲ੍ਮ ਕੇ ਨਾਯਕ ਕੀ ਤਰਹ ਅਂਗੂਠਾ ਦਿਖਾਤਾ ਚਲਾ ਗਯਾ........

Friday, August 7, 2009

ਯੇ ਸਾਜਿਸ਼ ਹੈ ਯਾ ਕੁਛ ਔਰ...?

ਖਾਮੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ ਹੈ
ਮੁਰ੍ਗੇ ਕੀ ਬਾਂਗ,

ਅਬ ਸੁਨਾਈ ਨਹੀਂ ਦੇਤੀ
ਸੁਬਹ ਕੀ ਅਜਾਨ,

ਸੂਰਜ ਭੀ ਅਲਸਾਤਾ ਹੈ ਅਬ
ਚੇਹਰਾ ਦਿਖਾਨੇ ਸੇ,

ਮਂਦਿਰ ਮੇਂ ਭਜਨ ਭੀ ਅਬ
ਹੋਨੇ ਲਗੇ ਹੈਂ ਦੇਰ ਸੇ,

ਸਬ ਹੋ ਗਏ ਹੈਂ ਕਿਸੀ ਕੀ
ਸਾਜਿਸ਼ ਕੇ ਸ਼ਿਕਾਰ।

Wednesday, August 5, 2009

ਬਾਰੁਦੀ ਸੁਰਂਗ ਸੇ ਗੁਜਰਤਾ ਲੋਕਤਂਤ੍ਰ

ਬਾਰੁਦੀ ਸੁਰਂਗ ਸੇ ਗੁਜਰਤਾ
ਲੋਕਤਂਤ੍ਰ
ਚਿਲ੍ਲਾ ਰਹਾ ਹੈ ਮਾਇਕ ਪਰ -
"ਆਓ ਮੇਰੇ ਪੀਛੇ ਚਲੇ ਆਓ
ਵਿਕਾਸ ਕੇ ਪਥ ਪਰ
ਆਗੇ ਬਢ਼ਨੇ ਕੇ ਲਿਏ....!"


(२० ਫਰਵਰੀ २००५ ਕੋ ਲਿਖੀ ਥੀ ਮੈਂਨੇ...)