ਆਜਾਦੀ

ਆਜਾਦੀ ਕੀ ६३ਵੀਂ ਵਰ੍ਸ਼ਗਾਂਠ ਪਰ ਆਪਕੋ ਹਾਰ੍ਦਿਕ ਸ਼ੁਭਕਾਮਨਾਂਏ।

ਕ੍ਯਾ ਯਾਦ ਹੈਂ

ਵੋ ਬਲਿਦਾਨ ਕੀ ਕਹਾਨੀ

ਮਾਂ ਕੀ ਆਂਖ ਕਾ ਪਾਨੀ

ਵਿਧਵਾ ਜਵਾਨੀ

ਬਾਪ

ਨਹੀਂ ਥਾ

ਜਿਸਕੀ ਆਂਖ ਮੇਂ ਪਾਨੀ

ਜਿਸਸੇ ਹੁਈਂ ਨਸੀਬ

ਯੇ ਆਜਾਦ ਜਿਂਦਗਾਨੀ

ਕ੍ਯਾ ਯਾਦ ਹੈ

ਵੋ ਬਲਿਦਾਨ.............।

ਸਾਹਬ ਕਾ ਕੁਤ੍ਤਾ

ਉਸ ਦਿਨ

ਉਸਨੇ 

ਮੁਝਸੇ ਕਹਾ ਕਿ

ਮੈਂ ਕੁਤ੍ਤਾ ਬਨਨਾ ਚਾਹਤਾ ਹੂਂ

ਵਹੀ ਕੁਤ੍ਤਾ

ਬੇਬੀ ਕੀ ਗੋਦ ਮੇਂ

ਬੈਠਾ ਦੁਮ ਹਿਲਾਤਾ ਹੈ

ਗਾड़ੀ ਮੇਂ ਘੂਮਨੇ ਜਾਤਾ ਹੈ

ਦੂਧ ਔਰ ਬਿਸ੍ਕਿਟ ਕਾ

ਨਾਸ਼੍ਤਾ ਪਾਤਾ ਹੈ

ਗਲੀ ਕਾ ਨਹੀਂ

ਸਾਹਬ ਕਾ ਕੁਤ੍ਤਾ

ਕਹਲਾਤਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰੀਤ

ਮੇਰੇ ਮੀਤ

ਮੇਰੇ ਤਨ ਮੇਂ

ਬਸੇ ਮਨ ਸੇ

ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਪ੍ਰੀਤ

ਕੁਛ ऎਸੀ 

ਹੋਤੀ ਹੈ ਪ੍ਰਤੀਤ

ਜੈਸੇ ਤਮ ਸੇ ਭਰੇ

ਮੇਰੇ ਮਨ ਮੇਂ

ਜਲਾ ਕਰ ਰਖ ਦਿਯਾ ਹੋ

ਕਿਸੀ ਨੇ ਕੋਈ ਦੀਪ

ਵੈਸੇ ਭੀ

ਮੇਰੇ ਮਨ ਪਰ 

ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਜੀਤ

ਕੁਛ ऎਸੀ ਹੀ ਹੈ

ਜੈਸੇ ਹੋ ਕੋਈ

ਜਗਤ ਕੀ ਰੀਤ

ਯਾ ਫਿਰ

ਗਹਰੀ ਅਂਧੇਰੀ ਰਾਤ ਕੇ ਬਾਦ

ਨਵ-ਪ੍ਰਭਾਤ

ਜੈਸੇ ਫੂਲ ਮੇਂ ਸੁਗਂਧ

ਮੇਹਂਦੀ ਮੇਂ ਲਾਲ ਰਂਗ

ਮਧੁ ਮੇਂ ਮਕਰਂਦ

ਕੁਛ ਇਸੀ ਤਰਹ ਹੋ

ਤੁਮ ਮੇਰੇ ਸਂਗ-ਸਂਗ॥

ਅਪਨੀ ਅਹਮਿਯਤ ਹੈ

ਜਿਨ੍ਦਗੀ ਮੇਂ ਪ੍ਯਾਰ ਕੀ
ਬਸਂਤ ਮੇਂ ਬਹਾਰ ਕੀ
ਗੀਤਾ ਕੇ ਸਾਰ ਕੀ
ਅਪਨੀ ਅਹਮਿਯਤ ਹੈ |


ਬਾਗੋਂ ਮੇਂ ਫੂਲੋਂ ਕੀ
ਮੇਲੇ ਮੇਂ ਝੂਲੋਂ ਕੀ
ਜੀਵਨ ਮੇਂ ਉਸੂਲੋਂ ਕੀ
ਅਪਨੀ ਅਹਮਿਯਤ ਹੈ |


ਤਰਕਸ਼ ਮੇਂ ਤੀਰ ਕੀ
ਭੋਜਨ ਮੇਂ ਖੀਰ ਕੀ
ਤਰਲੋਂ ਮੇਂ ਨੀਰ ਕੀ
ਅਪਨੀ ਅਹਮਿਯਤ ਹੈ |


ਯੁਦ੍ਧ ਮੇਂ ਵੀਰੋਂ ਕੀ
ਗਣਿਤ ਮੇਂ ਜੀਰੋ ਕੀ
ਫ਼ਿਲ੍ਮ ਮੇਂ ਹੀਰੋ ਕੀ 
ਅਪਨੀ ਅਹਮਿਯਤ ਹੈ |


ਦਿਨੋਂ ਮੇਂ ਇਤਵਾਰ ਕੀ
ਦੋਸ੍ਤੀ ਮੇਂ  ਐਤਬਾਰ ਕੀ
ਕਾਵ੍ਯ ਮੇਂ ਅਲਂਕਾਰ ਕੀ
ਅਪਨੀ ਅਹਮਿਯਤ ਹੈ |


ਜੇਵਰੋਂ ਮੇਂ ਸ਼ਾਇਨ ਕੀ
ਪਾਰ੍ਟੀ ਮੇਂ ਵਾਇਨ ਕੀ
ਜਂਗਲ ਮੇਂ ਲਾਯਨ ਕੀ
ਅਪਨੀ ਅਹਮਿਯਤ ਹੈ |


ਫੂਲੋਂ ਮੇਂ ਗੁਲਾਬ ਕੀ
ਰਾਤੋਂ ਮੇਂ ਖ੍ਵਾਬ ਕੀ
ਦਫ੍ਤਰ ਮੇਂ ਸਾਹਬ ਕੀ
ਅਪਨੀ ਅਹਮਿਯਤ ਹੈ |


ਰਸੋਂ ਮੇਂ ਸ਼੍ਰृਂਗਾਰ ਕਾ
ਆਭੂਸ਼ਣੋਂ ਮੇਂ ਹਾਰ ਕਾ
ਮੁਂਹ ਮੇਂ ਲਾਰ ਕੀ
ਅਪਨੀ ਅਹਮਿਯਤ ਹੈ |


ਤ੍ਯੋਹਾਰੋਂ ਮੇਂ ਦੀਵਾਲੀ ਕੀ
ਸ਼ਹਰੋਂ ਮੇਂ ਬਰੇਲੀ ਕੀ
ਮਕਾਨੋਂ ਮੇਂ ਹਵੇਲੀ ਕੀ
ਅਪਨੀ ਅਹਮਿਯਤ ਹੈ |


ਮੇਰੇ ਲਿਏ ਆਪਕੀ
ਹਰ ਪਲ ਸਾਥ ਕੀ
ਦਿਲ ਕੀ ਬਾਤ ਕੀ
ਅਪਨੀ ਅਹਮਿਯਤ ਹੈ ||

ਸਮਸ੍ਯਾ

ਉਸ ਦਿਨ
ਅਚਾਨਕ
ਨੇਤਾ ਜੀ ਨੇ
ਅਪਨੇ ਸਹਯੋਗਿਯੋਂ ਕੀ
ਏਕ ਸਭਾ ਬੁਲਾਯੀ
ਉਨਕੇ ਸਾਮਨੇ
ਅਪਨੀ ਸਮਸ੍ਯਾ ਬਤਾਯੀ
ਵੇ ਬੋਲੇ,
ਦੋਸ੍ਤੋ ਮੇਰੇ ਸਾਥ
ਧੋਖਾ ਹੁਆ ਹੈ
ਏਕ ਦਲਾਲ ਨੇ
ਭਰ੍ਤੀ ਕਾ
ਮੇਰਾ ਹਿਸ੍ਸਾ
ਮਾਰ ਲਿਯਾ ਹੈ
ਅਬ ਤੁਮ ਹੀ ਬਤਾਓ
ਉਸਕਾ
ਕ੍ਯਾ ਹਾਲ ਕਿਯਾ ਜਾਏ
ਮਾਰ ਦਿਯਾ ਜਾਏ
ਕਿ ਛੋਡ਼ ਜਾਏ।